Fietsvakantie verhaal ItaliŽ

Dag 2 - Bergetappe

Tijdens het plannen van de route had ik verwacht dat de tweede dag de zwaarste zou zijn, met de zwaarste beklimmingen. We gingen na het ontbijt eerst langs de bakker en het winkeltje waar we de dag van tevoren ook geweest waren. Daarna was het even zoeken welke weg we moesten hebben om de route te volgen. De dag begon meteen met de col des Robines, die niet zo zwaar was.


De col des Robines.

Daarna fietsten we een mooi stuk langs de rivier de Verdon, en langs Lac de Castillion. Het was nu nog te doen met de temperatuur.


Lac de Castillion

Na het meer kwamen we al redelijk gemakkelijk bij de Col de Toutes Aures.


Col de Toutes Aures

We daalden weer een stuk, en kwamen toen bij de Gorges (Ravijnen) de Rousillon. In het zuidelijkste stuk was de rivierbedding nog meer dan honderd meter breed.


Gorges de Roussillon, het begin

Hoe verder we klommen, hoe smaller de rivierbedding werd, en hoe steiler de bergwanden.


Gorges de Roussillon







Tijdens de 100 cols tocht, deel 2, waren we door de Gorges de Cains gefietst. Die lagen 50 kilometer naar het oosten, parallel aan de Gorges de Roussillon. De Gorges de Cains waren helemaal rood, maar de Gorges de Roussillon werden pas verder in het noorden rood.


Het rode gedeelte van de Gorges




De weg waar we over fietsten slingerde vlak langs de rand van het ravijn. De weg omhoog ging helemaal langs de rand, terwijl de weg omlaag soms de zelfde was, en soms een stuk afsneed door een tunneltje.


Bruggetje over de Gorges

Aan het einde van de Gorges daalden we af naar Valberg. Het was nu al weer 35 graden. Bij een benzinestation in Valberg kochten we een fles water voor 2,50. Tien meter verderop kwamen we een kraantje tegen waar we gratis water konden pakken.

De beklimming van de Col de Valberg vond ik één van de zwaarste van de fietsvakantie. Niet omdat die zo steil of lang was, maar vooral omdat ik niet gewend was aan de hitte, geen conditie had om naar boven te fietsen, en al helemaal kapot was. Bram die had een betere conditie, en fietste wel een kilometer verderop. De beklimming deden we ook op het heetst van de dag, rond 2 uur.


Beklimming van de Valberg

Ergens onderaan de col liep een wielrenner langs zijn fiets naar boven. Ik vroeg of alles oké was, hij zei van wel, en dat hij moe was en het veel te heet was. Hij zei ook "your bike is very loud". Vanuit het Italiaans vertaald zal het wel logisch zijn om 'zwaar' met 'loud' te vertalen.


Col de Valberg, 1672 meter




Toen we bijna boven waren werden we ingehaald door een auto. In de achterbak van de auto lag iemand met zijn fiets naar ons te zwaaien, het was de Italiaan.

Eenmaal boven daalden we niet ver af, en waren we snel in Beuil. Van tevoren had ik een planning gemaakt, waar we elke fietsdag uit moesten komen om de geplande route in de 12 dagen te fietsen. Voor vandaag was dat bij Beuil, maar het was pas 4 uur 's middags. We liepen dus na twee dagen al een halve dag voor op schema. In Beuil kochten we bij een bakkertje wat broodjes.


Een kerkje in Beuil

In de afdaling kwamen we langs een winkeltje met fruit. Er werkte een oud vrouwtje. Het winkeltje was zo vol gestopt dat je net tussen de rekken door kon wringen. Buiten stond het vol met gasflessen, routsblokken, en uitgestalde groente. Binnen was een vitrine met kaas van een jaar oud, en vlees. We kochten twee nectarines, die lekker sappig waren.

De volgende col, de Col de La Couillole, hadden we tijdens de 100 cols tocht deel 2 ook al eens gedaan. We wisten dat hij niet moeilijk zou zijn, omdat het maar een paar honderd meter hoogteverschil was. Dat klopte wel, we waren snel boven.


Col de La Couillole, 1678 meter


Bram bij de col




De afdaling van de Col de La Couillole naar Saint-Saveur-sur-Tinée kon ik me nog herinneren als één van de mooiste van de 100 cols tocht. Hij begon met wat haarspeldbochten, daarna slingerde de weg langs de bergwand naar beneden. Het ging best steil, met veel korte bochtjes, maar geen haarspeldbochten waardoor je af moest remmen. Aan het einde van de afdaling kom je dan nog door een paar korte tunneltjes die uit de rotsen zijn uitgehakt.


Uitzicht in de afdaling




Eenmaal beneden zaten we weer in een rivierdal. Bram kon zich herinneren van de 100 cols tocht dat het nu 20 kilometer naar beneden was langs een rivier, tot we bij Isola waren. Daar begon dan de laatste col van de dag, de Col de Lombarde. Helaas was dat niet zo, en was het 20 kilometer bergop.

Dat haalden we niet in één keer, want we waren moe van de vier cols die we al gehad hadden en we hadden honger. We aten snel wat brood met jam, en gingen toen door tot Isola. Daar was een camping, maar het was nog niet laat genoeg om te stoppen met fietsen.

We besloten bij een restaurantje te eten, om wat fatsoenlijk voedsel binnen te krijgen, en dan na het eten aan de Col de Lombarde te beginnnen. Vanaf 7 uur konden we pas eten bestellen, dus eerst dronken we wat. Allebei waren we helemaal gaar van de hitte en het fietsen, waar we allebei helemaal niet aan gewend waren.

We wilden tartaar bestellen, maar de serveerster begon uit te leggen dat het "roewe" was. Het leek ons geen goed idee om rauw vlees te gaan eten nu, dus bestelden we maar friet met een hamburger. Toen het eten eindelijk kwam kreeg ik het bijna niet weg omdat mijn hartslag nog steeds 180 was. Na een uur op het terras zitten was ik nog steeds niet bijgekomen van het fietsen. Toen we vertrokken was ik net zo moe als toen we op het terras gingen zitten.

De Col de Lombarde was de col met de meeste hoogtemeters van de hele fietsvakantie. Hij was wel steil, maar redelijk goed te fietsen.


Bart in de beklimming




We fietsten door tot het begon te schemeren. Het leek moeilijk om een wildkampeerplaats te vinden tijdens de beklimming. Op de col waren bijna geen zijwegen, en bijna geen vlak stuk gras te vinden. Gelukkig vonden we een zijpad wat afgezet was met een paar grote rotsblokken. Na honderd meter liep het dood in een lege plek waar wat bomen en stenen lagen. Dat was wel ideaal om te wildkamperen.


De kampeerplaats


Bram z'n selfie

Een stukje lager in het dal hoorde je de rivier stromen. Die nacht had ik niet zo goed geslapen, omdat ik te moe was.

Dagafstand : 132 km.


Route van dag 2


Hoogteprofiel van dag 2, col des Robines, col de Toutes Aures, col de Valberg, en col de la Couillole. Het laatse stukje zitten er wat fouten in het profiel.


Snelheid van dag 2


Statistieken van dag 2