Fietsvakantie verhaal Zuid-Frankrijk

Dag 7 : Eindelijk even rusten

We hadden besloten om net als vorig jaar op de eerse rustdag veel eten in te slaan en dan de hele dag niks te doen, alleen maar wat te eten. Het was 's ochtends om 9 uur al warm, daarom konden we niet echt uitslapen. We hadden nog wat eten van gisteren over voor het ontbijt, daarna moesten we naar het dorpje lopen. Tegen 10 uur vertrokken we daarheen. Overal waren wielrenners en in alle winkeltjes was wel iets van de Ventoux te vinden. Op het eerste gezicht leek er geen supermarkt te zijn. Op de terugweg vonden we nog wel een supermarkt. Ik had de voortassen van m'n fiets afgehaald en mijn achtertassen leeg gemaakt, zodat ik 't eten mee kon nemen.

We kochten vanalles in de winkel: brood, jam, kaas, paté, een watermeloen, een ananas, maple joe, een vruchtencakeje, wijn, bier, limonade, koekjes en snoep. Het afrekenen ging wel goed. We konden nog net alles op de fiets laden. Met volle tassen ben ik toen teruggefietst naar de camping. Daar hebben we alles uitgestald in het laatste stukje schaduw wat nog te zien was.


We konden nog net even in de schaduw zitten.


Al het eten en drinken hebben we uitgestald.

Eerst hebben we de watermeloen opgegeten, toen 't vruchtencakeje. De verse geitenkaas heb ik met een stuk stokbrood opgegeten, Bram die vond 't niet zo lekker. Daarna zijn we aan de ananas begonnen. Het slachten van een ananas met alleen je kleine zakmesje bleek best moeilijk te zijn. Ik had een paar stukken ananas opgegeten waar nog wel wat harde stukken aan zaten, aan het einde zat heel m'n mond vol met kleine schrammen denk ik, want de ananas smaakte steeds zuurder. Na die drie dingen konden we niet meer veel op. Het werd veel te heet omdat we geen schaduw meer hadden.

Stefan en Bojan zouden volgens onze berekeningen om ongeveer twee uur 's middags aankomen. Het was pas twaalf uur dus moesten we kijken wat we konden gaan doen in die tijd. Het was echt veel te heet om daar in de zon te blijven zitten. We zijn naar het dorpje toegelopen om te kijken wat daar te zien was. Er waren drie fietsenwinkels en wat winkeltjes met souvenirs en een hoop terrasjes. We hebben daar nog even een kaartje gestuurd naar huis. Daarna zijn we weer terug gegaan naar de camping. Daar bleek dat het zo heet was dat het zakje met snoep, die gummybeertjes, vloeibaar was geworden en over mijn handdoek was gelopen. Ik heb d'r met m'n zakmes maar een stuk uitgesneden omdat dat toch nooit meer uit te wassen was. De zolen van mijn fietsshoenen hadden ook losgelaten van mijn schoenen omdat 't zo heet was.

Na nog even doorbakken kwamen daar gelukkig Bojan en Stefan aan, die met de auto in Zuid-Frankrijk waren en daar een paar campings afgingen. Ze hadden een tarp en echte stoelen, zodat we lekker in de schaduw konden gaan zitten.


We waren blij dat we uit de zon konden zitten.

Het opzetten van de tent en tarp van hun was eigenlijk te zwaar werk daar in die hitte, maar 't was toch allemaal klaar uiteindelijk. De koelkast was ook wel nodig, want onze miel de fleur was nogal vloeibaar geworden en de rest was vrij warm.


De tarp van Stefan, mijn tentje staat op de achtergrond.


Rechts is de bivakzak van Bram te zien, dit is volgensmij de enige foto waar die op staat.

's Avonds zouden we in het dorpje uit eten gaan, zodat we zelf niks af hoefden te wassen.


We waren weer een beetje uitgerust hier. Op weg naar het dorpje.


De Ventoux was altijd in zicht.

Er was alleen geen een restaurant waar de mensen een flinke berg eten op z'n bord hadden. De rest was ook vrij duur, dus zijn we maar naar een pizzatentje gegaan. De salade die ik vantevoren had besteld was wel lekker, maar de pizza daarna was niet echt geweldig. De serveerster was wel chagrijnig ook. Het ijs was wel weer lekker.


De pizza's waren wel groot, maar d'r zat helemaal geen zout op, wat we eigenlijk wel nodig hadden na 6 dagen zweten

Op de camping hebben we nog wat wijn gedronken die ik had gekocht in de supermarkt, maar hij was niet lekker. Bram die had Frans bier gekocht. We zijn wel een beetje op tijd gaan slapen, want morgen stond de Ventoux op het programma.