Fietsvakantie verhaal 100 cols tocht deel 2

Dag 8 : Soudet en Marie Blanque


's Ochtends om een uur of half 8 waren de andere fietsers al bezig met het inpakken van hun spullen. Wij sliepen nog een beetje door. Rond kwart over 9 stonden we op. Om 10 over 10 hadden we gegeten en konden we beginnen met de klim van de Soudet. De eerste paar kilometers waren nog niet zo steil. Daarna kwamen een paar heel steile kilometers maar die waren niet heel lang. Het was ook afwisselend steil en minder steil. Het laatste stuk van de klim was niet meer zo steil. Er groeiden geen bomen meer, alleen gras.

de Soudet
Een paar kilometer na St. Engrace

de Soudet


de Soudet
Er hing een band met wolken voor de bergen op de achtergond.

de Soudet


De weg werd nog even versperd door een kudde koeien waar we net tussendoor konden fietsen. Bovenop de Soudet zijn we nog te voet verder omhoog geklommen om een beter uitzicht te hebben. Hier zaten ook weer allemaal schapen, net zoals overal op de bergen in de Pyreneeën.

de Soudet
Bovenop de Soudet

de Soudet


de Soudet


de Soudet
We zaten boven de wolken.













De afdaling van de Soudet was ook een leuke. Er zat een steil stuk in waar je lekker naar beneden kon racen. De weg was ook lekker breed op sommige stukken. In de afdaling had ik nog een auto ingehaald. Na de afdaling stond ik op Bram te wachten. Hij was door een koeienvlaai gereden, want hij ging zo snel dat ie die niet meer kon ontwijken. De bidon die onder aan z'n schuine onderbuis zat zat helemaal onder de spetters. Hij had zelf gelukkig maar een beetje in z'n mond gekregen.

Onder in het dorpje na de afdaling was een benzinestation. Er stond een compressor waarmee ik wilde proberen mijn banden op te pompen. Het was zondag, dus de rest was daar gesloten. Er zat alleen een autoventiel aan die compressor. Toen we er net een minuutje stonden kwam er iemand uit de fietsenwinkel die bij het tankstation hoorde om een verloopstukje te brengen en te helpen met het oppompen van m'n banden. Dat was wel geluk hebben. Ik vroeg of de winkel vandaag open was, dat was niet zo, als we wat nodig hadden dan kon dat nog. De schoenplaatjes hadden ze jammergenoeg niet, anders hadden we wel heel veel geluk gehad.

In het dorpje zaten Piet en May bij een restaurantje te eten. Wij gingen pinnen en ergens op een bankje zitten eten. Toen we klaar waren met eten kwamen zij ook net aangefietst. De routebeschrijving was onduidelijk op dat punt, dus we probeerden samen uit te zoeken welke weg we moesten hebben. Het bleek dat je de weg moest volgen naar een dorpje waarvan de wegwijzer alleen zichtbaar was als je van de andere kant aan kwam fietsen.

Na een halve kilometer begon al weer een beklimming. De achterdeur stond open, zoals Maarten Ducrot zou zeggen, en de twee anderen pierden d'r af. Maar Piet had ook een stevige fiets en 25 kg bepakking bij zich, dus dat was niet zo raar.

Na een snel stuk kwamen we aan onderaan de Marie Blanque. Er stond een mooi bord met een grafiek met de stijgingspercentages per kilometer van de klim. De laatste 4 kilometer waren echt heel steil, meer dan 11%. Er was gelukkig ook een kraantje waar we al onze bidons en flesjes bijvulden want het was heet.

Het begin van de klim ging wel, alleen het werd elke kilometer zwaarder. Na een paar kilometer, toen de eerste steile kilometer kwam droop het zweet al met straaltjes naar beneden. We maakten daar ook nog een filmpje:

Bram fietst omhoog [12.6 MB]



Er kwam een wielrenner aan. Bram zei dat ie 'm wel bij ging houden. Ik dacht dat dat serieus was, dus ik ging d'r achteraan fietsen. Na een tijde keek ik achterom en ik zag Bram nergens meer. Hij had nog een tijdje bijgehouden maar net voor de laatste bocht was ie ff gestopt om adem te halen. Hij had ook wel een stadsfiets bij in plaats van een racefiets. Ik ging ook maar m'n laatste flesje water leegdrinken. In die laatste 4 kilometer heb ik wel 1,5 liter water op denk ik.

Op de top had je nog niet meteen een mooi uitzicht, dus liepen we maar een stuk verder bergop. Er liep een rare oude vent met een baard.

Marie Blanque
Bovenop de Marie Blanque

Marie Blanque


Marie Blanque


Marie Blanque


Marie Blanque


Marie Blanque


In de afdaling zou Bram van mij een filmpje maken. Ik zou eerst een paar minuten wachten zodat hij een goede plek op kon zoeken. Er stond bovenop ook een fotograaf, paar minuten wel twintig foto's van mij gemaakt. Toen ik Bram een goede voorsprong had gegeven reed ik aan. De afdaling bleek niet echt een afdaling te zijn want hij was helemaal niet steil. Na een tijdje van bijna vlak en soms weer een stukje omhoog kwam dan eindelijk een stukje echte afdaling.

Bart in de afdaling [3.9 MB]

Gelukkig zie je in dit filpje niet hoe het aan de andere kant van die bocht ging. Het was een klein stukje echt afdalen, waarna we op een plateau kwamen. Daar maakten we nog wat foto's.
















Toen we weer verder fietsten staken er een eind verder opeens allemaal mensen de weg over zonder naar links of rechts te kijken. Ze zagen helemaal niet dat wij er met 50 km/u aan kwamen rijden. Ze waren nog ver genoeg weg, dus ik was maar afgeremd. Toen ik al heel dichtbij was hadden ze nog niet op of om gekeken dus toen was ik d'r maar zo langsaf gefietst dat ze de volgende keer wel op zouden letten. Er kwam weer een goed stuk afdaling, met snelle bochten, alleen de weg was slecht, dus je moest half boven je fiets hangen om de klappen op te vangen. Het uitzicht daar naar de bergen was ook echt supermooi.

De volgende dag zouden we een rustdag houden, dus we wilden een goede camping uitzoeken. Voordat we in het stadje waren was er al een camping. Daarna stond er nog een camping muncipal aangegeven. In het stadje bleken nog twee campings te zijn. Er zou ook nog een 3-sterren camping zijn. Die konden we niet vinden. We deden eerst boodschappen in een winkeltje. Het pak van 6 ijsjes dat we kochten was zo op. We kochten ook nog een ananas en fatsoenlijk eten en Bram kocht een grote fles Leffe en ik een fles wijn.

We zochten de beste van de twee campings in het dorp uit en zetten onze tent daar op. Toen we daarmee klaar waren en net lekker zaten kwamen Piet en May aangefietst. Ze hadden van de vijf campings in de buurt ook toevallig deze uitgekozen en de campingbaas had ze langs ons neergezet.

Ze hadden ook maar wat drank ingeslagen, twee halve liters Heineken 8.6. Dat er 8.6% alcohol inzat hadden ze pas door toen ze het op hadden. Piet had op de Marie Blanque een stukje moeten lopen, omdat het te steil was om te fietsen. Hij was wel verontwaardigd dat een motorrijder die naar beneden reed met z'n vinger zwaaide dat dat niet de bedoeling was. Maar hij kon d'r ook wel mee lachen. Dat hij moest lopen kwam omdat hij veel spullen bij had. Met voor twee man bestek, ook nog verpakt in een plastic doosje wordt 't snel zwaar. Voor op zijn spatbord had hij een welpie zitten, zo'n soort wuppie die ze bij het ek bij de Albert Heijn tijdens het EK voetbal weggaven. Daar had hij er ook nog een paar reserve van bij, want die vielen er soms af. Hij had ook nuttige dingen bij, zoals een driepoot statief voor zijn spiegelreflex camera, zodat hij een mooie foto kon maken van ons allemaal bij elkaar.

Ik moest natuurlijk wel even laten zien dat het ook allemaal lichtgewicht kon, dus ik heb ook maar een foto gemaakt van ons met mijn kleine camera die ik op Bram z'n fiets had gezet, alleen sta ik daar zelf niet op.


May en Piet

De camping had maar één nadeel, je moest douchen met muntjes. Normaal zou dat niet zo erg zijn, alleen voordat je die laag zout van je af hebt gespoeld ben je al weer een tijd verder, en dan moet je ook nog je fietsbroek -shirt en sokken uitwassen. Dat gaat wel moeilijk in die paar minuten. We hadden allemaal douchemuntjes gekocht. Ik had er vier gekocht want we zouden de volgende dag ook nog op die camping blijven staan. Zij hadden er twee gekocht maar Piet was zijn muntje kwijtgeraakt in het gras. Hij wou geen muntje van ons hebben. Dat werd dus een koude douche voor hem.

Iedereen ging douchen. Toen ik klaar was bleek dat Bram ook koud had moeten douchen. Van de drie douches was er één waar helemaal geen heet water te krijgen was. De tweede douche zat ik in. De invalidendouche waar hij in was gegaan had wel een automaat om muntjes in te stoppen maar die gaf ook geen heet water, dus hij was ook nog z'n douchemuntje kwijt.

's Avonds had ik de fles wijn nog opgedronken. Bram die zou dan 't bier én de Leffe opdrinken. Dat had ie maar voor de helft gedaan. Op de camping hadden ze ook geen wc-papier bij de wc's. Wij hadden natuurlijk geen wc-papier bij ons want dat neemt veel plaats in en je kunt 't ook niet droog houden. Gelukkig hadden ze in het wc en douche hok wel foldertjes liggen van allerlei toeristische attracties in de omgeving. Nou geven wij helemaal niks om die toeristische dingen, helemaal niet, om 't anders te zeggen, we vegen onze kont d'r mee af.



Dagafstand : 91 km