Fietsvakantie verhaal Westvleteren

Dag 2

Mijn bivakzak is in principe waterdicht, ik had alleen wel af en toe gemerkt dat als het echt hard regende er wat water binnen kwam, waarschijnlijk doordat er dan plassen water op de ritsen komen te staan en deze toch wat water door laten. Al zou je hem met haringen opzetten kan dit niet gebeuren, alleen in mijn onbegrensde eigenwijsheid had ik deze natuurlijk niet mee genomen om de simpele reden dat je er ook ik kunt slapen zonder haringen en dat dan dus alleen maar extra gewicht is.

Deze keer “lekte” het alleen wel veel erger dan normaal. Andere keren werd het hooguit een beetje nat van binnen, nu was mijn slaapzak compleet doorweekt en stonden er hele plassen water in. Hoe het komt dat het de ene keer compleet droog blijft en de andere keer totaal niet weet ik nog niet omdat het iedere keer als dat gebeurt donker is en ik geen zin heb om drijf nat te worden door te kijken waar het eventueel lekt; waarschijnlijk helpt het ook wel als ik de regenflappen over de risten beter dicht zou doen. Het was ‘s ochtends in ieder geval ontzettend koud in m’n slaapzak en toen het licht begon te worden ben ik daarom snel weer aan gefietst.










Hierna kwam ik langs een bank, nog maar een keer proberen te pinnen. Weer werkte hij niet. Toen naar een andere vage onbekende bank, die deed het gelukkig wel dus toen had ik 20 euro gepint zodat ik genoeg had om te eten maar ook weer niet zoveel dat alles zeker goed ging. Toen ben ik naar de dichtstbijzijnde supermarkt gereden waar ik eten wou gaan kopen, deze was echter dicht, dat vond ik wel vreemd. Toen ik daarna in het centrum van Zottegem kwam zag ik dat het pas 7 uur was, dat verklaarde wel een hoop. Hierna had ik toch een hoop broodjes bij een bakker gekocht waarna ik weer verder fietste door allerlei landweggetjes. De route was hier wel mooi, alleen wist ik totaal niet waar ik was en of ik de goede kant op ging. Ook was er een veelte lang stuk met kasseien, en dan niet van die mooie kasseien als je soms bij een tourtocht op tv ziet maar van die kasseien met 5cm afstand en hoogte verschil tussen de stenen. Hierna had ik het gevoel alsof ik Parijs-Roubaix had uitgefietst en was helemaal door elkaar getrild. Ik besloot om gewoon alleen op de zon te oriënteren en dan maar te zien waar ik uit kwam, na een paar uur zag ik eindelijk weer een kaart en bleek dat ik maar 3km onder de plaats zat waar ik heen wou fietsen. Lang leve de zon!

Hierna wou ik op dezelfde manier door fietsen, dit ging alleen nogal mis waardoor ik uiteindelijk in Kortrijk uit kwam. Deze stad was nogal raar, ik heb er 3 kwartier rond gefietst om de weg te zoeken en echt letterlijk overal waar ik keek waren ze aan het bouwen. Uiteindelijk had ik toch de goede weg gevonden naar Izegem. Hier aangekomen moest ik naar Ierp, de weg stond zo slecht aangegeven dat ik maar weer ging vragen, het was nog een km of 30. Ik had onderhand wel zin om bij Westvleteren aan te komen en begon moe te worden, daarom besloot ik om mezelf maar weer eens te dwingen om te eten en wat meer kleren aan te trekken zodat ik het wat warmer kreeg. Hierna ging het opeens een stuk beter en na een tijdje was ik in Ierp. Onderweg stond er nog een bord buiten bij een slager waarna ik in een keer geen honger meer had. Op het bord stond “VETTE DARMEN BLOED WORST”


Bij het bordje "Westvleteren"

In Ierp had ik weer het probleem dat er niets fatsoenlijks aangegeven stond, na in 5 minuten tijd aan 4 verschillende mensen de weg te hebben moeten vragen en telkens een compleet ander antwoord gekregen te hebben vond ik een kaart met Westvleteren er op, dit was alleen nog wel 30km fietsen. Ook waaide het enorm had vanuit precies de kant waar ik op moest, dit was wel handig omdat ik dan niet snel fout zou fietsen. Alleen fijn is anders. Na een tijdje kwam ik dan eindelijk toch in Westvleteren aan, dit voelde helemaal geweldig alleen er was geen abdij te bekennen.




Na weer de weg gevragen te hebben bleek dat ik nog 5km lang door open weilanden met windkracht 10 tegen te moeten fietsen; uiteindelijk kwam ik er toch aan. De mensen daar keken wel raar toen ze mij zagen, maar op dat moment kon me dat niet minder interesseren.

Bij de abdij zelf was niet veel bijzonders te zien, er stond namelijk een dikke muur omheen, echter was er wel café “In de vrede” waar je Westvleteren kon drinken.


De abdij van Westvleteren


Café "in de vrede"

Ik ging naar binnen en aan een tafel zitten met een dikke glimlach van voldoening op m’n gezicht en keek welke soorten bier ze hadden. Er was Westvleteren blond, bruin 8 en bruin 12, de laatste had de meeste smaak (en het meeste alcohol) waardoor de keuze niet heel moeilijk was. hierna kwam de ober mijn welverdiende Westvleteren brengen waarvoor ik +300km had gefietst door de regen en wind.


Westvleteren bruin 12

Ik nam een grote slok en voelde me eigen in en keer helemaal ontspannen, tegen de tijd dat ik het glas bijna op had zat ik met een nog grotere glimlach als van te voren te genieten. Het was me gewoon gelukt!

Hierna ging ik nog even in het winkeltje kijken, ik wou eigenlijk een verzameldoos kopen met alle 3 de soorten trappist en een glas, maar natuurlijk had ik niet genoeg geld bij daarvoor en kon ik niet pinnen. Dan maar alleen een glas, het ging sowieso toch vooral om de reis. Bij het winkeltje hing een kaart met alle trapisten er op (Chimay, Westvleteren, Westmalle, Achel, Rochefort, Orval en La trappe), Westerhoven stond er ook op.


Kaart waar alle trappisten op aangegeven stonden.



Westerhoven stond ook op de kaart.

Daarna ging ik terug naar buiten waar ik zag dat het van een strak blauwe lucht en zon in een keer hard was gaan regen, dat was niet echt fijn want ik had expres mijn fietstas open laten staan zodat mijn slaapzak wat kon drogen, die was nu dus nog natter dan van te voren. Ook was de wind gedraaid zodat ik hem nu nog niet in mijn rug had.

Ik besloot om die avond nog zo ver mogelijk terug te fietsen zodat ik de dag erna zeker thuis was want ik had geen zin om 3 nachten in de regen door te brengen en overdag door de regen fietsen is opzich niet erg maar niet als je geen mogelijkheid hebt om op te drogen. Het terug fietsen ging gelukkig goed, deze keer kwam ik door het centrum van Ierp waar een grote kerk stond.




Rond half 10 was ik voorbij Izegem en besloot ik een slaapplek te gaan zoeken. Er was een beschermd bos in de buurt, dat zag er wel goed uit.

Die nacht ben ik maar zonder slaapzak en matje in m’n bivakzak gaan liggen omdat deze toch geen nut meer hadden, wel heb ik m’n kleren aangehouden. Weer regende het ontzettend hard en heel de nacht, deze keer kwam er minder water binnen maar omdat de bivakzak nog nat was van de vorige nacht werd ik toch wat nat en was het niet bepaald warm.