Fietsvakantie verhaal Zuid-Frankrijk

Dag 9 : Een echte rustdag

We hadden vandaag al op weg kunnen zijn naar de Middellandse Zee, maar we hebben besloten om nog een dagje uit te rusten, omdat we toch drie dagen voor lopen op het schema. We gingen 's ochtends naar Avignon. Eerst lekker ontbeten. Op de weg naar Avignon reden nog meer Nederlanders. Een reed er wat te langzaam. In Krotatië haalden ze volgens Stefan allemaal veel eerder in, en hij kon dat ook wel. Vlak voor een bocht gaf ie gas en ging langs de auto, d'r kwam net een auto om die bocht tegemoet die nogal moest remmen en met z'n lichte knipperen, maar dat was gewoon normaal. Later rook Stefan zweet, maar dat was gewoon angstzweet.

Het vinden van een parkeerplaats met een TomTom bleek heel moeilijk te zijn, omdat ie ons naar een ingang wilde sturen van een parkeerplaats die was afgezet. Na drie keer door de veel te krappe straten van het centrum te zijn gereden hebben we toch een plaatsje gevonden. We gingen op zoek naar een outdoor-winkel en lijm om m'n schoenen te lijmen. In Avignon was een kerkje waar je entree voor moet betalen. Daar zijn we niet ingegaan.


De kerk waar je entree voor moest betalen.

Bram had een systeem bedacht: door steeds rechtsaf aan te houden in het centrum kwam je door elk straatje. Stefan die wou steeds ergens naartoe lopen, maar hij wist telkens niet meer waar we waren. Uiteindelijk hebben we 't stadje wel helemaal gezien, sommige stukken drie keer en sommige helemaal niet.


We hadden al die kerken en toeristische dingen zo gezien.

We gingen naar een groot winkelcentrum om te kijken of daar een outdoorshop was en om eten te halen. We moesten op fietsvakantie natuurlijk geen dure dingen gaan eten die niet vulden, maar alleen veul voor weinig. Er was een supermarkt die 'geant casino' heette. Hij was echt supergroot, ongeveer 10 keer zo groot als een normale winkel. De vakken voor de spullen waren zo groot als in een normale winkel de vakken voor de aanbiedingen. Ik kocht een tube lijm voor mijn schoenen. Bram die kocht een fles van iets, waarvan ie niet helemaal wist wat het was, voor in zijn brandertje. Er waren te veel flessen met allemaal franse namen om het goede te kunnen vinden. Er was 'alcohol a bruler' 'alcohol a menager', 'essence f', 'essence therbethin' en nog wel vijf andere dingen. We kochten een zak met zestien chocoladebroodjes en een pak limonade. Binnen een paar minuten waren die op en konden we weer verder.

De terugweg naar Bedoin ging deze keer beter, maar een outdoor-winkel hebben we niet gevonden. We moesten voor 's avonds nog pasta en wat drinken halen in de supermarkt. Ook gingen we nog kijken voor een souvenir van de Ventoux.

In verschillende winkeltjes hadden ze kilometerpaaltjes van hout met daarop 'Mont Ventoux 1910 meter'. Die wilden we allebei wel kopen, maar ze waren twaalf euro. Voor zo'n houten dingetje was dat wel te veel. In een ander winkeltje hadden ze mokken van de Ventoux. Die wilde ik wel een kopen. Bram stond nog voor de vitrine. Ik wachtte al een kwartier tot Bram klaar was met kijken naar die mok, en nog wat zakmessen waarop de Mont Ventoux stond. Bram was aan 't wachten totdat ik die mok ging kopen. Uiteindelijk duurde 't zo lang dat ik vroeg of Bram al wist wat ie wou kopen, waarna hij weer zei dat hij op mij aan 't wachten was. Ik ging daarna snel die mok halen. Bram wou niks hebben, omdat ie anders uiteindelijk toch wat gekocht had, en dan Stefan en Bojan niet onnodig had laten wachten. We zouden op de terugweg toch nog door Bedoin komen, dus dan kon ie dan die mok nog wel halen.


De mok van de Ventoux

In die winkel hebben we heel lang gekeken welke koekjes we wilden hebben, hebben we voor tien personen pasta gekocht, en zijn vervolgens weer aangesloten in de rij bij kassa drie.

Terug op de camping bleek d'r een soort tartantula in het washok te zitten.




De brandstof die Bram had gekocht in de winkel gingen we even uitproberen. We wisten nog steeds niet wat het precies was, maar als het goed was was het wasbenzine. Ik had een trechter met filter gemaakt van een fles en een stuk van mijn handdoek. Bij het vullen van het brandertje liep er best veel van de brandstof langs. Het was wel best vet, niet vluchtig, dus dat was al geen goed voorteken. Nadat het brandertje opgepompt was zette Bram de gaskraan open. Er kwam een witte nevel uit het brandertje. Ik probeerde het aan te steken met mijn aansteker. De verwachtte steekvlam kwam er niet. De damp kon je helemaal niet aansteken. Dit was dus geen wasbenzine. Waarschijnlijk was het petroleum.

De pasta die we gekocht hadden voor tien personen is helemaal op gekomen, inclusief drie uien en drie tenen knoflook.


Pasta koken, de laatste echte maaltijd voordat we weer thuis zijn.

Er werd ook nog een zeer zeldzaam natuurverschijnsel waargenomen, Bram met een mobiele telefoon.


Bram maakt gebruik van zijn mobiele telefoon.

Oepie Maandag 6 aug weer een berichtje van de fietsguppen. Ze zijn eindelijk weer eens wat andere Gekkemensen tegengekomen in Frankrijk. Kunnen ze weer eens iets anders eten dan hardgeworden stokbrood met chocolade pasta. (kan Bram zijn 3cc zeeppotje weer bijvullen voor de komende twee weken) Gisteren hebben ze de MontVentoux bedwongen en daarbij alle ander wielrenners in het stof laten bijten, was een makkie. Gemiddelde helling zo'n 8,5% en na de fietstocht van vorig jaar in het zwarte woud met hellingen van 15% en dubbel zo zware bepakking is de Mont Ventoux een peuleschilletje. Verder heeft Bram zelfs al een keer zijn (enigste) onderbroek uitgewassen! dan zal dat wel écht nodig zijn geweest dus ik wil niet verder op de details ingaan. WC papier hebben ze nog niet gemist, er is overal genoeg zand en bladeren beschikbaar. Ook nog geen blaren op de billen en het waterpompje heeft al goede diensten bewezen, het water daaruit is goed te drinken. Wel is de brandstof voor het kookstelletje op dus die moeten ze nog een keer bijtanken. Morgen fietsen ze door naar Cassis da ligt net zo'n 20Km ten zuid oosten van Marseille. Dat is het eindpunt en daar blijven ze nog 1 a 2 dagen voordat ze terugfietsen. De terugweg loopt iets anders en is iets langer vandaar dat ze op tijd weer aanfietsen.