Fietsvakantie verhaal 100 cols tocht deel 2

Dag 19 : Laatste loodjes

Col de l'Homme Mort, Col de l'Aire Deï Masco


We rekenden de camping af bij één van de weinige Fransen die een beetje Engels sprak. In de hele fietsvakantie was ik nog niet gevallen in de afdaling. In Malaucene gleed ik bijna onderuit toen we langzaam door een bocht met wat zand er in fietsten. De eerste 50 kilometer fietsen we in een grote boog om de Ventoux heen. Er waren veel andere fietsers. Mijn ketting was helemaal versleten en alles piepte. Het was gelukkig de laatste dag.

We zouden die dag 100 kilometer fietsen en dan de volgende dag 40 kilometer fietsen en 's middags op de trein stappen. Als we het haalden zouden we ook nog deze dag 140 km kunnen fietsen zodat we de volgende dag op tijd de trein zouden kunnen nemen. Dat zouden we 's avonds wel zien. Er zaten geen echt grote bergen meer op de route maar in die 140 km zaten nog wel 9 klimmen.

Mont Ventoux
Uitzicht op de Ventoux







Het schoot allemaal redelijk op maar ik had niet veel zin meer om te fietsen. Het was al de laatste dag en we zouden de komende twee of anderhalve dag nog in de trein moeten zitten. In de middag kwamen we over de col de l'Homme Mort, ofwel de col van de dode man.

col de l'Homme Mort
Een ruïne bovenop de col de l'Homme Mort

col de l'Homme Mort


Rond zes uur kwamen we aan bij de camping die op 100 kilometer zat. We hadden nog tijd genoeg over om de 40 km die we eigenlijk de volgende dag zouden fietsen ook nog te doen. In een dorpje gingen we nog even naar een bakker om brood te halen voor de volgende ochtend. Ze hadden alleen nog maar broodjes over, dus kochten we die maar. Bram wilde een smsje sturen. Hij kwam er achter dat zijn beltegoed op was. Hij had nog net genoeg over om naar huis te bellen om te vragen of ze er beltegoed bij konden zetten. Nadat hij de voicemail had gehoord waren de laatste paar cent van zijn beltegoed ook op.

[City Boy - 5.7.0.5.]
"Got myself just one more dime, But will the operator hold the line, When my ears keep telling me, There's no reply, no reply, Pick up the telephone, I go crazy when there's no one home"


Ik moest naar huis smsen om te vragen of ze ervoor wilden zorgen dat Bram's ouders beltegoed op z'n telefoon zouden zetten. Nu was het voor hem alleen nog een kwestie van tijd voordat het er op stond.

[Pink Floyd - Time]
"Ticking away the moments that make up a dull day"


De laatste col van de fietsvakantie was ook nog wel een foto waard.

Col de l'Aire deï Masco
Op de laatste col van de vakantie

Col de l'Aire deï Masco
Col de l'Aire deï Masco

We kwamen in Manosque op de camping aan. Er was een vent die ik bijna niet kon verstaan, die mijn identiteitskaart wou hebben zodat we morgenvroeg konden betalen. Eigenlijk was dat niet de bedoeling want we wilden zo vroeg mogelijk vertrekken om de eerste trein te nemen.

Later gingen we nog even terug om te vragen of we nu niet konden betalen, dat kon gelukkig nog wel. Daarna douchen en wat kleren uitwassen zodat we niet zo erg stonken dat we de trein uit werden gezet.



Dagafstand : 140 km