Fietsvakantie verhaal Veluwe - Nederland

Zesde Dag (Nationaal park de Veluwe)

(75 kilometer) Deze ochtend waren we op tijd opgestaan om nog net voor 10 uur in het winkeltje te zijn. We hebben eieren gebakken voor het ontbijt. De vruchtenhagel bleek nog wel te eten, als je zorgde dat je de middelste korrels uit het pak schudde. Na het eten zijn we naar Beek gereden om een tekentang te kopen. Vanaf daar reden we naar het nationaal park de hoge Veluwe. Toen we in de wachtrij stonden kwamen er allemaal mensen van 14 langsgefietst. Dat vond iemand wel leuk. We hebben een hele tijd door het park gefietst, er was niets speciaals te zien. Het was wel mooi, maar het was alleen maar hei en bossen. We zagen geen dieren, of een toren om te beklimmen. Na het middageten gingen we richting het centrum van het park. Koen zei dat hij met twee wielen van de grond kon springen met zijn fiets. Dat lukte bijna. Bram probeerde het ook. Hij zei "we zijn net een stel kangoeroes". Ja zei Koen "ik wou iets zeggen, maar dat zeg ik maar niet". 's avonds had hij pas gezegd wat het ongeveer was. Het was iets met "wildlife" en "bespringen". Hij zou de wildlife hier gaan bespringen. Ik denk dat hij eigenlijk wou zeggen dat hij als een hert achter de reetjes aan wou springen.

In het centrum was een museum waar we hebben rondgekeken. Ja, erg he, we worden ook een dagje ouder :). Er was veel te zien over de verschillende dieren, en lagen ook opgegraven skeletten.

We wilden tot de schemering blijven, dan had je de meeste kans om het groot wild te zien. Dus we fietsten nog een rondje door het park. We zagen nog een soort kasteeltje waar Koen perse met zijn onmetelijke interesse voor oude gebouwen heen wilde. Er was helemaal niks te doen, of te zien. Het was gewoon een soort gemeentehuis. Toen het wat donkerder was volgden we een wandelroute. We kwamen uit bij een uitkijkpost voor wild. Een klas, volgens mij groep 7 of 8, was binnen een half uur 5 keer naar binnen en weer naar buiten gerend. Er was geen grote kans meer dat we toen een hert zouden zien. We liepen weer verder. Op een bospaadje zagen we ineens 3 meter voor ons een klein wild zwijn. Het bleef stilstaan en keek naar ons. Toen liep het verder. Uiteindelijk heeft het op 10 meter afstand een heel rondje om ons heen gelopen, daarna schoot het in de bossen.Heel veel stukken van het park waren aangelegd. Je zag een stuk dennenbos, dat hield ineens op. Meteen daarna kwam een vierkant stuk hei. Een stukje verder groeide berkenbomen en taxussen. Daarlangs een stuk stuifzand.

Omdat we overdag geen eten meer hadden gehaald voor 's avonds moesten we ergens gaan eten. Net buiten het park was een dorpje. We hadden ook geen geld meer, dus we moesten ook een bank vinden. In dat dorpje kwamen we meteen een bank tegen, en 30 meter verderop een friettent of een "cafetaria" volgens Koen. Hehe, eindelijk eens een keer echt geluk. De friettent was ook nog open, en het geld bij de bank was niet op, dat was niet te verwachten na al het ongeluk. Bij de friettent was een terrasje. Daar tegenover was het "elektriciteitsmuseum". Daar stonden hoogspanningsisolatoren met een bloempot er op. We hebben toen ieder een grote friet, die echt groot was, helmaal op.

De terugweg naar de camping was deze keer iets simpeler. We zijn daarna, na Bram's verhalen over scheikunde, gaan slapen. Dat was dus drie uur later. We weten nu alles over terugtitratie, lichtdingus om de dichtheid te bepalen. Verschillendebakjesbacterientester, die eigenlijk anders heet maar dat weet ik niet meer. En nog veel meer van die dingen met allerlei knopjes waar je op moet drukken en die dan ``brrrrrrrrrrrrrrrr'' gaan :).


Rondje door het westen van de Veluwe