Fietsvakantie verhaal 100 cols tocht deel 3

Dag 6 : De oven en meloenen

Vandaag was dan de dag, we moesten door “de oven”, deze naam hadden we twee jaar terug aan een vallei gegeven waar de route doorheen liep. De vallei was helemaal vlak, windstil en dor en het was er toen misschien wel veertig graden. Gelukkig moesten we eerst nog een heel stuk fietsen voor we er waren zodat we ons er op voor konden bereiden. Het begin van de dag ging redelijk soepel er waren wel wat heuveltjes maar niets verschrikkelijks. Helaas was het wel weer super heet, daarom waren we vlak voor de oven nog gestopt bij een kraampje met groente en fruit. Hier hadden we nog een meloen en een perzik gegeten en wat water ingeslagen.

Hierna begon het dan, de weg naar de oven. Eerst moesten we nog een redelijke lange klim doen over de rand van de vallei heen. Bovenop aangekomen was het tijd voor het middag eten, terwijl we zaten te eten kwam er een echtpaar aan gereden waarvan de vrouw met een camera in haar hand zat te filmen vanuit de auto. Ze stapten uit terwijl de vrouw bleef filmen hoe het uitzicht er uit zag en stapte toen weer filmend in om verder te rijden. Wat er leuk aan is om heel je vakantie te filmen en dan thuis op de bank voor de tv beseffen dat het er toch eigenlijk best wel mooi was snap ik niet, vreemd genoeg waren we in de vakantie nog drie mensen die precies het zelfde deden tegen gekomen.


De oven vallei

Na het eten daalden we af richting de oven, het was er nu minder heet als de vorige keer maar je wilde er toch niet graag zonder water komen te zitten. Omdat we geen zin hadden om er net als de vorige keer drie uur in te blijven zijn we zo snel mogelijk er doorheen gefietst. Net nadat we de bergen aan de andere kant van de oven over waren zagen we de Mt. Ventoux weer liggen, gelukkig gingen we die dit jaar niet over.


Na de klim uit de oven


zagen we al snel de Mont Ventoux

Toen we richting de Mt. Ventoux fietsen kwamen we weer langs het restaurant waar we twee jaar terug niet meer mochten eten omdat de keuken dicht was terwijl we ontzettend honger hadden. Gelukkig was er toen onze redding: “Het vrouwke met de lekkere meloenen”.

Het was een vrouw die zelf gekweekte meloenen verkocht en omdat ze de vorige keer zo lekker waren zijn we er nu weer gestopt. De meloenen kosten maar vijftig cent per stuk (die in het kraampje voor de oven 2,49) dus kochten we er twee. Ze gaf ons er nog vier kleinere gratis bij en we mochten aan een tafeltje in de tuin gaan zitten. Na zes dagen fietsvakantie hadden we zelfs om op die stoel te mogen zitten al wel vijftig cent betaald, stoelen zijn namelijk van die dingen die je extra gaat waarderen door fietsvakantie (daarom moet je er dus juist GEEN mee nemen). Terwijl we aan het eten waren zei ik tegen Bart dat die vrouw de lekkerste meloenen ooit had, Bart zei dat hij iemand kon die nog lekkerdere had.


Bart eet een meloen


Lekker in de schaduw in een stoel zitten

Nadat we de meloenen op hadden fietsen we weer verder richting de Mt Ventoux. We zijn even later nog gestopt voor een echt avond eten en kwamen toen vlak voor de Ventoux een (ontzettend knap) liftend meidje tegen. Ik weet niet wat dat in die regio was maar het stikte van de wielrennende, op fietsvakantie zijnde en nu zelfs liftende knappe meidjes terwijl we die in de andere vakantie’s en thuis echt nooit zagen. Toen we er langs fietsten gebaarde Bart dat ze wel achterop zijn bagagedrager mocht gaan zitten gelukkig voor haar had ze dat niet gedaan maar dat komt later in het verhaal nog wel.

Nog iets verder was er een camping die niet op de route stond maar wij besloten om toch verder te fietsen naar de camping die we wilden. Dat bleek een van de beste dingen te zijn die we in de vakantie gedaan hadden. Op de camping aangekomen hielp een jongen ons aan een plaats en mochten we van het echtpaar langs ons hun elektriciteit gebruiken om onze gsm’s op te laden. De vrouw zei alleen al wel tegen de man “moet je ze niet even uit gaan horen”. Maar wij wilden eerst gaan douchen, na dit gedaan te hebben zijn we even met de man gaan praten. Hij had ook de Mt. Ventoux op gefietst en had een aanstaande schoonzoon die hij wou overhalen om het zelfde te doen maar dit lukte niet echt. Na een tijdje gepraat te hebben gingen we nog even op het terrasje van de camping zitten.

Doordat we al zes dagen lang flink aan het afzien waren en nauwelijks met andere mensen gesproken hadden en we nu schoon en redelijk uitgerust aan een glas bier zaten gebeurde er weer iets wat bijna iedere fietsvakantie gebeurt. Toen we er bier hadden besteld lachte de dochter van de camping baas veel te vriendelijk waardoor ik haar meteen ontzettend leuk vond. Helaas was zij niet op fietsvakantie maar gewoon aan het werk dus werkte het niet echt. Na het bier extra langzaam opgedronken te hebben gingen we slapen.

Net als twee jaar terug waren we nu in ongeveer zes dagen naar de Mt. Ventoux gefietst maar deze keer hadden we gemiddeld harder gefietst en een stuk minder kilometers gemaakt omdat we minder omgefietst waren. Hierdoor waren we iets minder moe als toen. Dat was maar goed ook want nu moesten we in plaats van een rustdag houden nog de Alpen door fietsen.

Dagafstand : 172 km