Fietsvakantie verhaal Zuid-Frankrijk

Dag 5 : De Ventoux komt al bijna in zicht

Het had al de hele nacht geregend. De kleren die ik over m'n fiets had gelegd om op te laten drogen waren alleen maar natter geworden. Nadat alles uitgewrongen was, en de camping afgerekend gingen we op zoek naar een bakkertje. Ze hadden daar de aller-lekkerste broodjes die ik de hele vakantie gegeten heb. Het waren krentenbroodjes van opgerolde bladerdeeg met een soort van pudding er door. Ze waren zo lekker dat ik meteen aan dat broodje van de eerste fietsvakantie moest denken.

De route zou vandaag eerst redelijk vlak worden, met aan het einde wat bergen, maar dat klopte niet helemaal. Het was heel de route vrij vlak. Door Bourg-en-Bresse was dit jaar de Tour de France gekomen. Het was een vrij grote, maar geen mooie stad. Eigenlijk had ik zelf een route gepland om er door te komen, maar omdat de kaarten zo goed werkten besloten we maar om de borden te volgen, dat werkt ook wel goed.

's Ochtends regende het nog een beetje, dat was niet zo heel erg. We konden eindelijk een beetje afkoelen. We hoopten alleen niet dat de fietsvakantie zou worden zoals we verwacht hadden : eerst helemaal verbranden en daarna twee weken door de regen fietsen. Dat was niet zo. 's Middags werd het weer droog.

We zagen vanaf Bourg-en-Bresse de hele weg lang op ongeveer 20 kilometer afstand al bergen liggen. Ze waren heel hoog. Daar zouden we op de terugweg door moeten. Soms ging de weg meer richting de bergen, en leek 't alsof we d'r overheen moesten, maar daarna draaide de weg dan weer terug, of hij ging net weer langs de bergen af.

Na Loyette zouden we een heel stuk goed op moeten gaan letten. De route zou over grote wegen gaan met veel afslagen en rotondes. Toen we eindelijk in dat gebied waren bleek 't aan de ene kant mee te vallen, we hoefden alleen maar de borden richting "Vienne" te volgen. Aan de andere kant viel 't niet mee, er reden heel veel vrachtwagens omdat 't een industriegebied was. Er was elke 500 meter een tweebaans rotonde, waar je je dan met je fiets over moest proberen te manoeuvreren. Toen we d'r eindelijk door waren hebben we even pauze gehouden om uit te blazen.

we gingen wel verder over een grote weg, maar daar waren geen rotondes meer in, en ook minder vrachtwagens. Op een parkeerplaats langs die weg gingen we wat eten. We gingen eerst Stefan en Bojan smsen dat ze morgenavond maar vast op de camping moesten gaan staan bij de Mont Ventoux. Toen ik m'n telefoon aanzette zag ik dat ze net een smsje hadden gestuurd of we al ongeveer wisten over hoeveel dagen we daar zouden zijn, omdat ze een dag vantevoren de camping moesten betalen. Dus hebben we snel een smsje terug gestuurd dat we er de volgende dag al zouden zijn.

Bram liep de bosjes in om daar een boom water te gaan geven, toen ie terug kwam zei ie dat d'r een drol lag met zeventien naaktslakken d'r op en dat het paadje nog verder 't bos in liep. Er stopten nog wel wat auto's daar, er liep nog een man de bosjes in. Toen gebeurde er iets opvallends. De ene vent die de bosjes in was gelopen begon met z'n sleutels te rammelen. Daarna stopte er nog een auto, die vent liep rechtstreeks de bosjes in. Een andere auto stopte, waarna die tweede vent weer even terug ging in z'n auto. Toen stapten de twee uit hun auto's en liepen ze bijna tegelijk de bosjes in. Daarna zijn we maar weer aangefietst. Twee minuten later, toen we al onze spullen op de fiets hadden gepakt was er nog steeds niemand uit de bosje gekomen.

De grote weg ging het dal van de Rhone in en daalde constant met ongeveer twee of drie procent. We konden lekker, een kilometer of tien lang, dertig kilometer per uur rijden. Na een tijdje moesten we van die grote weg af, de bergen in. Vantevoren maakten we nog wat nasi warm, bij een bankje bij een voetbalveld. De klim die daarna volgde was goed steil. We kwamen wel iemand tegen op z'n gewone fiets die daar in de buurt woonde.


Dit is het uitzicht vanaf die berg die we op aan 't fietsen waren

Na die berg volgde er nog wat klimmetjes. Eigenlijk wilden we tot Lens-Lestang fietsen, maar omdat 't laatste stuk zo erg was gingen we maar tot Beaupaire. Het weer zag er een beetje dreigend uit dus op de camping hebben we, nadat we ergens neer waren gezet, toch maar om een plaats gevraagd zonder bomen er boven. Het ging uiteindelijk niet regenen. Deze camping was maar een twee-sterrencamping maar hij had wel de fijnste douches en wc's. Ze waren ongeveer anderhalf bij drie meter, bijna drie keer zo groot als andere keren, en ze waren helemaal afgesloten zodat het niet kon tochten. Er zaten nog twee anderen vlak bij ons in een trekkerstentje, het was wel bergachtig in deze omgeving. Maarja, dat lag niet aan 't Franse landschap, want dat was meestal niet zo interessant.


Het laatste stukje was wel bergachtig, daarvoor konden we veel harder doorrijden.

dagafstand 175.84
gemiddeld 20.3

Oepie
Vandaag is Bram zijn nieuwe slaapzak binnengekomen (geschikt tot -20C ) voor de volgende winterfietsexpeditie...