DE fietsvakantie van Bas en Bram naar oude schip a.k.a. “ouwe boot” in Groningen

Dag 1

Zondag ochtend was het dan zo ver, we zouden vertrekken naar oude schip en wel zien hoe ver we kwamen. Ik had 2 van mijn fietsen op geladen met bagage waarbij ik zoveel mogelijk op mijn fiets had geladen omdat Bas anders Brabant waarschijnlijk niet eens uit kwam. Ook was het de afgelopen paar dagen heel warm geweest met temperaturen tot 27 graden maar regende het nu wel en werd er totdat we terug kwamen heel slecht weer voorspeld met constant regen en temperaturen van 10 graden, dat was wel goed want dan kreeg Bas het zeker zwaar.

Rond half 10 kwamen Bas en zijn vriendin Jorien samen met haar vader aan MET DE AUTO!, dat vond ik wel schandalig maar als ik ze terug zou sturen konden we niet op tijd vertrekken. Toen Bas zijn spullen in laaide keurde Jorien zijn bagage, omdat ze vond dat hij aan 1 paar sokken wel genoeg had en geen handdoek nodig had, had ze deze uit zijn tas gehaald zonder dat hij dat zelf helemaal in de gaten had.


Alles staat klaar voor vertrek, het regent zelfs al!


We zijn klaar voor vertrek


Even lachen nu het nog kan



Vervolgens fietste we aan richting Eindhoven, Bas begon meteen al te klagen dat hij last kreeg van zijn rug omdat hij niet gewend was op mijn fiets te zitten. Ook zat er in Eindhoven zelf de hele tijd een auto vervelend achter ons te toeteren, dat bleken Jorien met haar moeder te zijn. Ze zeiden van niet maar volgens mij waren ze ons stiekem gewoon achterna gereden om Bas op te vangen mocht hij het na het 1e uur al opgeven. Omdat hij nog tekenen van leven vertoonde fietsten we toch maar gewoon verder waarna we na 25km in Son en Breugel al een lekke band kregen

Terwijl het kei hard regende gingen we proberen hem te repareren. Ondertussen bedacht ik me dat het ergens misschien toch wel slim was geweest als ik een reserve binnenband had mee genomen en was ik blij dat ik op het laatste moment toch een bandenplakset mee had genomen, op mijn vorige mei vakantie naar Westvleteren had ik dat namelijk niet gedaan.

Terwijl ik in de regen een poging deed om Bas zijn band te plakken kwamen we er achter dat er 50 meter terug een fietsenmaker zat, die was echter dicht omdat het zondag was. Uit principe moest het nou wel lukken om die band te plakken, anders moesten we naar huis bellen terwijl we net vertrokken waren. Terwijl we aan het wachten waren tot de lijm droog was stopte er nog een automobiliste die vroeg of we een fietspomp nodig hadden maar dat was niet zo, ook snapte Bas totaal niet waarom ze een fietspomp bij had in de auto.

Toen we de band op pompten leek hij het te houden totdat er lucht uit de buitenband kwam lopen (wat we heel goed zagen omdat alles totaal doorweekt was en er daardoor luchtbelletjes te zien waren). Hierdoor haalden we de band weer uit elkaar maar er was geen lek te zien zodat we hem nogmaals oppompten, nu waren er geen belletjes te zien en de band bleef gewoon hard zodat we weer verder konden fietsen.

Een paar uur fietsen later stopten we nog even bij een bushokje om droog te kunnen eten en kort hierna kwamen we aan in Nijmegen. Die stad vonden we maar lelijk, ze hadden alleen wel heel mooie fietsstoplichten, de lichtjes hierin waren in de vorm van fietsen. Toen we er bij een stoplicht achterkwamen dat we de verkeerde kant op wilden zei ik tegen Bas dat hij alsnog op het knopje moest drukken zodat de auto’s moesten wachten, met een big smile zei hij dat hij dat al gedaan had.

Toen we uiteindelijk toch in Arnhem aankwamen besloten we om te gaan avond eten bij de eerste de beste plaats die we tegen kwamen, we waren allebei namelijk wel toe aan even droog zitten. Even later kwamen we langs een bus die omgebouwd was tot pizza restaurant, dat leek ons wel een mooie plaats.

In de bus bestelde we 2 pizza oriëntale terwijl we aan een tafeltje uitgingen lekken. De pizza’s waren heel lekker en toen we deze op hadden hebben we nog even met de 2 restaurant houders gepraat over waar we naar toe gingen fietsen enzo.

Toen we buiten terwijl het eindelijk droog begon te worden voor het eerst die dag onze regenkleding aandeden zei 1 van de 2 koks dat je regenpakken aan moest doen voordat het ging regenen in plaats van erna, maar dan zou het natuurlijk geen echte fietsvakantie zijn. Ook vroeg ik nog de weg naar Apeldoorn waar we vervolgens heen moesten, de andere kok zei toen dat je dan richting het station moest en zo snel mogelijk naar huis moest gaan in plaats van door de regen te gaan fietsen en dat we gek waren. Omdat we natuurlijk niet gingen opgeven ook al zou het 3 dagen non-stop regenen fietsen we toch door richting Apeldoorn.

In dat gebied was ik met de aller eerste fietsvakantie ook geweest, het was er wel mooi midden in de Veluwe. Omdat het zon slecht weer was besloten we dat het beter was als we op een camping gingen staan in plaats van wild kamperen zodat we nog even lekker warm konden douchen.


Bas aan het bellen in de Veluwe, en mijn verregende telefoon waardoor alles mistig lijkt.

Op een gegeven moment was er aangegeven dat er in een zijweg een camping was, omdat er niet aanstond gegeven hoe ver het daar heen was vond ik dat we door moesten fietsen tot de volgende camping maar Bas wou die camping pakken. Om een eerlijke oplossing te vinden besloten we kop of munt te doen, dan konden we ook de munt de schuld geven als bleek dat we de verkeerde beslissing hadden genomen.

De munt gaf aan dat we naar de aangegeven camping moesten, na ongeveer 100 meter zagen we een kudde van 6 herten maar geen camping en na 3 of 4km nog steeds niet. Daarom draaiden we maar weer om terwijl we de munt de schuld gaven, wel zagen we nog een groot wild zwijn. Langs de weg zat ook een bungalow terrein waar we nu we er toch waren nog even zijn gaan vragen of ze ook kampeer plaatsen hadden maar dat was helaas niet zo, wel konden we er op teletekst zien dat er de volgende dag maar 80 in plaats van 95% kans op regen was. Wat hadden we toch een geluk.

We besloten om maar verder de route te volgen totdat we een camping tegen kwamen, die zaten er toch genoeg in dat gebied. Even later kwamen we langs camping Hertenhorst waar we op de 1e fietsvakantie ook gestaan hadden. De receptie was al om 4 uur dicht terwijl het half 9 was maar gelukkig was er toch nog iemand in het café die ons kon helpen. Er was nog plaats en de kosten waren 15 euro, we hadden nog precies 14,70 en we konden niet pinnen. Gelukkig mochten we de dag erna ook betalen zodat we toch nog ergens konden staan. Na een plaats gezocht te hebben gingen we onze tent op zetten en daarna douchen. Douchen koste 50cent waar we nu gelukkig nog geld voor hadden, alleen waren de herendouches stuk zodat we bij de vrouwen moesten. Deze deden het wel, je kon 6 minuten douchen voor 50cent. Dat was opzich nog niet zo erg maar ze hadden het betaalautomaat expres buiten de douche gezet zodat je er niet nog 50 cent extra in kon gooien zodat je toch nog langer kon douchen en er mensen zouden moeten wachten. Nadat ik klaar was met douchen had ik me afgedroogd en ging ik m’n tanden poetsen terwijl ik Bas allemaal rare geluiden hoorde maken. Om hem nog extra voor lul te zetten voor de 2 meidjes die er ook waren vroeg ik wat hij aan het doen was. Hij zei dat hij omdat Jorien zijn handdoek had afgepakt zich niet kon afdrogen en daardoor moest wachten totdat hij droog was terwijl het ijskoud was. Na een kwartier was hij toch droog genoeg en konden we gaan slapen. Bas besloot om maar gewoon half naakt naar de tent te lopen anders moet hij zijn natte kleren weer aantrekken.


Bas besluit halfnaakt over de camping te gaan lopen



Nadat Bas eerst 20 sms’jes naar Jorien en zijn moeder gestuurd had om te laten weten dat we nog leefden en waar we zaten. We hebben die dag ongeveer 125km gefietst, wat veel verder was dan een van ons verwacht had.