Fietsvakantie verhaal 100 cols tocht deel 2

Dag 1 : Fietsen door Parijs


Om half 8 vertrok de eerste trein in Lommel. Het was de bedoeling om vandaag tot in Brioude te komen met de trein. Daar waren we de vorige keer gestopt met de tocht. Om kwart voor zes ging de wekker. Snel alle kleren aangetrokken die ik al klaar had gelegd en daarna naar Bram gefietst. Bram had wel een waterdichte broek ingepakt maar geen jas. Voordat we naar het station fietsten heeft hij z'n waterdichte broek nog uit z'n tassen gehaald en er een jas ingedaan. Of dat een goede beslissing was zouden we nog wel achterkomen. Tijdens het fietsen naar Lommel had Bram nog wel 't idee dat hij wat vergeten was. Dat had hij al de hele week.

In Lommel konden we het station natuurlijk niet vinden. Gelukkig hadden we nog een beetje tijd over. Toevallig hing er ergens een half verweerd bordje waarop 'station' stond, even later kwamen we in de stationsstraat uit. Op het station kon je geen kaartjes kopen. De trein kwam na 10 minuten.

[Amazing stroopwafels - Ik ga naar Frankrijk]
"Ik ga naar Frankrijk ik kom nooit meer terug; Nog drie minuten dan gaat m'n trein"


In de trein konden we bij de conducteur gewoon kaartjes kopen. Van Lommel gingen we naar Antwerpen. Vanaf daar via Kortrijk naar Lille in Frankrijk. De tijd die we daar over deden heeft Bram precies bijgehouden op z'n telefoon.

Alles ging nog volgens plan met de treinen. In Antwerpen hadden we alleen net te weinig tijd om kaartjes te kopen om nog een vroegere trein te halen, maar dat hadden we van tevoren al verwacht.

In de trein van Lille naar Parijs zaten vijf Belgen. Zo te zien gingen die ook op fietsvakantie. Er was alleen iets raar aan hun spullen. De fietsen waren geen echte vakantiefietsen en ze hadden allemaal nieuwe tassen en matjes bij zich. Je zou denken dat ze voor de eerste keer op vakantie gingen. Als dat zo was zouden ze ook te veel spullen mee moeten nemen, maar ze hadden alleen maar twee fietstassen achterop. Uiteindelijk bleek dat één van hen altijd op fietsvakantie ging. Die anderen gingen nu voor de eerste keer mee. Ze zouden een stuk van de route "Langs oude wegen" van de FIS gaan fietsen. De grootste berg op hun route was 250 meter hoog.

De Belgen moesten ook in Parijs van het station Gare-du-Nord naar Gare-Lyon. Wij waren eigenlijk van plan om dat met de metro te doen. Niet dat dat de vorige keer goed ging, maar fietsen door Parijs leek ons nog erger.

Zij zouden wel met de fiets gaan. Ze wisten de weg zeiden ze, dus zijn we maar achter ze aan gefietst. Het was minder stressen dan met de metro gelukkig. Eén van hen had een toeter op zijn fiets. Er kwam een parijs' vrouwtje aangefietst. De Belg toeterde naar haar. "tuut tuut". Ze bewoog haar arm naar haar stuur en tot ieders verbazing toeterde ze terug. Dus wij lagen allemaal dubbel van 't lachen. Via het Place-de-la-Bastille kwamen we bij Gare-Lyon.

Voordat we kaartjes konden kopen moest ik meer dan een uur in de rij staan. Toen ik omkeek naar Bram, die bij de fietsen stond te wachten, zag ik dat hij weer aan het kijken was hoe laat het was. Na meer dan een uur hadden we dan uiteindelijk toch nog kaartjes van Parijs naar Clermond-Ferrand. Vanaf daar was het nog één trein tot in Brioude. Daar gingen we naar de zelfde camping als waar we in mei hadden gestaan.

Ik wilde mijn tent opzetten, maar ik was mijn haringen kwijt. Omdat het al donker was kon ik niet alles zien. Ze zaten in ieder geval niet meer in mijn fietstassen. Ik wist ook niet zeker of ik ze wel meegenomen had. Er lagen wel wat stenen die ik kon gebruiken om mijn tent op te zetten. Bram kwam er eindelijk achter wat hij vergeten was : zijn fietsbroek.

Dagafstand : 30 km