Fietsvakantie verhaal ItaliŽ

Dag 3 - De Col de Lombarde en Italië

Het was de hele nacht nog warm geweest. Na het ontbijt moesten we meteen klimmen, want we sliepen halverwegen de col. Na een paar kilometer met haarspeldbochten werd de weg minder steil. We fietsten langs een helder stroompje door een groen dal.


Tijdens de beklimming van de Col de Lombarde.

Langs het stroompje waren grasveldjes en bankjes. Aan de andere kant liep een kudde schapen met een schapenhoeder.

Nog vroeg, maar helemaal moe, kwamen we aan bij het ski-dorp Isola 2000. Er stond en supermarkt aangegeven, maar we konden nergens de ingang vinden. Uiteindelijk bleek er een winkelcentrumpje te zijn, waar de supermarkt in zat. De afgelopen twee dagen had ik niet genoeg gegeten, en dat merkte ik wel tijdens het fietsen. Vanaf toen ben ik gaan proberen zo veel mogelijk te eten, om zoveel mogelijk energie binnen te krijgen. Dat betekende sinaasappelsap in plaats van water, en tijdens het fietsen elk half uur een platte perzik.

Vanaf Isola 2000 was het nog vijf steile kilometers tot de top. Bram was er al tien minuten eerder dan ik. Op de top was ook meteen de grens van Frankrijk naar Italië.


De grens met Italië.





Col de Lombarde, 2350 meter.


Uitzicht richting Italië.

Het uitzicht was best mooi, maar de afdaling was mooier. Eerst was het niet zo steil, en kwamen we langs heldere kleine bergmeertjes, en door vlaktes met gras. De weg was daar nog heel goed. Daarna werd het steeds steiler, en kwamen we eerst door een stuk met wat vloeiende bochten. Later werd de weg smaller en nog steiler, en ging het door een bos. Het laatste stuk van de afdaling kwamen we weer haarspeldbochten, en eindigden we weer langs een riviertje.

Bram zijn collega's hadden al gewaarschuwd dat je 's middags niet kon fietsen in Italië deze tijd van het jaar, omdat het veel te heet en vochtig was. Ze hadden niet helemaal ongelijk, want onderaan de afdaling voelde het net alsof we door een sauna fietsten. Bij het eerstvolgende kraantje wat we tegenkwamen haalden we water en maakten we onze petten nat. Tijdens de fietsvakantie in Spanje hadden we ook allebei een pet met een flap er achter, en deze keer waren ze weer hard nodig. Als je ze nat maakten dan had je het de komende tien minuten redelijk koel, en daarna waren ze al helemaal opgedroogd.

Volgens onze schatting zouden we deze dag al de kust kunnen halen, als het de rest van de dag vlak was. De eerste twintig kilometers waren redelijk vlak, en over het algemeen afdalen. Rond twee uur 's middags wilden we eten halen, maar alle winkeltjes waren dicht tot minstens drie uur. In een klein dorpje kwamen we langs een groente en fruit winkeltje. We stopten want er waren een man en een vrouw aan het werk. Het winkeltje was wel dicht, maar de man vroeg: "????? bisogno ???? verdure ???". Ik kon helemaal geen Italiaans, maar ik begreep dat hij vroeg of we groente nodig hadden. Dan mochten we snel even binnenkomen. Dus wij gingen daar naar binnen en kochten een fles water en wat fruit tegen de ergste honger.


Uitzicht onderweg.

Een uur door de kokende hitte fietsen later waren we in Vicoforte. We zochten een supermarkt, maar die was pas een half uur later open. Daarom gingen we bij een cafeetje maar een slush-puppie drinken tot die tijd. Het was een heel klein dorpje, met een enorm grote en mooie kerk, de "Santuario di Vicoforte". Om de kerk lag een grasveldje, en aan één kant van de kerk was een gallerij met winkeltjes. Toen de supermarkt eenmaal open ging hadden we al geen honger meer, en zijn we maar verder gefietst.


De kerk van Vicoforte.

Vanaf daar was het nog een kilometer of 70 tot de kust. Bij het plannen van de route had ik al gezien dat het lastig zou worden, omdat er een grote weg parallel lag aan een snelweg, en dat die elke keer in elkaar overgingen. Een paar keer zaten we op de grote weg, en werd ineens aangegeven dat die verboden was voor fietsers, omdat er een tunnel aan kwam. Dan moesten we weer een stukje terug, en via het eerst volgende zijweggetje en een beklimming die zo steil was dat je bijna niet vooruit kwam de berg over fietsen, in plaats van door die tunnel. Er stond ook helemaal geen alternatieve fietsroute aangegeven, alleen dat je er niet door mocht.

Rond 5 uur 's middags gingen we eten halen bij een Lidl. We hadden koude mini-pizza's die verrassend goed smaakten, en broodjes. Het was nu nog ongeveer 40 kilometer tot de kust, en dan nog 5 kilometer tot de camping. Helaas was de weg niet meer vlak, maar zaten er een paar stevige beklimmingen in. Constant was het klimmen, en dan weer afdalen. Het werd steeds later, en we kwamen niet echt snel dichterbij Savona, waar we de kust zouden bereiken. Na de laatste klim reden we vijf kilometer lang over een bergrug. Je had een heel mooi uitzicht naar de volgende bergrug, vijf kilometer verderop, waar een snelweg via een heleboel tunnels door de berg heen weefde.


Uitzicht in de buurt van de kust.

De laatste paar kilometers was het afdalen tot de kust. Uiteindlijk waren we om 8 uur 's avonds, toen het al begon te schemeren, in Savona.

De camping die we wilden hebben lag vijf kilometer verderop. Eerst door het centrum van de drukke stad, en daarna via een drukke kustweg waar iedereen te voet, met de fiets, scooter of auto langs ging, kwamen we bij de camping aan. De prijzen waren flink hoog, 13 euro per persoon, en 9 euro per tent. Dat zou 42 euro voor ons worden. Toen kregen we de plaats aangewezen, het was nog geen tien vierkante meter. Daar pasten echt net mijn mini-tent, Bram z'n bivakzak, en de twee fietsen op.

Bram ging nog een stuk langs de kust wandelen, en ik ging eten en slapen.


Bram zei dat die man een boek aan het voorlezen was.


Uitzicht naar zee.




Aan het einde van deze dag was ik echt moe, maar ik begon al wel wat aan de hitte te wennen. Opeens hoorde ik roepen "bicycletta", en nog wat andere dingen. Daarna kwam Bram terug en hoorde ik nog allerlei geluiden. 's Nachts kon ik helemaal niet slapen van alle herrie. Er waren honden, ambulances, krekels, buren die om 3 uur 's nachts buiten nog wat gingen drinken, en nog andere activiteiten gingen ondernemen daarna.

Dagafstand : 176 km.


Route van dag 3


Hoogteprofiel van dag 3, het einde was veel meer klimmen dan het lijkt.


Snelheid van dag 3


Statistieken van dag 3