Fietsvakantie verhaal 100 cols tocht deel 3

Dag 3 : Hete heuvels

De volgende ochtend was de campingbaas er wel dus konden we betalen.


Dauw in de ochtend

Toen we aanfietsten was het weer super heet, we waren al flink aan het verbranden, als het zo door ging zagen we er na zes dagen minstens net zo erg uit als tijdens de vorige fietsvakantie over dat stuk.

We waren na de drie dagen eindelijk een beetje in het fietsvakantie ritme en ik was weer wat uitgerust dus we konden goed door fietsen. Na een tijdje kwamen we dan ook al langs het maison natale Jeanne d’Arc waar we de vorige keer gestopt waren om foto’s te maken.

Omdat het zo heet was begon mijn lip weer open te gaan van de zon, dit was twee jaar geleden ook gebeurd en toen had ik van Stefan en Bojan zo’n Labello stick voor tegen de zon gekregen. Die had ik nog maar omdat ik vond dat die teveel ruimte in beslag nam en teveel woog had ik hem thuis gelaten. Nu kon ik net als vorig jaar met een kapotte lip gaan eten, dit is vooral fijn als je iets zuurs, zouts, hards of suikerigs eet (eigenlijk alles dus) want dan brandt je lip helemaal weg en schuurt het nog verder open. Maar het scheelde in ieder geval wel minstens vijf gram aan bagage en ik kon weer eens flink eigenwijs doen dus dat had ik er wel voor over. [Bart : maar je lip was wel tien gram zwaarder]

Bart had inmiddels veel honger gekregen en ik kon ook wel wat op, helaas was er nergens een dorpje te bekennen dus waren we maar ergens langs de weg in de schaduw gaan zitten om even uit te rusten. Nadat we weer verder fietsen kwamen we na een tijdje in Langres waar we eten kochten.


Boodschappen doen

’S Avonds kwamen we op de camping aan in Villegusien sur Lac. Toen we bij de receptie stonden keek een medewerker van de camping op mijn kilometerteller om te zien hoever we gefietst hadden. Vreemd genoeg keek hij helemaal niet raar dat we 160 kilometer gefietst hadden, dat was wel jammer. Toen we op onze plaats gingen staan bleek dat er nog drie andere fietsvakantie mensen waren, één was een chinees met een klein tentje en de andere waren twee jongens van een jaar of 25 die een echte tent bij hadden, een hoed op hadden tegen de zon en zelfs energiedrank aan het maken waren om te drinken tijdens het fietsen. Hoe kun je met al die luxe nou het echte fietsvakantie gevoel krijgen. Wij hadden nog het een en ander gekocht op ’s avonds op te eten en ondanks dat het al donker was besloten we dat nog maar snel te doen zodat we ’s ochtends minder honger hadden.

Toen we in onze bivakzakken lagen kwamen er nog een stel mensen langs gelopen die stopte om ze te bekijken en zelfs foto’s gingen maken. Volgens mij hadden ze niet eens door dat wij er al in lagen.

Dagafstand : 159 km