Fietsvakantie verhaal Westvleteren

Dag 3


De slaapplek van de vorige nacht




’s Ochtends ben ik meteen toen het licht werd weer aangefietst waarna ik na 2 uur eten ging kopen bij een bakkertje. Ik probeerde m’n portemonnee uit m’n broekzak te halen, dat lukte alleen niet omdat m’n vingers nog half bevroren waren. Na wat proberen kreeg ik het toch voor mekaar en had een berg broodjes gekocht zodat ik er weer even tegen aan kon. Daarna moest ik door naar Gent, gelukkig was er een weg en die heette “Gentse weg” dus die volgde ik dan maar. Het was een 3 baans weg die richting Gent ging maar na 5 km kwam hij in een dorpje aan waar de weg in een keer opsplitste in wat landweggetje en stond er niets meer aangegeven. Na 3 keer naar de verkeerde kant te zijn gefietst (en daar pas in het volgende dorpje achter gekomen te zijn) ging ik daarna toch weer de goede kant op.

Ondertussen kwam ik nog allemaal rare dorpjes tegen met rare namen als “Zeveren” en zelfs “Nazareth” waardoor het nog meer op een bedevaartstocht gin lijken.


Fietsroute naar Zeveren


Geen ster maar een wegwijzer die de weg naar Nazareth wijst.

Daarna kwam ik over het zoveelste industriegebied op de route en wist ik niet meer welke kant ik op moest, gelukkig stond er een kaart. Het enige “minpuntje” aan de kaart was dat de plek waar de kaart stond totaal niet op de kaart stond en ik er dus niets aan had. In België kunnen ze namelijk niet alleen geen borden neer zetten maar ook de kaarten zijn totaal nutteloos. Of je locatie staat gewoon niet op de kaart, of hij staat er op maar er zit dan zo’n enorme ondoorzichtige sticker op geplakt om je locatie aan te geven dat je alsnog niets kunt zien.

Na daarna toevallig de goede weg gegokt te hebben kwam ik langs het zoveelste brood automaat wat ik onderweg tegen ben gekomen. Ik had geen brood nodig maar wou gewoon zien hoe het werkte dus had ik een brood gekocht. Het brood was Deens brood, volgens mij moest er deeg brood staan want daar smaakte het naar.



Hierna fietste ik verder richting Gent. Ik kwam nog langs een rotonde met een brouwketel met Duvel er op, de Duvel brouwerij lag alleen totaal ergens anders dus daar moet ik nog een andere keer heen fietsen.




Toen kwam ik bij een kanaal aan waar allemaal mensen bij een metalen contructie stonden te wachten. Ik wou over de brug heen fietsen, er was alleen een probleempje, er was geen wegdek. Toen bleek dat het complete wegdek omhoog werd getild als er een bood onderdoor moest.







Hierna ging ik door naar Lier. Onderwegen kwam ik langs een supermarkt en ik had me van te voren net bedacht dat ik nog geen stokbrood met pasta op had, en dat kon natuurlijk niet. Daarom ging ik maar inkopen doen, ook al was ik over een paar uur thuis en had ik niets nodig. Ik kocht eerst een stokbrood en toen zag ik dat ze ook oasis hadden, dat hadden we de afgelopen 3 fietsvakanties ongeveer 300 liter gedronken. Toen wou ik kijken of ze ook de echte eenden paté hadden die we tijdens de honderd cols tocht hadden gegeten. Die hadden ze helaas niet, maar ze hadden wel echte Kwatta pasta (zie verhaal 1e fietsvakantie). Eenmaal buiten gekomen herinnerde ik me weer dat ik nog een compleet brood had, maar stokbrood was veel lekkerder. Bovendien is het grote voordeel van stokbrood dat je het met een hand tijdens het fietsen op kunt eten en daardoor veel verder kunt fietsen op een dag.







Na door Lier te zijn gefietst kwam ik in Herentals aan, hier vroeg ik (hoe verrassend) weer naar de weg omdat er gewoon niets aangegeven stond behalve de snelweg naar Brussel en Antwerpen. Eenmaal richting Kasterlee fietsend kwam ik er achter dat ik ook daar op de heenweg helemaal om was gefietst. Maar dat gaf opzich niets, het ging om de reis. In Kasterlee aangekomen voelde ik me al half thuis, het was nog maar 50km ofzo.

Er stonden hier weer paddestoelen om de weg aan te geven. Deze kwam ik ook tegen:




Zoals er duidelijk opstaat is Kasterlee 8km naar rechts. Het was inderdaad 8km fietsen, maar niet naar Kasterlee. Het was 8km fietsen voordat ik de weg weer terug had gevonden naar die paddestoel omdat die weg niet naar Kasterlee ging maar de linkerweg.

Op de heenweg had ik als doel trappist drinken in Westvleteren, daarom had ik als doel voor de terugweg een ijsco eten in Postel (voor de genen die nog nooit in Postel zijn geweest, de ijsco’s daar zijn ongeveer zo groot als je hoofd). Op de weg naar Postel zag ik al een ijscowagen naar huis rijden, dus ik vreesde het ergste.

Toen dacht ik er aan dat Stefan en Bojan niet op vakantie waren gegaan omdat er zulk slecht weer voorspeld werd “zeker op dinsdag”, daarom besloot ik om maar wat foto’s van het gruwelijk slechte weer te maken. Ik was gewoon helemaal verbrand van al die regen en onweer.










Hierna kwam ik nog een man tegen die toen ik hem inhaalde begon te praten over dat ik snel fietste, toen zag ie dat ik ook nog 2 fietstassen bij had. Ik zei dat ik wel redelijk door fietste en hij vroeg of ik 1 dag weg was geweest of langer. Dat was opzich wel goed want dat betekende dat ik nog redelijk menselijk uitzag, wat niet iedere keer is geweest na mijn “vakantie’s”.

Hierna kwam ik in Postel……….. alles was dicht.

Dan maar meteen door fietsen naar huis. Ik was super moe en brak maar tegelijkertijd ook wel “trots” op mezelf dat het me gelukt was, ook al was het voor een deel mijn eigenschuld dat ik het zo zwaar had gemaakt. Thuis ben ik bijna meteen de douche in gegaan en heb daarna tot de volgende ochtend geslapen, maar dat was ook wel nodig. Ik had ook nog een foto gemaakt van hoe ik er toen uit zag. die bleek achteraf wat bewogen te zijn, maar dat is waarschijnlijk alleen maar beter.