Fietsvakantie verhaal ItaliŽ

Dag 14 - In de bus

's Ochtends moesten we al om zeven uur aan het ontbijt zitten, want de bus zou om acht uur vertrekken. Je had geen kans om je te verslapen, want om zes uur begonnen de kerkklokken te luiden in de kerk naast het hotel. Eerst gingen we allebei nog een keer goed douchen.

Bij het ontbijt konden we helaas niet zo vaak opscheppen, want er was ook nog een andere groep met een fietsvakantie-busreis, waardoor er wel 80 man waren. De buschaufeur kwam bij ons aan tafel zitten, hij sloeberde in een halve minuut een bakje kwark leeg, en toen ging hij weer want hij had nog vanalles te doen. Ondertussen was iedereen van de busreis al een keer langs ons geweest om te vragen waar we gefietst hadden en hoe ver.

Eenmaal in de bus begon de chauffeur weer met zijn verhalen. Eerst was het tijd voor de dagelijkse "GoeoeoeOEOEOEOEOEDEMORGEN", door iedereen in de bus. Daarna vertelde hij over alle steden waar we langs reden, over Griekenland, en over dat ze in het gebied waar we door reden karpers kweekten en aten. Op de snelweg kwamen we langs en cabrio, hij draaide zijn raampje open en riep heel hard "Schönes Wetter hè?". Verder had hij nog een quiz bedacht, hoe ver heeft de bus gereden van Nederland naar Oostenrijk en terug.

We stopten bij een parkeerplaats met een winkeltje. Allebei hadden we best veel honger, maar je kon alleen broodjes van vijf euro kopen die veel te klein waren. Uiteindelijk hadden we droge broodjes gevonden die maar 60 cent per stuk kostten. We stonden een tijdje in de rij om ze af te rekenen. De cassiere sloeg alles aan, en ik zei ik wil graag pinnen. Dat kon alleen maar weer vanaf tien euro. Verder hadden we geen contant geld bij ons. Vijf meter verderop in het zelfde gebouwtje stond wel een geldautomaat. Omdat ze je alleen maar af willen zetten door maar vanaf tien euro te kunnen pinnen hebben we de broodjes maar laten liggen. Gelukkig was ik goed voorbereid, en had het brood wat van de vorige dag over was en chocoladepasta mee in de bus genomen, dus eenmaal terug in de bus konden we dat eten.

De rest van de dag was het afwachten tot we weer in Nederland waren, en hopen dat we niet te veel file hadden. Rond vijf uur werden we in de buurt van Sevenum uit de bus gezet. Iedereen nam afscheid van elkaar, en dan konden we vertrekken. Het was in Nederland toevallig ook 32 graden deze dag, en we moesten nog ongeveer 50 kilometer tot huis.

Bij een supermarkt haalden we krentenbollen, water, en platte perziken. De platte perziken in Nederland waren helemaal niet goed. In Frankrijk en Italië waren ze heel lekker, maar hier waren ze nog lang niet rijp.

Tijdens de hele fietsvakantie hadden we bijna geen wind gehad, alleen wind mee, tot nu. Het waaide kei hard en precies vanuit de kant waar we naartoe fietsten. Tussen Someren en Heeze moesten we tien kilometer over een open vlakte, we kwamen bijna niet vooruit. Van tevoren had ik gedacht dat we in anderhalf uur naar huis konden fietsen, maar dat werd wel drie uur. Uiteindelijk waren we dan toch voorbij Heeze, en kwamen we op het fietsroutenetwerk.

Het was een mooi bos met een smal fietspad wat er doorheen kronkelde. Af en toe was er een weilandje. Dit stuk was veel mooier dan het grootste deel van Italië. En je kon er ook nog eens makkelijk wildkamperen. De volgende keer zouden we wel in Nederland op fietsvakantie gaan.

Het laatste stuk moest ik nog midden door Eindhoven, en dan was ik eindelijk weer thuis.

Dagafstand : 60 km.


Route van het laatste stukje naar huis.

Lees verder in een van de andere fietsvakantieverhalen