Fietsvakantie verhaal ItaliŽ

Dag 8 : Florence deel 2

Omdat we de vorige dag later in Florence aangekomen waren dan we gepland hadden zouden we deze ochtend nog even blijven. Dat kwam ook goed uit, dan konden we een beetje uitrusten. We liepen door het centrum, en kwamen door een ingang van een museum, waar een hele rij van standbeelden van bekende Italianen van honderden jaren geleden stond. Vanaf daar kwamen we weer uit bij de kathedraal. Naast de kathedraal was een toren, waar je tickets kon kopen. Het bleek maar 10 euro te zijn om in alle gebouwen rond de kathedraal te mogen. Eerst beklommen we de klokkentoren, die 414 treden had, dan konden we tenminste goed uitrusten. Vanaf het hoogste punt had je een mooi uitzicht op de koepel van de kathedraal, waar je ook op kon. Die was nog een stukje hoger.


Uitzicht vanaf de Campanile di Giotto




Nadat we weer met benen als spaghetti daalden we weer af van de toren. Daarna gingen we in de doopkapel kijken die voor de kerk op het plein stond.


In de Battistero di San Giovanni













Na de kapel kwamen we weer bij de kathedraal, en konden we kiezen uit twee rijen. Eén van de twee was voor de kerk, de andere voor het beklimmen van de koepel. We kozen er maar een uit. We stonden achter een belgische familie. De vrouw had een grote spuitbus bij waar koude lucht uit kwam. Als het zoontje het te warm had dan "moest ie een bietje onder z'n trui sprietsen". De rij waar we instonden bleek voor de kerk te zijn. We keken daar even rond.


In de kathedraal




Daarna gingen we in de andere rij. Het was half 12 's ochtends ondertussen en het werd al heet in de zon. Na een half uur in de rij waren we pas tien meter opgeschoten. Na nog een half uur waren we pas op de helft. Toen bedacht Bram opeens dat we wel voor 1 uur 's middags de camping moesten betalen. Dus we besloten de rij maar te verlaten en terug te lopen naar de camping. In de hitte moesten we toen alle spullen op de fiets laden, en dan vertrekken. Eigenlijk had ik er niet veel zin in. 's Ochtends is het tenminste nog een beetje koel als je vertrekt, en als je eenmaal onderweg bent is het altijd wel leuk. Bij deze camping hoefden we alweer minder te betalen dan verwacht.

We vertrokken en moesten toen nog helemaal door Florence heen richting het noorden. Het waren daar drukke wegen. Eén keer zijn we even langs de weg gestopt om ons voor te bereiden op hoe we de volgende afslag zouden moeten nemen. Eerst moesten we de grote weg op, dan meteen naar links voorsorteren, en dan ergens invoegen, dan nog rechtsaf slaan. De auto's reden er niet zo hard, want het was er druk. Gelukkig hadden we dat stuk weer overleefd, en kort daarna gingen we lunch halen bij een grote supermarkt.

Tijdens de fietsvakantie hadden we steeds vaker platte perziken gehaald om tijdens het fietsen op te eten. Die hadden een aantal voordelen: ze waren snel op te eten, want ze waren heel sappig, er zat veel suiker in, er zat veel vocht in, en omdat ze plat zijn passen ze ook makkelijk achterin je fietsshirt. We hadden ieder 8 platte perziken en twee bananen.

De route van vandaag was vanaf buiten Florence één lange weg naar Bologna. Het viel erg mee met de drukte, en de route was ook best mooi. We reden constant door een rivierdal, steeds verder omhoog. Alweer halverwegen Florence en Bologna bereikte de weg het hoogste punt. Het was wel een halfuur flink klimmen om boven te komen. Het was een fijne beklimming, niet te steil, en je ging door een heel lange bocht langzaam omhoog door het dal. Helaas stond er geen bordje met een naam van een col boven. Dat was altijd wel het leuke aan fietsen in Frankrijk, waar je na elke flinke klim een foto van het bord van de col kon maken.


Uitzicht vanaf de klim

Eenmaal boven vonden we weer ergens een waterkraantje, die waren er in heel veel dorpjes in Italië. Bij het volgende dorpje, nog bovenin de bergen, vonden we een winkeltje met allerlei lokale producten. Daar kochten we nectarines, en wilden we brood kopen. Ik wees naar twee bruine broden, en ik zei dat ik ze allebei wilde hebben. Het vrouwtje achter de balie keek raar. Volgensmij omdat ze dacht dat wij die broden nooit op kregen. Maar morgen zou het zondag zijn, dus we konden maar beter een extra voorraad eten hebben. We kochten ook nog twee stukken "torte di mele", appeltaart. Daarna was het vooral afdalen, tot we bijna in Bologna waren.


Uitzicht onderweg.

Bij een supermarkt haalden we avondeten. Om wat vet en eiwitten binnen te krijgen kochten we een gebraden kip. Allebei waren we bijna gestikt in de droge stukken filet die er aan zaten. Maar ik wilde er wel zo veel mogelijk van eten, want als je na twee uur fietsen weer honger kreeg had je spijt dat je niet meer gegeten had.

Nu waren we weer uit de bergen. Ik zei tegen Bram: "nou is het alleen nog maar vlak totdat we bij de Brennerpas zijn". Dat bleek uiteindelijk niet helemaal te kloppen. Rond Bologna was het wel vlak. We fietsten net om de stad heen. Het was al half negen, dus we zouden snel een kampeerplaats moeten zoeken. Ik wilde liever voor Bologna gaan kamperen, want anders hadden we de kans dat we in het half-donker door die stad moesten fietsen. We gingen een zijweggetje in om een plaats te zoeken, maar dat bleek de oprit te zijn naar een boerderij. Toen zijn we toch maar snel om de stad heen gefietst.


De ondergaande zon

We reden door een landelijk gebied, met wat boerderijen waarvan er veel verlaten waren. Nergens was een echt goede plaats om te wildkamperen. Bij alle weilanden stonden verbodsborden, en we wilden ook niet op privé-grond gaan staan, want dan had je wel kans op problemen. Het was pas rond negen uur toen we een redelijke plaats vonden achter wat bosjes in een bocht in de weg. We hadden net de tent opgezet toen er een vliegtuig best laag overkwam. Tien minuten later kwam de volgende, en tien minuten daarna nog een andere. Schijnbaar zaten we vlakbij het vliegveld van Bologna. Deze nacht had ik niet zo goed geslapen.

Dagafstand : 133 km.


Route van dag 8


Hoogteprofiel van dag 8, vandaag één grote beklimming


Snelheid van dag 8


Statistieken van dag 8