Fietsvakantie verhaal 100 cols tocht deel 2

Dag 18 : Déja-Ventoux

Mont Ventoux vanaf Bedoin


Bij het opstaan maakten we nog een foto van onze "plaats" op de camping.


Een scheef stuk zand onder een boom.

De andere fietsers waren al een paar uur voor ons vertrokken. Het was na een paar dagen slecht weer eindelijk weer zonnig. Verder heeft het ook de hele dag niet geregend en was het ook niet te heet.

We reden over vrij grote vlakke wegen. Het tempo zat er goed in. De meeste stukken reden we zo'n 26 km/u. Voor het middageten hadden we al 50 kilometer gehad. Iets na twee uur waren we klaar met het middageten, dus we lagen nog goed op schema. We reden weer lekker door. Om drie uur hadden we de andere twee honderd cols-fietsers bijgehaald. We hadden tot dan ongeveer 75 kilometer gefietst, met een gemiddelde snelheid van 23 km/u. We stopten even en wensten ze nog een goede reis. Daarna ging het verder naar Bedoin. We waren er om half 4, een uur voor op schema.

In Bedoin hadden we snel een winkel gevonden want daar waren we vorig jaar ook al geweest. We haalden eten met zoveel mogelijk suiker er in, om wat energie te krijgen voor de Ventoux. We rekenden weer net zoals vorig jaar af bij kassa 2. Daarna gingen we even eten. Na het eten gingen we wat rondlopen in het dorpje. Bram kocht een hartslagmeter bij de fietsenmaker zodat hij die bij kon houden tijdens de beklimming. Toen we weer terugliepen waren de andere twee fietsers aangekomen in Bedoin. Na nog een half uurtje zitten was het om 5 uur tijd om de Ventoux over te gaan fietsen.

Vorig jaar was onze tijd 2:14:38. Deze keer wilden we in ieder geval sneller fietsen en als het kon binnen de twee uur. Dan zouden we één kilometer per uur sneller moeten fietsen. We kenden de klim gelukkig al van de vorige keer, dus we wisten wat we konden verwachten.

Eerst kwamen er een paar kilometers waarin het nog niet steil was, met twee dorpjes. Daarna kwam een klein stukje bijna vlak. In de volgende bocht begon "het bos", dat ongeveer 10 kilometer lang was met rond de 9.5% stijging. In het begin ging het lekker in het bos. Het was ook lang niet zo heet als vorig jaar, wat veel scheelde. Toen we nog twee kilometer door het bos moesten waren mijn benen helemaal verzuurd omdat de versnellingen op mijn racefiets te zwaar waren om snel genoeg te kunnen trappen. Na een uur kwam dan eindelijk Chalet Reynard in zicht. We zaten nog op schema om een tijd onder de twee uur te fietsen. Dan moesten we gemiddeld over de rest van de klim 9.1 km/u rijden. Na het chalet kwamen een paar kilometers waarin het niet zo steil was en waar je soms weer een tandje bij kon schakelen. Twee kilometer voor het einde werd het dan nog een keer echt goed steil. Daar vielen we een beetje stil. De tijd van onder de twee uur leek niet meer te halen. Uiteindelijk kwamen we deze keer binnen in 2:04:22, meer dan 10 minuten sneller dan de vorige keer. Dat het deze keer niet zo heet was en dat we genoeg water bij hadden heeft wel geholpen.

Omdat we zo snel naar boven waren gefietst heeft de klim niet zo lang geduurd. Ik vond de Ventoux niet zo erg om op te fietsen als sommige andere bergen. Boven op de top waaide het en was het best koud. Het was ook al 7 uur. In het souvenirwinkeltje haalden we een stempel. Bram kocht een pet en een houten kilometerpaaltje van de Ventoux. Daarna trokken we wat extra kleren aan en gingen nog wat foto's maken. Het was deze keer erg helder weer, dus je had een mooi uitzicht.

Mont Ventoux
Uitzicht vanaf de Ventoux











































De afdaling richting Malaucene was één van de fijnste afdalingen van de hele fietsvakantie. De weg was breed, schoon en overzichtelijk. Scherpe bochten waren ook goed aangegeven. Omdat het al laat was was er ook bijna niemand meer op de weg, dus je had genoeg ruimte. Eerst kwam en stuk met wat ruime haarspeldbochten. Daarna kwam je bij een rotonde. Bij die rotonde zat er een wit busje vlak voor me. Ik wou niet de hele afdaling er achter blijven want ik zou toch wel sneller zijn. Ik haalde het busje in. Alleen het stuk afdaling wat daarna kwam was niet meer zo steil. Ik moest een kilometer lang zo hard mogelijk sprinten om voor het busje uit te kunnen blijven rijden. Na nog een paar bochten stond er een bord dat de weg 12% naar beneden zou gaan. Ik ging proberen mijn snelheidsrecord van vorig jaar te verbreken. Toen was dat 80.3 km/u. Ik nu ging 83, maar toen zag ik een bord dat aangaf dat er over 400 meter een gevaarlijke bocht zou komen. Daar begon ik al af te remmen. Eigenlijk was het nog niet helemaal nodig, dus ik had nog wel sneller gekund. De hele afdaling heb ik niet één keer gedacht dat ik een bocht niet zou gaan halen. Dat kwam ook omdat na al die cols je een stuk beter was geworden in afdalen. Later kwam er weer een lang recht stuk. Nu stond er aangegeven dat de weg 10% naar beneden ging. Ik ging plat op mijn fiets liggen. Nou ging ik nog harder dan de vorig keer. Mijn maximale snelheid was hier 85.7.

[Die Prinzen - Mein Fahrrad]
"Neulich bin ich mit hundertzwanzig Auf meinem Fahrrad 'rumgefahr'n"


Een paar kilometer voor Malaucene, aan het eind van de afdaling, kwamen we langs een camping muncipal. We dachten dat er in Malaucene nog wel andere campings aangegeven zouden staan. Dat was niet zo. We moesten dus weer een stukje terugfietsen. Maar voordat we dat deden gingen we eerst nog een pizza halen. Tijdens het opeten van de pizza bleek dat het hier deze dag veel te goed was gegaan. Toen Bram keek hoe laat het was keek hij niet echt blij.

[Genesis - Misunderstanding]
"There must be some misunderstanding, There must be some kind of mistake"


We kamen pas op de camping aan toen het donker was.

Dagafstand : 135 km