Hike verhaal Groenland

Dag 22: Boot gemist

's Ochtends was het weer mooi weer en ik was al snel bij Itelleq. Tenminste, ik was bij de plaats waar ik afgezet was, er was ook nog een andere haven 500 m verderop aan de andere kant van het schiereilandje. De 2e haven, ten zuiden van waar ik was, was op de kaart aangegeven als Itelleq, maar omdat ik in de Noordelijke was afgezet wist ik niet welke nu de goede was. De boot ging pas om 12 uur en het was pas half 11 dus ik besloot maar even naar de zuidelijke haven te lopen. Daar was alleen een trap naar het water en het zag er uit alsof er al lang niemand meer geweest was. In de Noordelijke was nog een fatsoenlijke aanleg stijger en er lagen boten, samen met het feit dat ik daar afgezet was leek me het beter om daar te wachten.

Om 12:05 zag ik de boot van de Blue ice explorer langs varen, en was het dus duidelijk dat ik bij de verkeerde haven stond en de boot gemist had. Ik wachtte nog 15 minuten voor de zekerheid maar er kwam niets. Het cafeetje waar ik de kaartjes had gekocht zat 2 uur lopen naar het oosten, dus ik kon niet zo maar even gaan vragen wat nu de bedoeling was. Ik vond gelukkig nog een opgerommeld foldertje waar het telefoon nummer opstond. Na 3 keer bellen kreeg ik iemand aan de lijn en vertelde wat dr aan de hand was. Toen de man zei dat ik de andere haven moest hebben zei ik maar heel overdreven "oooooh so there is another one?!?". Hij zij dat ie de schipper zou bellen. Net toen ik wilde vragen of die dan naar deze of de andere haven kwam hing hij op.

Na nog een uur wachten kwam de boot er eindelijk aan, en gelukkig ook nog bij de noordelijke haven waar ik was blijven staan. De Fransen die ik gisteren had ontmoet stonden er ook op een andere boot te wachten, waarschijnlijk stonden hun dus ook verkeerd. Het meisje dat ik gisteren in de tent had gezien was er ook nog, samen met haar vriend. Zij gingen ook naar Narsarsuaq. De terugvaart was weer heel mooi. In Narsarsuaq ging ik weer, met de auto, naar het toeristenbureau. Het zelfde vrouwtje was er nog en ze begon meteen super enthousiast te vragen hoe het was geweest en wat ik allemaal beleefd had. Dat was kei leuk om daar met zo iemand over te praten die ook daadwerkelijk snapt hoe het is om zoiets te doen. Ik nam ook mijn bootspullen mee en ging naar de hostel. Toen ik door het raam naar binnen keek, keek ik recht op iemands anus, dat was weer een onvergetelijke ervaring in Groenland er bij. Binnen waren allemaal mensen die met kajaks een aantal dagen rond waren weesten peddelen. Er was een Amerikaans vrouwtje waar ik wat mee had zitten praten. Ze hadden zeehonden gezien en waren ook op een klein eilandje geweest waar ze bij toevallig een Eskimo graf hadden ontdekt waar je geraamten in zag liggen. Toen ik vertelde dat ik gisteren in Igaliku was en waar ik had geslapen, bleek dat hun er toen ook waren en mijn tent van een afstandje hadden zien staan. Een Amerikaanse collega had me thuis nog pickup lines geleerd, "have you seen a polarbear, because I need something to break the ice", was hier wel extra grappig.









Toen ging ik veel eten kopen, douchen en m'n kleren wassen. Ik had ook bier gekocht, maar dat was kei smerig. Ik was kei gaar en moest de hele tijd m'n best doen om wakker te blijven. Eigenlijk had ik wel zin om te gaan slapen, maar er was een nieuw Engels boek bij de verzameling gekomen (Inferno van Dan Brown), wat ik per se uit wilde lezen anders moet ik het thuis kopen voor de laatste paar bladzijden. De valken wetenschappers zijn er nog niet, maar die moeten een dezer dagen ook terug komen.