Fietsvakantie verhaal 100 cols tocht deel 3

Dag 20 : Chimay

s Ochtends werden we wakker en zat er allemaal witte rommel op en rond onze bivakzakken. Het bleek dat de ventjes die er gistere langs liepen natte kranten naar ons toe gegooid hadden, het was jammer dat ik dat niet gemerkt had want dan was ik er gewoon kei hard in mn onderbroek achterna gerend en had ik ze aan Bart zijn sokken laten ruiken.

Omdat ze nergens meer te bekennen waren pakte we onze spullen maar in en liepen nog langs de receptie om te betalen, die was gistere avond toen we aankwamen namelijk al dicht. Hierna gingen we nog even ontbijten om daarna verder te fietsen naar Chimay.

We zagen zestien kilometer voor Chimay al een abdij aangegeven staan maar wisten niet of dit de goede was. Na dat we een kaart hadden gevonden en hier op gekeken hadden besloten we om er maar gewoon heen te fietsen en dan maar te zien waar we uit kwamen, zoveel abdijen konden er niet zitten in Chimay.

Bij de abdij aangekomen besloten we om dan ook maar even binnen te gaan kijken. Binnen was er niets te zien waaruit bleek dat er Chimay gebrouwen werd en we twijfelden zelfs even of we wel in de goede abdij zaten. Uiteindelijk hadden we toch ergens n keer het woordje Chimay gevonden, we zaten dus goed. Na in de kerk en in de tuin gekeken te hebben liepen we weer terug naar de ingang waar we een pater tegen kwamen, hij keek nogal raar naar Bart in zijn fietsbroek, net alsof dat niet paste in een klooster.

Hierna besloten we om dan maar richting het speciale Chimay restaurant te gaan wat een eindje terug zat. We bestelden een Chimay tripel en vielen bijna in slaap terwijl we hem opdronken. Er hing nog een soort zak om vliegen op een natuurvriendelijke manier te vangen zodat ze niet dood gingen. We vroegen ons af of ze die dan vijftig kilometer verderop vrij lieten of net als iedereen gewoon door de gootsteen spoelden. Nadat het bier echt goed in onze benen gezakt was en we niets meer konden besloten we om maar verder te fietsen. Eerst moesten we echter nog een souvenir kopen.

Ze hadden allerlei soorten maten en samenstellingen van het bier, kaas en een soort sterke drank. Bart en ik wilden allebei een glas, ik vond dat zon set van drie flessen van 75cl er wel mooi uit zag en het zou nooit lukken om die mee te nemen op de fiets. Daarom bestelden we twee glazen en een set van drie keer 75cl (n van iedere soort Chimay). De flessen hadden ze achter nog ergens liggen maar de glazen waren op zei de man. Ik zei tegen Bart dat ik er nog ongeveer duizend bij de bar zag staan en we vroegen of we die niet mochten hebben ook al waren ze gebruikt. Na veel moeilijk doen gaf de man deze dan maar mee en liepen we naar buiten.

Nu had ik wel een probleem. Voor fietsvakantie paste namelijk alles makkelijk in mn fietstassen maar op n of andere rare manier zitten ze na fietsvakantie altijd veel voller. Nu zaten er ook nog de andere souvenirs bij en was er eigenlijk helemaal geen plaats meer voor de flessen. Na alles als een soort tetris spel zo compact mogelijk er in geduwd te hebben en wat kleren op mijn bagagedrager gedaan te hebben paste het uiteindelijk toch. Het was nu nog moeilijk om Bart bij te houden met die extra bagage maar dan kon ik in ieder geval wat extra trainen.


We waren in Chimay

We fietsten weer verder en na een kilometer of vijftig besloten we om te gaan slapen op een grasveldje tussen een wei en een bieten veld. Dit zag er wel goed uit en omdat we dachten dat het suikerbieten waren die in het veld groeiden besloten we om ze maar eens te proeven. Het bleken inderdaad suikerbieten te zijn en ze smaakte nog best lekker ook.


De wildkampeerplek

Nadat Bart weer eens drie kwartier met iemand had zitten bellen gingen we slapen. Hopelijk kwamen er geen muizen onze bivakzak binnen want die hoorde we overal om ons heen.

Dagafstand : 150 km