Fietsvakantie verhaal Westvleteren

Voorwoord

Ik had zin om op fietsvakantie te gaan, alleen Bart had geen meivakantie. Daarom had ik besloten om alleen te gaan mits ik niemand anders zo gek kon krijgen om mee te gaan. Vreemd genoeg kon ik niemand vinden.

Stefan en Bojan waren van plan om naar Luxemburg te gaan, ik zou dan daarheen fietsen, een paar dagen daar blijven en daarna weer terug te gaan. Echter werd er voor de meivakantie wat regen voorspeld waardoor Stefan en Bojan in een keer niet meer gingen. Ik snap nog steeds niet wat het verband tussen regen en een slechte vakantie zou moeten zijn maar goed, ik moest iets anders verzinnen.

In de afgelopen jaren waren we al naar 5 van de 7 “officiële trappisten” gefietst, ik moest alleen nog naar Westvleteren en Chimay. Westvleteren was het verste weg en ook de meest bijzondere van de 7 trappisten. Westvleteren word namelijk alleen bij de Abdij waar het gebrouwen wordt verkocht en was laatst ook nog als beste bier ter wereld verkozen. De beslissing om dan maar alleen op fietsvakantie te gaan had ik de week van te voren genomen en om naar Westvleteren te gaan pas 1,5 dag van te voren. Precies goed dus.

De kortste route zou ongeveer 460km zijn, dit zou echter maar een paar dagen duren. Daarom had ik besloten om de route niet te nauwkeurig te plannen zodat ik gewoon willekeurig wat door België zou fietsen en er iets langer over zou doen. Ik had een liniaal van Westerhoven (waar ik woon) naar Westvleteren gelegd op de kaart en de grote steden die ongeveer op de route lagen op een blaadje geschreven, verder zou ik wel zien waar ik uit kwam.

Dit zou de eerste keer zijn dat ik met mijn nieuwe fiets op fietsvakantie ging dus ik was wel benieuwd naar hoe hij het zou doen. Echter moest er nog wat onderhoud aan gebeuren, er moest bijvoorbeeld een nieuwe ketting op en de remblokjes waren aan vervanging toe. Daarom had ik meer dan een week van te voren al de nodige spullen besteld, deze waren echter de dag voordat ik ging nog niet binnen terwijl er op de site stond dat dit maximaal 5 dagen zo duren. Daarom had ik zaterdag in de pauze van m’n werk voor de zekerheid nog maar snel wat dingen bij een fietswinkel gekocht zodat ik in ieder geval een ketting en remblokjes had. Na deze die avond er nog opgezet te hebben kon ik dan alsnog zondag gaan zoals ik van plan was. Die zondag ochtend moest ik onder het motto van “If it wasn’t for the last minute, nothing would get done” nog de helft van mijn spullen pakken en het een en ander afstellen aan m’n fiets waarna ik toch echt kon vertrekken.











De fietsvakantiefiets