Fietsvakantie verhaal Westvleteren

Dag 1

Eerst moest ik richting Retie, de weg hiernaartoe wist ik wel uit mijn hoofd. Onderweg kreeg ik net zo’n gevoel als ik had toen ik alleen op winterhike ging naar de Vogezen. Dat je gewoon weet dat je de komende dagen nooit meer gaat vergeten maar dat je niet weet of dat komt door de leuke of “minder leuke” dingen die gaan gebeuren. Ook miste ik net als bij alle andere fietsvakantie’s al na 5 minuten dat ik geen muziek kon luisteren. Gelukkig was er toevallig in Postel, waar ik doorkwam, een feest aan de gang waar ze goede muziek aan het draaien waren. Het was wel vreemd dat zelfs als je pas 30 minuten op weg bent het toch al meteen ontzettend fijn voelt om “weer” muziek te horen. Verder stond er een boer langs de weg die een dikke glimlach op zijn gezicht kreeg toen hij mij zag en z’n duim omhoog stak, door dat soort dingen moet je haast wel een goed humeur krijgen. Na in Retie te zijn aangekomen moest ik richting Kasterlee en daarna door naar Herentals, het miezerde wel wat onderweg maar desondanks had ik er flink zin in en ging alles goed. Na in Herentals aangekomen te zijn at ik de zak krentenbollen die ik bij had op en moest ik verder naar Lier. De plaatsnamen stonden gedurende het hele stuk wat ik gefietst had al belabberd slecht aangegeven en van afstanden op verkeersborden hadden ze in België al helemaal nooit gehoord. Nadat ik een bord met een kaart had gevonden kon ik toch weer verder. Eenmaal ik Lier aangekomen moest ik via een kanaal richting Boom en dan door naar Dendermonde. Hier was ik verschillende keren verkeerd gefietst maar uiteindelijk had ik het kanaal toch gevonden waarna ik lekker snel verder kon en alleen maar de weg hoefde te volgen.

Aan het einde van het kanaal wist ik niet meer welke kant ik op moest en vroeg ik aan iemand de weg, hij had geen flauw idee waar de plaats waar ik heen wou was, toen vroeg ik of hij misschien wist waar dan het westen was want het was bewolkt dus aan de zon kon ik het niet zien. Zoals ik eigenlijk al wel wist had hij geen flauw idee waar dat lag dus toen vroeg ik maar waar Gent lag want dat lag in het Westen. Gelukkig wist hij dat wel dus kon ik weer verder. Hierna ben ik helemaal om gefietst deels omdat het me weinig uit maakte hoe ik fietste maar deels ook omdat er gewoon vrijwel niets aangegeven stond.

Onderweg kwam ik in de buurt van Affligem, de naam kwam me bekend voor maar ik wist niet meer waarvan. Toen ik er aankwam wist ik weer waarvan, hier was namelijk de brouwerij van Palm. Ik wist niet waar ik heen moest en er stond aangegeven welke kant de brouwerij op was dus ik dacht ik ga daar even kijken. Na 2 keer een bordje gevolgd te hebben stond er in een keer niets meer aangegeven, wel wist ik toen weer waar ik heen moest dus toen was ik maar weer verder gefietst. Even later kwam ik compleet toevallig langs de brouwerij van dilirium tremens a.k.a. het roze olifanten bier.


De brouwerij van Delirium Tremens

Ik had inmiddels de hele dag nog niets anders gegeten dan m’n ontbijt en een zak krentenbollen, dat was sowieso nogal weinig maar als ik zoveel fietste helemaal. Bij m’n winterhike in de Vogezen had ik ook al dat ik omdat het zo zwaar was en ik voor het eerst alleen op vakantie was totaal geen honger had en daardoor te weinig at en het daardoor alleen maar erger werd. Daarom besloot ik om maar iets rustiger aan te doen en…. te gaan eten.

Ik had expres geen contact geld mee genomen zodat ik perce moest pinnen om aan geld te komen en er dan waarschijnlijk weer iets raars zou gebeuren. Daarom ging ik na eerst 35 bakkerijen en winkels tegen gekomen te zijn waardoor ik enorme honger had pinnen bij een bank. In het automaat zat alleen nog maar een briefje van 50, wat een geluk dat hij niet helemaal leeg was. Toen kwam ik er achter dat mijn pinpas niet werkte, dat was wel raar want hier had ik in Frankrijk en op treinstations in België nog nooit last van gehad. Het zou wel een probleem zijn als ik totaal geen geld had en nog een paar dagen onderweg zou zijn zonder eten. Ik fietste toch maar door want ik zou hoe dan ook een Westvleteren drinken.

Hierna kwam ik langs een Mc Donalds en daar ging ik dan maar eten, ik bestelde van alles waaronder ook wat gezonde dingen zodat ik het niet te zwaar zou krijgen. Toen ik wou betalen deed mijn pinpas het daar ook al niet, daarom riep de caissičre haar baas erbij. Die zei dat m’n pinpas nergens in België werkte, toen vroeg ik waar de dichtstbijzijnde bank was en zei hij 4km verderop. Net toen ik wou zeggen “oh dan fiets ik wel even op en neer” zei hij dat ik een gratis Big Mac en friet kreeg voor de overlast. Dit had ik totaal niet verwacht, zeker niet bij de Mc Donalds, maar het was wel aardig en handig. Toen ik deze met veel plezier op aan het eten was moest ik in een keer heel hard lachen want precies dit soort dingen waren de reden dat ik expres geen geld mee genomen had. Hierna zat ik weer vol en fietste ik weer verder, alleen zat ik nog wel met de vraag of ik überhaupt nog aan geld zou kunnen komen in België. Ik was echter wel van plan om toch door te fietsen, desnoods ging ik nog wel een keer op zo’n manier ergens eten en dan door fietsen naar Frankrijk om daar te pinnen.

Uiteindelijk na nog meer verkeerd gefietst te hebben kwam ik uit bij Zottegem, wat onder Gent ligt. Het was al redelijk laat en ging steeds harder regenen daarom besloot ik maar een slaapplek te gaan zoeken. Ik had nog geen enkele camping gezien onderwegen dus het werd waarschijnlijk wildkamperen. Na een tijdje zoeken had ik een mooi plekje gevonden. Ik lag nog maar net in bed of het ging echt hard regenen en dat heeft het tot de ochtend gedaan.