Fietsvakantie verhaal Veluwe - Nederland

Achtste Dag (eindelijk weer in Brabant)

(80 kilometer) Eigenlijk zouden we negen dagen op vakantie gaan, maar we waren al heel dicht bij huis. Om nog een dag in Oirschot op de camping te gaan staan was wel onhandig, dus zijn we in een keer naar huis gefietst.

Om 12 uur werden we wakker. Eerst moesten de vieze borden en pannen van gisteren gewassen worden. Het aroma van de lasagne had zich goed ontwikkeld, en het stonk nog erger dan gisteren. Daarna nog even allemaal in de douche en we konden vertrekken. Op zoek naar ontbijt!. Ja, we hadden weer eens niks te eten 's ochtends. Dit was al de derde keer. Na de eerste brug, waarvoor we wat koekjes voor overdag hadden gekocht waren we niks bewoonds meer tegengekomen. Zelfs geen dorpje ter grootte van Westerhoven. Deze keer hadden we pech, geen pinda's, geen kaas, geen koekjes meer over. Het was 15 kilometer naar Oss, waar ze zeker een supermarkt hadden. Gelukkig was er na 10 kilometer al een dorpje met supermarkt. Wij zullen nooit meer klagen over 10 kilometer naar Eindhoven fietsen. Koen had veel te eten gehaald. Hij zij dat hij ook wel bij de jumbo wou gaan werken als ze overal zo'n schone vrouwkes achter de kassa hadden zitten. Jammergenoeg was hij vergeten iets te vergeten zodat we met zijn drieŽn nog een keer in de winkel konden gaan :). Bram wou op de bankjes voor de supermarkt gaan zitten, maar dat was midden in het centrum. Koen en ik wilden er wel op gokken dat er buiten het dorp een bankje zou zijn. Gelukkig hadden we geluk. Om half twee konden we dan aan het ontbijt beginnen. We hebben met zijn drieŽn een brood, drie broodjes, een pot beleg en wat snoep, een paar koeken en een blikje haring in tomatensaus op.

Wat later in de middag, het was drie uur, want de basisscholen waren uit, kreeg Koen een lekke band. Het was zijn achterband. We hadden een gewoon klein gaatje in de binnenband gevonden. Dat hadden we geplakt, maar toen lekte er nog steeds iets. Heel de binnenband bleek losgekomen te zijn rond het ventiel. Zelfs heel veel lijm hielp niet. Ik ging het dorp in om een nieuwe binnenband te zoeken. Bram zei "nou is het wel tijd om die grote kwatta die jij hebt gekocht op te eten Koen". Wij snapte er allebei niks van, hij bleek het over de chocoladereep te hebben. Die noemen ze in Westerhoven ďkwattaĒ, dat is een merk dat al 20 jaar uitgestorven is. Na het verorberen van de kwatta, die wel 40 blokjes had, ging ik naar het dorp. Bram en Koen zouden dan ondertussen het achterwiel er af draaien.

In het dorp werd ik gebeld. Het was Koen. Hij had de sleutel gebroken bij het losmaken van het wiel. We hadden geen ander gereedschap meer, dus moest ik maar terugkomen. Bram had 20 meter verder een fietsenmaker gevonden. Om 5 voor 5 was hij nog net open. Het was echt zo'n oud Brabants ventje. Hij vond het leuk dat wij aan 't fietsen waren. Hij was zelf al 40 jaar fietsenmaker. Eerst had hij in de tweede wereldoorlog engelse motoren gerepareerd. Het opzetten van de achterband ging best snel, en we hoefden alleen de band te betalen, 3 euro voor de hele reparatie.

In st. Oedenrode waren we eindelijk weer echt in Brabant. Daar zijn we op een terrasje gaan zitten. De eerste 3 kilometer daarna gingen stroef, maar het ging weer steeds soepeler. In eindhoven op een viaduct hebben we nog een hele pak droge meelkoekjes opgegeten. We zagen daar nog heel veel luchtbalonnen, een stuk of veertien. Bij een friettent hebben we nog snel wat gegeten, toen zijn we weer naar Valkenswaard gereden. Bij Koen zijn we toen nog even bij elkaar gekomen. Alle deuren moesten open in de keuken, en de afzuigkap aan, anders was het niet uit te houden van de stank :). de ouders van Koen moesten wel lachen om wat wij allemaal mee hadden gemaakt. Ze waren ook wel blij dat Koen genoeg had gegeten. Nou, ik heb nog geen vakantie gehad waar ik een verhaal van 11 pagina's over kon typen, dus daaraan kan je al zien dat het leuk was. We hebben het allemaal overleefd, niemand is van zijn fiets gevallen, en we hebben maar 1 keer een lekke band gehad, terwijl we allemaal 630 kilometer hebben gefietst.


De laatste dag. In Brabant staan tenminste overal kaarten, en er is een fietsroutenetwerk. Daarom was vandaag de dag dat we het minst om hebben gereden.