Fietsvakantie verhaal Zwarte Woud

Dag 5, 123 km van Trippstad naar Bad Herrenalb

's Nachts was alles best vochtig geworden, daar in dat dal. Dus 't was niet echt fijn om 's ochtends wakker te worden.


Hier een foto van 't meertje in 't dal waar ook de camping was.


Dit was 't mooie natuurgebied waar we 's avonds aangekomen waren

Het eerste stuk fietsten was meteen raak. Een kilometer of 8 ging het echt steil omhoog, wel een procent of 6 denk ik. De omgeving was er wel erg mooi. Alleen maar loofbomen en keien. Toen we eenmaal bovenop de berg waren bleek het ook dat het de moeite waard was, een hele lange afdaling volgde. Het was een afdaling van ongeveer 10 kilometer, waarin je, als je goed plat ging liggen, ongeveer 40 kon. Op een gegeven moment kon ik zelfs een tijd een auto bijhouden die mij in had gehaald, totdat ik weer even moest wachten tot Bram kwam, want die lag niet zo plat en die kon niet zo hard door de bochten. Een keer heb ik geteld en was ik een minuut eerder beneden.

Helemaal beneden in Annweiler hebben we tussen de middag gegeten bij een vijver. Daar zaten ook zwanen en eenden in. Als je een stuk brood in gooide dan waterskiide de eenden richting dat brood, ze liepen bijna over 't water.

We moesten eigenlijk naar Leinsweiler, maar dat kon alleen over een grote weg waar we niet over mochten fietsen. We konden wel over een gewone weg naar een ander dorpje, maar dat lag net de verkeerde kant op. Er lag ook nog een dorpje wel in de goede riching, maar daar leek geen weg naartoe te lopen, er stond helemaal geen weg op de kaart. We fietsen zover mogelijk de goede richting in totdat we bij een bos kwamen. Er stonden fietsroutes aangegeven, ook naar 't dorpje waar we heen wilden. We moesten helemaal een berg op over een zandpad, dat was echt niet zo leuk . Bovenop die berg was een plein met een terras en nog meer toeristische dingen. Er stond nergens meer aangegeven hoe we nou naar dat dorpje moesten. Er liep een eenrichtingsweg wel ongeveer in de goede richting, maar aan de mensen waar ik 't aan vroeg hadden we ook niets , die wisten allemaal niet waar die weg heen ging, of hoe we anders naar dat dorpje moesten.

Totdat ik een man op een mountainbike zag. Hij zag d'r echt uit als zo'n Belgische fietsfan, met z'n staartje. Hij wist wel hoe je in 't dorpje moest komen, dat was door de eenrichtingsweg, maar daar mochten we eigenlijk niet door. Ik zei al dat 't niet zoveel uitmaakte en dat we dat dan wel zouden doen, maar hij had een heel ander plan. Wij moesten maar achter 'm aangaan, want hij ging er toch ook naartoe. (op z'n mountainbike dus) Eerst reden we een weg in, een gewone asfaltweg, daarna, na 40 meter dook hij een zandpaadje in, recht de berg af. Via allerlei supersmalle zandweggetjes, stronken , stenen, los zand, gras, vliegen in je oog en takken tegen je handen een 44 keer bijna vallen kwamen we in 't dorpje uit. Hij was wel aardig, hij wees ons nog hoe we verder moesten fietsen. Vanaf daar volgden we een stuk de Deutsche Weinstrase, een route die door allerlei druivenvelden liep.


Hier zagen we ook 't eerste teken van 't zwarte woud: het eerste bordje met karlsruhe.

Die zijn er vrij veel in Duitsland. Na al 't oponthoud ging 't weer gesmeerd. We hadden zelfs een stuk, dat lang en recht was, ongeveer 10 kilometer kop over kop gemiddeld 26 gereden. Dat bleek later 2 km van Frankrijk af te liggen, vandaar dat we sms'jes kregen dat je bij een Franse telefoonmaatschappij aangesloten was. Na die lange rechte weg kwamen we bij de Rijn aan. Daar hebben we de pond genomen. Na de oversteek kwam al snel het zwarte woud in zicht:


Het Zwarte Woud doemt op, 't was echt ineens bergachtig, na een lang vlak stuk langs de Rijn

Het originele plan was afhankelijk van hoe het ging in 5 of 6 dagen naar Karlsruhe te fietsen, en vanaf daar 't zwarte woud in te gaan. Omdat 't zo snel ging allemaal zijn we maar meteen een stuk 't zwarte woud ingereden, zodat 't weer een dag scheelde. Het fietsen schoot op zich wel goed op, tot 30 km voor de camping, daar werd 't echt bergachtig, zoals overal in 't Zwarte Woud. We kwamen door een dorpje, en vonden 't wel heel opvallend steil.


Het was wel heel steil in dit dorpje.

Over de komende 2 kilometer deden we ongeveer 20 minuten, omdat we telkens moesten uithijgen. Toen we helemaal boven waren bleek waarom, hier de foto's voor de ongelovigen:


Bram bovenaan 't punt waar de stijging van 15% begon.


Dit ben ik zelf, je ziet dat 't al donkerder werd.

Het was daar 15% stijging. Op een foto is 't niet zo goed te zien, maar als je 't uit wilt leggen: als jij hier staat, en iemand anders 10 meter verder, dan kijk je als je recht vooruit kijkt op z'n schoenen, zo steil is 't dus.

De rest van de weg naar de camping was ook nog wel bergop, maar niet zo erg. Het werd al erg donker nou. We deden onze achterlichten aan. Het laatste stukje naar het stadje waar we moesten zijn was een afdaling. Bram ging voorop, want die had een koplamp. Met de remmen bijna constant in gingen we daar naar beneden. Het was niet echt ideaal zo, zonder straatverlichting, maar we zijn toch heel beneden gekomen.

De camping lag in Bad Herrenalb, een best leuk stadje, dat een beetje toeristisch is. Omdat 't al donker was, het was ook al een uur of 10, reden we eerst de camping voorbij. Er stond namelijk een bord, waarop stond aangegeven dat het sportpark over 400 meter links was en de camping was ook links, maar of dat nou meteen links was of niet stond d'r niet bij. Na een kilometer door te zijn gereden zijn we toen toch maar omgedraaid. Op de terugweg zagen we op de achterkant van het bord dat de camping nou meteen naar links was aangegeven, en 't sportpark was niet aangegeven. We hadden dus even wat beter op moeten letten, dat zou weer een kilometer fietsen hebben gescheeld. (ja, geen 2 km fietsen, we zijn dan wel een kilometer doorgefietst, maar dat was bergop, dus op de terugweg hoef je niet te fietsen, we hebben elke keer in de bergen als we de weg niet wisten de weg omhoog gekozen, omdat je dan als je fout zit niet ook nog eens terug omhoog moet trappen).

Het was 3 over 10 toen we op de camping aankwamen en op 't bord stond dat de receptie tot 10 uur open was. Er was niemand meer te bekennen. We hadden van tevoren al besloten dat we gewoon onze tent op zouden zetten als d'r niemand zou zijn, en dan de volgende dag zeggen dat we een nacht op de camping hebben gestaan. Na even rondfietsen hadden we de tentenwei gevonden, maar die was niet echt geweldig. Die was ook 6% scheef. Toch maar de tent daar op gezet. Er was nog een of andere vage gast die niet echt meer helder was die voor z'n tent in de lucht stond te drummen, maar die had ons volgens mij niet eens gezien. Toen we de tent hadden staan wilden we even gaan douchen, dat hadden we echt verdiend na zo ver fietsen, en we waren eindelijk in 't zwarte woud, dus we hadden echt ff zit om op te warmen en dan te gaan slapen. Het was dus nogal een teleurstelling dat je alleen kon douchen met douchemuntjes, of je moest koud douchen. Dan maar zonder te douchen naar bed.


We begonnen meteen met een lekker stukje klimmen naar johanniskreuz, maar daarna 17 kilometer afdaling. Rechtsonder zie je bij Trifels waar we door de bossen zijn gefietst.


Het was die dag een lange dag fietsen. Omdat we zo voor lagen op de planning konden we al een stuk 't zwarte woud in, in plaats van ergens bij karlsruhe te gaan staan.

We hadden op de heenweg in 5 dagen 560 kilometer gefietst. Dat is gemiddeld 112 kilometer per dag, door de bergen.