Fietsvakantie verhaal Zwarte Woud

De heenweg

Dag 1, 102 km van Valkenswaard naar Heerlen

Om een uur of 9 ’s ochtends vertrokken we richting Leende. Het was niet echt warm, maar wel droog. Meteen in Leende waren we al verkeerd gefietst. Naar Maarheeze en Weert zijn we daardoor een stukje omgefietst.

Wat er opviel was hoeveel mensen er naar ons keken. Vooral als je voor ’t stoplicht stond dan zag je iedereen in de auto naar je kijken. Bij een stoplicht kwamen we een man tegen die ook op fietsvakantie was. Hij riep nog “goeie reis” enzo, die was blij om te zien dat d’r nog meer mensen op fietsvakantie waren. Later die dag zijn we nog een keer fietsvakantiemensen tegengekomen. Na 40 km gingen we wat eten. Het bankje waar we op zaten stond langs de weg, je zag bijna iedereen z’n hoofd draaien om te kijken. Deze keer hadden we nog gewoon bruin brood, dat was ongeveer voor de laatste keer in deze vakantie. We fietsten weer gewoon verder, gemiddeld reden we bijna 20.

Na 30 km hebben we nog een appel gegeten, toen kwamen er ook weer fietsvakantiemensen voorbij. Het viel ons nu nog niet zo op, maar die hadden allemaal superdure tassen bij.

In het zuiden van Limburg was het wat moeilijker om de weg te vinden. In de steden is de bewegwijzering niet geweldig en voor fietsers zijn d’r bijna geen aparte bordjes te vinden. We moesten op een moment naar Echt, maar brug naar “Echt” was echt afgesloten, dus toen moesten we weer terug. Verder hebben we soms ook gewoon de “mooiste” route gekozen. En we hebben ingevoerd om elkaar te zeggen hoe “laat” ’t is. Da’s soms best handig om te weten. 'T kan bijvoorbeeld te vroeg zijn, of te laat. Soms kan de tijd ook snel voor of achteruit gaan, maar da's maar net hoe ``t' loopt.

Op ’t eind van de dag begon het steeds harder te regenen. Een keer hebben we nog even voor de regen geschuild. Na 102 km hebben we in Heerlen een camping opgezocht. Hij heette camping ``op het hof'' en was speciaal voor motorrijders. Het was nog vroeg, een uur of 6, dus aten we op de camping. We hadden spaghetti met tomatensaus. Eerst moesten we eigenlijk water voor de soep koken, want we hadden ook nog een soort “cup a soup”. Op een echt efficiënte fietsvakantiemanier hebben we dat toen opgelost door het water waarin de pasta gekookt was te gebruiken om de ``cup a soup'' mee te maken. Het smaakte goed en het scheelde weer wat tijd. De pasta moest eigenlijk koken, maar het waaide net iets te hard. Daarom hebben we de spaghetti d’r maar in gedaan toen ’t water heet was. Dat bleek niet zo goed te werken. Het buitenste deel werd helemaal week en met de saus erbij werd ’t een grote brij. De smaak was wel goed, maar dat was ’t dan ook wel. We hebben ook nog gedouched zelfs deze keer. En we gingen op tijd slapen.


De routes kloppen nooit helemaal, omdat we altijd wel een stukje verkeerd fietsen, of anders. We weten zelf ook niet meer helemaal precies waar we nou verkeerd waren gereden en hoe we overal precies zijn gefietst, maar over 't algemeen kloppen deze routekaartjes goed. De routes die hierop aangegeven zijn zijn dus de geplande routes, en als ik 't nog kon herinneren met aanpassingen hoe we om zijn gefietst. Voor deze kaartjes heb ik de kaart gebruikt die wij zelf ook in de vakantie hebben gebruikt, zodat je kunt zien hoe gedetailleerd die was, waar de campings zaten en in welke staat de kaart was toen we klaar waren met de vakantie. Je kunt ook de met pen/stift geplande routes zien, en waar we d'r vanaf geweken zijn.