Fietsvakantie verhaal Alpen

Dag 5 : Omfietsen door de regen

's Nachts had het een beetje geregend. Op de kaart leek het er op dat we veel kilometers konden maken deze dag. Het was één lange rechte grote weg. Alleen de weg uit Kehl naar het volgende dorpje vinden duurde al een half uur. Daarna konden we even doorfietsen. Het regende wel, met al die regenkleren aan vang je ook veel meer wind. Vanaf Lahr schoot het steeds minder op.

In Frankrijk heb je wegen waar je over mag fietsen, en snelwegen. In Duitsland heb je wegen waar je over mag fietsen, autowegen, en snelwegen. De weg die we 60 kilometer moesten volgen was soms een autoweg en soms een gewone weg. Elke keer als het een autoweg werd moesten we het pad gaan volgen wat er parallel aan lag. Het probleem was dat de parallelweg soms opeens helemaal afdraaide, ophield, of stopte terwijl de autoweg een brug over ging. Het kostte heel veel tijd om elke keer weer de goede weg te vinden.

We hebben van het toppunt van slechte fietspaden een foto gemaakt. Het fietspad liep al 10 kilometer lang langs een snelweg. Je moest er daarna onderdoor gaan. Er was geen omleiding aangegeven, maar je mocht niet meer onder de snelweg door omdat ze aan het bouwen waren.


De hindernis.

Het was ons wel gelukt om de fietsen met bagage door de stellage te manoeuvreren.

's Middags waren we eindelijk in Freiburg aangekomen. Dat was een redelijk grote stad. Met wat geluk volgden we een weg door een woonwijk, om de stad heen. Daarna hadden we weer snel de goede weg te pakken. Vlak voor Titisee, terwijl het voor de vijfde dag van de vakantie begon te regenen, werd de weg weer een grote weg. We volgden een fietspad, dat ging de bossen in. De route was 20 kilometer lang. Het bospad ging een heuvel op. Daarna nog verder bergop, over een gravelpad. Na een uur klimmen waren we bovenop een berg, midden in de bossen. Daar splitste de weg, maar er stond niet aangegeven hoe de fietsroute liep.

Toen we al even stonden te kijken op de kaart kwam er een vrouwtje aan gewandeld. Ze zag er een beetje verdwaasd uit. Ik vroeg haar of het pad wat linksaf ging naar Titisee ging, ze antwoordde snel "ja". Dat vertrouwde ik niet, want ze wou volgens mij alleen maar snel doorlopen. We reden toch maar rechtdoor, omdat zo waarschijnlijk de fietsroute liep. Na nog een half uur fietsen waren we eindelijk in Hinterzarten. De fietsroute bleek veel langer dan in het begin aangegeven stond. Via de weg was het maar 10 kilometer, met amper klimmen, via het fietspad was het 20 kilometer en een hele berg over fietsen. Toen we vanaf Hinterzarten naar Titisee wilden fietsen waren we eerst nog twee kilometer een verkeerde weg omhoog gefietst. Daarna waren we eindelijk in Titisee. Het was iets voor 6 uur.

Er was een specialiteiten winkeltje, met wat fruit. We gingen rond fietsen om een supermarkt te zoeken. Die vonden we geen. Toen we weer terug waren bij het specialiteiten winkeltje was het al 6 uur waren ze net gesloten. Op een bankje aten we dan maar een restje brood met chocoladepasta. Toen begon het ook nog kei hard te regenen.

We moesten daarna weer een flink stuk klimmen. Na het volgende dorpje zou de camping zijn. In dat dorpje was een eettentje. Ze hadden er kebab en pizza en friet. De prijzen leken alleen niet te kloppen, alles was veel te goedkoop. We bestelden het duurste, kebab met friet en salade, dat kostte maar 6,50. Daar binnen was het ook lekker warm gelukkig. We vielen er bijna van in slaap. Na een tijdje kwamen ze het eerste warme eten brengen wat we in een week gegeten hadden. De friet was super lekker, en de rest ook.

Tot de camping was het alleen nog een stukje afdalen. Er stond aangegeven dat de weg waar de camping langs lag, en die we de volgende dag 40 kilometer moesten volgen, afgesloten was. Tot aan de camping konden we gewoon door fietsen. Bij de camping mochten we eerst alle spullen opzetten en daarna betalen.

Op de camping.

Na het betalen moest ik zelf vragen of we douchemuntjes nodig hadden. Ze waren hier zelfs 60 cent.

Dagafstand : 154 km