Hike verhaal Groenland

Dag 13: De 2e ronde

's Ochtens ging om 7:00 de wekker af, want ik moest optijd zijn voor de veerboot. Na alles ingepakt en gegeten te hebben wou ik naar het blue ice cafe lopen. Het ventje van de hostel kwam aanbieden om me een lift met de auto te geven, maar ik zei nee omdat dat net 15 minuten lopen was. Alle mensen in Narsarsuaq lijken trouwens een auto te hebben, wat vrij vreemd is aangezien er, alle zandweggetjes mee geteld, misschien net 8 km weg. Alle huizen, winkels en scholen staan ook binnen een straal van 500 m van elkaar.

Bij het café aangekomen liet ik daar m'n packraft spullen achter, dat scheelde weer 2.5 kg. Ik had wel weer een hoop extra eten bij. Aangeien ik nu 2x 4 dagen ging lopen met de mogelijkheid om in Qaqortoq nieuw eten in te slaan was die 9 dagen waarvoor ik eten bij had wel veelteveel. De beste oplossing was om maar gewoon veel te gaan eten. Ik sprak ook nog even met het vrouwtje van het toeristenbureau. Ik vroeg me af hoe vaak er nu eigenlijk iemand ging hiken in het gebied waar ik de afgelopen 1,5 week gelopen had. Ze zei dat er maar ongeveer 3 keer per jaar mensen gingen hiken, en dan bijna altijd in een groep. Dat was eeecht weinig.

Vanaf de café werd ik, met de auto, 2 km verderop afgezet bij de haven. Het meidje wat ook mee ging, ging binnen zitten, maar ik wilde buiten blijven voor de foto's. Na ongeveer 10 seconden vroeg ik me af of dat wel slim was, de harde wind tijdens het varen was echt ongelofelijk koud. De boot was trouwens gewoon een klein speedbootje. Eerst gingen we naar Qassarsuiak aan de overkant van de Fjord om nog wat mensen op te halen. Daarna gingen we naar Ittileq wat ik maar niet op de goede manier uitgesproken kreeg. Onderweg kwamen we steeds dichterbij de mond van de gletsjer en kwamen er steeds meer en grotere ijsbergen, sommige waren zo groot als een huis. Het was wel gaaf om daar met het bootje tussendoor te slalommen.
















In Itilleq was niets, ik begon maar meteen met lopen. Eerst moest ik een stuk langs de kust, en toen omhoog langs drie watervallen, die waren wel mooi, maar ook niet extreem bijzonder. Daarna kwam, samen met morgen, een relatief saai stuk waar ik gewoon zoveel mogelijk kilometers ging maken. Onderweg had ik achter me nog wel een heel mooi uitzicht over de bergen in de verte. Het lopen ging niet heel soepel en ik had last van m'n enkel, maar het schoot wel goed op.













Rond 16:00 vond ik het wel genoeg en ging ik alles klaarmaken voor de avond. Volgens de kaart duur het 4 dagen om in Qaqortoq te komen, maar in dit tempo moet het in 3 te doen zijn. Morgen kom ik door een gebied met allerlei bijzonder mineralen, ik ben benieuwd of ik nog robijnen ga vinden.

N 60°54.941' W 045°37.071'