Fietsvakantie verhaal 100 cols tocht deel 3


Dag 1 : Kateretappe

Zondag ochtend 26 juli was het dan weer zo ver, Bart en ik gingen weer op fietsvakantie. Het verhaal begon echter vrijdagavond al. Ik wou namelijk perse nog even gaan wielrennen omdat ik dat de komende drie weken niet meer kon doen. Uiteindelijk bleek dit niet echt handig want ik moest de volgende dag ‘s ochtends al beginnen met werken zodat ik niet echt uitgerust was.

Zaterdag moest ik er weer om 6:45 uit om van 8:00 tot 22:00 te werken. Hier vroegen mijn collega’s of ik nog “even” mee opstap ging. Omdat ik hen ook drie weken niet meer zou zien dacht ik van nou dan ga ik wel even mee. Eenmaal opstap was er weinig te beleven en besloten we om nog ergens anders heen te fietsen, uiteindelijk was het half vier voordat ik thuis was. Ik had dus terwijl ik al moe was van het wielrennen nog veertien uur gewerkt, 35 kilometer gefietst en was tot half vier opstap geweest toen Bart nadat ik viereneenhalf uur had geslapen fris aankwam om te vertrekken. Gelukkig had ik nauwelijks een kater, ik was namelijk nog te zat om die een te hebben. Na flink uitgelachen te zijn heb ik me met moeite op mijn fiets gehesen en zijn we rond tien uur dan toch vertrokken richting Frankrijk.

Na een kilometer of vijftig hielden we even een pauze waardoor ik eindelijk wakker werd. Bart had drie zakken met krentenbollen en twee liter water bij, ik drie koeken en een fles Fanta, ik wou namelijk onderweg wat kopen. Toen zei Bart dat het zondag was, wat was er ook alweer met zondag… owja dan zijn de winkels dicht en dan kan ik niets kopen.. zucht.

Nadat we weer verder gefietst waren kwamen we over dezelfde wegen als waar we twee jaar geleden tijdens de fietsvakantie naar de Middellandse Zee overgekomen waren. Ook nu stond er veel te veel zon en een kei harde tegenwind. Na een kilometer of zeventig gefietst te hebben had ik enorm veel honger en dorst en begon al te verbranden, dat was vast een goede start voor wat er verder nog ging komen in de vakantie.

Na 120 kilometer was ik helemaal kapot en uitgedroogd terwijl we net door het zwaarste deel van de Ardennen moesten, gelukkig kwamen we ergens een kraantje tegen en stonden er wat perenbomen. Omdat ik zo’n honger had besloot ik om die maar te gaan eten terwijl Bart mij uit stond te lachen met zijn fototoestel. Helaas waren ze nog niet rijp zodat ik nog steeds honger had, de dorst was in ieder geval wel weg.


Bram op zoek naar peren


Ze waren echt lekker


We zagen er nog fris uit.

Een uur honger lijden later kwamen we langs een friettent, hier kon ik voor het eerst die dag na 150 kilometer weer iets eten.


Friettent langs de grote weg




We wilden die dag eigenlijk al tot in Frankrijk komen maar omdat er zo’n zware tegenwind stond besloten we om net als twee jaar terug tot aan Rochefort te fietsen en daar op de camping te gaan staan. De camping was twee jaar terug nog niet geopend maar nu gelukkig wel zodat we konden douchen. Nadat we gedouched hadden zei Bart dat zijn vingers helemaal gerimpeld waren en dat ie dat laatst ook al een keer had terwijl hij toen gewoon in bed lag. Ook was hij laatst nog naar de Etos geweest en had nu een voordeel kaart. Maar die verhalen zal ik hier maar niet neer zetten.


Bram ligt uit te rusten


Zout van het zweten


De eerste dag waren we al verbrand

Omdat we in Rochefort zaten moesten we daarna na even een Rochefort gaan drinken en daarna zijn we gaan slapen.

Dagafstand : 167 km