Hike verhaal Groenland

Dag 2: Groenland

's Nachts was ik een aantal keer wakker geworden van alle herrie en rond half 6 kon ik echt niet meer slapen. Ik pakte al m'n spullen maar in en ging opzoek naar eten. De Burgerking was nog niet open dus had ik maar drie broodjes gekocht in een winkeltje. Veel later stond het balie nummer van mijn vlucht op het scherm, maar er was eerst nog een andere vlucht van Air Greenland die moest inchecken. Er was ook iets mis met het bagagesysteem zodat overal enorme rijen stonden. Dit begon weer goed.

Ik ging nog maar een paar uur op de grond zitten wachten tot ik kon inchecken. Toen kon ik eindelijk door de douane en was het nog maar 3 uur wachten. Ik ging nog maar zoveel mogelijk eten nu het nog kon. Na nog meer wachten kon ik eindelijk instappen, de vlucht zou 4,5 uur duren.


Klaar om te gaan

Ik was wel moe en de vlucht was in het begin maar saai. Er zaten zeker 50 "echte" Groenlanders in het vliegtuig en aangezien er maar 50.000 zijn bedacht ik dat dat er in verhouding net zoveel waren als 17.000 Nederlanders. Nadat ik 3x in 2 minuten in slaap was gevallen voelde ik me weer iets beter. Toen kwam het eten, dat was macaroni met kip, 2 broodjes, kaas en een chocoladebol. Ik at iedere kruimel op en schaarde toen nog alles uit, vooral het rauw eten van het kuipje boter was een aanrader, daar zaten veel calorieŽn in. Ik had nog steeds wel gemengde gevoelens over naar Groenland gaan, van de ene kant leek het me heel mooi, maar het zou ook wel heel zwaar en eenzaam worden, en als echte workaholic vond ik het ook irritant dat m'n onderzoek op de TU nu een maand stil lag.

Toen zag ik uit het raam ineens allemaal strepen van witte puntjes, eerst dacht ik dat het wolken waren of ijskristallen op het raam, maar die zagen er normaal niet zo uit. Toen dacht ik dat het misschien het breken van de golven was, maar het was raar dat dat net op die plaatsen zo'n enorm brede band gaf. Toen realiseerde ik me wat het waren: het waren duizenden ijsbergen die van Groenland afkwamen. Een paar minuten later kwam de kust van Groenland zelf in zicht, dat was een van de mooiste dingen die ik ooit gezien had. Je had de zee met ijsbergen en daarnaast allerlei grote bergen met gletsjers zover je kon zien. Ik zat helaas zo ver van het raam af als maar kon, maar het Thaise meidje waar de man langs me mee op vakantie was bood aan om fotoís te maken, dat was wel fijn.



















Na een paar minuten was er overal alleen maar ijs te zien en toen daalde het landschap en waren het vooral kale granieten bergen met fjorden. Daarna kwam de landing. Een ding wat ik thuis "vergeten" was om te vertellen was dat het vliegveld van Narsarsuaq in de top zoveel van gevaarlijkste vliegvelden ter wereld staat. De landing ging gelukkig wel goed. Zodra we uitstapten viel me meteen op dat de lucht super fris rook; hopelijk stonk nou niet alles als ik over een maand weer terug in Nederland was.

De hele terminal met informatie balie, douane, tax-free shop en kiosk was even groot als een flink huis. Nadat ik m'n tas had opgehaald (zelfs dat was niet misgegaan), ging ik naar de "Blue ice explorer". Daar kon je gastankjes kopen en die regelde ook allerlei excursies waar praktische alle andere toeristen aan mee leken te doen. Ik kocht een gastankje en vroeg of ik het eten voor de 2e helft van m'n route achter kon laten en ging weer verder naar de supermarkt. Die was nog redelijk groot, ik kocht nog dingen die voor appels door moesten gaan. Ze waren ongeveer zo groot als walnoten en al lang niet goed meer. Deens/Groenlands bleek ook weer net plat Brabants te zijn, de sinaasappels heetten gewoon appelsienen. Na de boodschappen belde ik nog even naar huis dat alles goed was gegaan en stuurde ik nog een GPS signaal zodat m'n vader kon kijken of de gedownloade kaart/route in m'n GPS goed gekalibreerd stond. Hij bleek ongeveer 200 meter af te wijken maar daar viel nog wel mee te leven. Daarna kon ik dan echt op pad gaan.


Alhoewel pad niet echt het goede woord is. Ik zou totaal niets tegenkomen en er was ook geen paadje om over te lopen. De route die ik volgde had ik geplant aan de hand van een "voorgestelde route" op de kaart. Die gaf aan hoe je het beste door de bergen en heuvels kon lopen, maar uiteindelijk moest ik mezelf door het landschap oriŽnteren. De voorgestelde routes kwamen ook in 4 kleuren/moeilijksgraden van groen tot zwart. Het complete stuk van de eerste lus was zwart.

Na 200 meter uit het dorpje te zijn was er een grote rivier die ik met m'n bootje over moest steken. Het koste 2 x 15 minuten om alles op te blazen en vast te maken terwijl de oversteek in 2 minuten voorbij was, maar het was wel echt heel gaaf om te doen. Zo'n packraft geeft wel een heel extra gevoel van vrijheid. Aan de andere kant van de rivier liep ik nog een paar kilometer langs de kust over een zandpaadje naar het begin van de route die ik uitgestippeld had. Ik kwam nog langs een vervallen boerderij waar ik nog een Groenlandse boer op een quad tegen kwam. Even verder besloot ik bij een stroompje te gaan staan voor de nacht. Het was pas half 4 Groenlandse tijd maar al half 8 in Nederland en ik moest oppassen dat ik de eerste paar dagen rustig aan begon.




Na alles omzetten ging ik de appels en rijst eten en daarna het verhaal schrijven en wat fotoís maken. Het is nu 23:55 dus hoogtijd om even bij te gaan slapen, morgen begint de tocht echt.







N 61į10.940' W 045į25.930'