Hike verhaal Groenland

Dag 6: Het gat in de mist

's Ochtends was het ijskoud en mistig. De route ging door drassig en heuvelachtig gebied. Door de dikke mist gaf dat wel een gaaf gevoel, maar het was ook moeilijker om de route te volgen. De GPS gaf wel aan welke kant ik ongeveer op moest, maar of ik hier of 100 meter verderop liep maakte meestal een wereld van verschil. Een paar keer dacht ik dat ik de goede kant op ging en na 10 minuten lang bergop ploeteren zat ik dan door de mist dat er 100 meter verderop een bijna vlakke vallei was die dezelfde kant op ging. Ook waren door de mist alle stenen glad, gelukkig was ik maar een keer gevallen, maar toen wel hard. Als je iets doet moet je het ook goed doen. Daarna was het nog meer moeras en mist maar begon het ook te miezeren en heel koud te waaien. De route ging nu recht naar het Noorden naar een groot gletsjer meer dat Hullet (gat) heette. De route was vlak en het lopen ging heel snel. bij het gat was het nog kouder en mistiger. Ik zag maar een paar meter voor me uit. eerst zag ik de rand van een meer waar ijskoude mist vandaag kwam en ik dacht dat dat Hullet was. Ik kon alleen 3 meter van het water zien dus liep snel een paar honderd meter verder om een schuilplek te zoeken om even uit te rusten. Toen zag ik nog een meer en herinnerde me dat er nog een meertje langs lag op de kaart, dit was het meest Noordelijke dus deze moest Hullet zijn.

Achter een steen verscholen zond ik een GPS signaal naar huis en begon aan m'n zakje pepita mix als middag eten, die waren altijd wel lekker. Halverwege besloot ik dat ik de rest wel later op at waar het iets beter weer was, al m'n kleren waren waterdicht en warm, maar fijn was anders (Pas nu ik 's avonds dit verhaal opschrijf kom ik erachter dat geen van beide meertjes Hullet waren, dat lag nog iets verder naar het Oosten.












De eerste paar kilometers daarna liepen terug door dezelfde vallei als op de heenweg. Heel, heel langzaam begon de mist minder te worden maar het bleef nog wel de hele dag regenen. Ik kwam toen bij een meertje waarvan op de route beschrijving stond dat het er langs een moears was. De route beschrijving was meestal drie zinnen per dag en als er zoiets stond dan betekende het meestal dat het nog veel erger was dan op alle andere plaatsen langs de route. De eerste kilometer viel wel mee en ik begon me af te vragen of ze niet overdreven. De vier kilometer daarna was een enorm en sompig moeras. Op de erge stukken waren er wel "droge" stukken mos, maar als je daarop ging staan zakte het zo ver in dat je schoenen alsnog zover onder water kwamen dat ze vol liepen. Je moest dan wel doorlopen, met het gevolg dat ik wel snel veel kilometers maakte. Na het moeras kwam ik bij de uitlopers van meer Kuukuluup Tasia, een heel groot gletsjer meer waar de route de komende 15 kilometer lans zou lopen. Onderweg zou ik ook nog langs 4 Eskimo ruines komen waarvan de eerste meteen aan het begin van het meer lag.

Ik had op internet al een foto van een andere "Eskimo rune" gezien. Daar was alleen nog een rijtje stenen van 20 cm hoog van over. Ondanks veel rondkijken kon ik de 1e rune niet vinden. Daarna kwam ik bij het meer zelf aan, ondanks de regen en de mist was dat ontzetten mooi. Aan de overkant zag je de gletsjer en in het meer dreven allerlei ijsbergen. Normaal staat het op dit soort mooie plaatsen vol met tourbussen en frietkramen, om hier helemaal alleen in dit enorme en bijzonder landschap te zijn was echt geweldig.









Langs het meer lopend kwam ik langs Eskimo rune 2, ook daar was niets van te bekennen. Nog een paar kilometer verder besloot ik te stoppen. Achteraf bleek dat ik zo'n beetje bovenop Eskimo rune 3 zou moeten staan, ook hier was echt totaal niets van te zien. Het was hier tussen de ijsbergen niet bepaald warm dus ik legde m'n tent goed vast met stenen en haalde genoeg water voor het koken en de rest van de nacht zodat ik m'n tent niet meer uit zou hoeven.


De ruiine (denk ik)



Vanuit m'n tent hoor ik nu om de 5 minuten een heel laag gerommel van de ijsbergen die afbreken. Ik heb vandaag ook weer niemand gezien (dag 4). Wel heb ik gisteren en vandaag een paar keer voetstappen gezien, maar ik heb geen idee hoe lang die er al lagen. Morgen word het redelijk wat klimmen en dalen met kans op een mooi uitzicht over het meer, dus ik hoop dat het goed weer word.

Na het typen van het verhaal vond ik dat ik toch echt wel foto's moest maken, voor het geval het morgen nog slechter weer werd. Ik was al helemaal uitgekleed en er was toch niemand dus ik ging in m'n boxershort rond m'n tent springen om de mooiste fotos van de ijsbergen te maken. Vlak naast m'n tent was nog een mooi uitzicht over de gletsjer in de verte dus daar ging ik ook nog fotos maken. Niet iedereen kan zeggen dat ie in zn onderbroek ijsbergen gefotografeerd heeft in de wildernis van Groenland.











Paradise







N 6122.490' W 04520.039'