Fietsvakantie verhaal 100 cols tocht deel 1

Dag 5 : De hele dag wind tegen

Het was koud geweest ‘s nachts, maar we moesten er weer uit. Om acht uur zou het bakkertje het brood af komen leveren op de camping. Daarna konden we pas vertrekken. Voor die tijd gingen we op de stoeltjes voor de receptie wat zitten eten. We hadden genoeg beleg gehaald de vorige dag : een stuk brie, een potje met paté de campagne, wat heel wat lekkerder smaakte dan dat het er uit zag, en nog wat jam.

Om 8 uur precies kwam de bakker in echte franse rijstijl de camping opgereden. Het is bij die fransen in hun minstens 10 jaar oude Renault, Peugeot of Citroën de gewoonte om vol gas te geven of vol te remmen. De bakker kwam half driftend over het grind de camping opgestoven, gooide het busje op de handrem, gooide een doos met brood op het tafeltje en ralleyde weer weg.

Ik ging kijken of er twee pain de campagne bijzaten, maar er was er maar één. Onze bestelling zat er dus helemaal niet bij, of het was er maar één in plaats van twee. Als de bestelling er helemaal niet bijzat dan zouden we dus een brood van iemand anders pakken. Bram die had er wel een theorie over die ik ook wel goed vond: als dat ene pain de campagne niet van ons was, maar van iemand anders, dan moesten wij het nu pakken, want dan had diegene er één minder dan dat hij besteld had en wij ook. Dus deden we dat maar. We zouden het waarschijnlijk ook harder nodig hebben.

Op de route van de dag lagen geen cols, maar toch wat hij ontzettend zwaar. Het begon met allerlei vervallen weggetjes binnendoor door dorpjes waar maar 10 mensen woonden. Via nog meer weggetjes waar het asfalt bijna weg was over korte maar steile heuvels richting het zuiden. Het weer was eindelijk inderdaad iets beter vandaag. De zon scheen af en toe, het was droog, en de temperatuur was ook wel fijn.

Het enige wat we de rest van de dag deden was over landweggetjes recht tegen de wind in heuvels over fietsen. Overal waren weilanden of koolzaadvelden, dus er was geen beschutting tegen de wind.

In Givry moesten we een stempel halen. We gingen meteen wat te eten zoeken. Langs de weg stond een pizzakraampje. Ze bakten de echte Italiaanse pizza’s in een steenoven. Ze waren wel lekker.

Bij een winkeltje ging ik naar binnen om iets te kopen waar je alleen in Frankrijk naar kunt vragen. Ze keken niet eens raar op dat we om “pielen en een tampon” vroegen. Maar we kregen niet waar we om gevraagd hadden. Ze zetten alleen een stempel en gaven ons wat batterijen.

’s Avonds was er nog een lange beklimming, maar er was geen afdaling bij. Die kwam pas 10 kilometer later in Jussey. Daar was een heel eenvoudige camping muncipal, die toevallig net die dag open was gegaan.

Afstand : 150.48km