Hike verhaal Groenland

Dag 7: Watervallen

's Ochtends zag het er al naar uit dat het vandaag goed weer ging worden. Ik had niet hele veel zin om op te staan maar sleepte mezelf toch de tent uit. Na inpakken en ontbijt moest ik vrij snel na het aanlopen berg op. Het was niet heel duidelijk waar precies dus ik koos maar een plek die er logisch uit zag. Bovenop de berg ( het was ongeveer 230 meter stijgen), moest ik een kilometer lopen en daarna weer afdalen terug naar het meer. Later zou blijken dat dit was omdat de heuvels langs de kust op dat stuk bijna verticaal omhoog gingen. De juiste plek vinden om af te dalen was heel lastig. Ik had dan wel een kaart, en de route daarop in de GPS staan, maar het 1mm dikke lijntje van de route was met een schaal van 1:100.000 al 100 meter breed, dus zelfs als je precies wist waar je was moest je nog voor het grootste gedeelte zelf uitpuzzelen vanaf welk plateau en welke steen je precies naar beneden ging.

Na iets wat een goede plek leek gekozen te hebben begon ik met afdalen. Het was overal heel stijl en ik kwam telkens op een punt dat ik niet verder kon en weer terug omhoog moest. Zowel horizontaal als verticaal zigzaggend kwam ik langzaam toch steeds lager. Je moest constant goed opletten en je kwam telkens in de situatie dat je met een relatief gevaarlijke stap een plateautje lager uit kon komen, maar je moest je dan telkens toch weer dwingen om een stuk terug te klimmen en verderop een veiligere route te vinden. Zolang je dat consistent bleef doen en je aandacht er bij hield was het niet heel gevaarlijk.

Beneden waren er aan de andere kant van de rivier die uit het meer kwam 2 noodhutjes. Daar was ik al zeker een uur op uit aan het kijken, maar ik had niemand gezien. Na de hutjes kwam ik bij het einde van het meer. Hier was een grote waterval die uit kwam in een kleiner meer verderop. De waterval was heel mooi, maar de rand van het meertje, waar ik omheen moest, stond vol hoge struiken. Afhankelijk van hoe ver je van het meertje afliep kon je kiezen tussen drijfzand, moeras, struiken of losse stenen waar je doorheen moest lopen.















Na ongeveer 2 kilometer kwam ik bij een 2e grote waterval. Het was niet echt duidelijk hoe ik daar langs af moest. Je moest links langs de rivier lopen, maar je kon direct langs de rivier lopen wat in ieder geval de eerste helft tot in de vallei waar hij in uitkwam goed moest lukken, maar verder kon ik niet zien. De andere optie was een heel stuk bergop over een pas lopen die heel stijl naar beneden de rivier in liep. Ik wilde al bijna de weg langs het water volgen (na kaart en GPS bekeken te hebben), maar bedacht toen nog om even op de route beschrijving te kijken. Die was net als altijd heel kort, maar er stond wel dat je hier over een smalle pas moest. Dan moest ik dus toch omhoog?!. Omdat de route dat zei en ik niet zeker wist of ik langs de rivier nog terug omhoog zou kunnen klimmen mocht die route niet werken, besloot ik maar de pas op te klimmen. Dat bleek minder gevaarlijk dan het vanaf beneden leek, de afdaling was wel weer een heel gepuzzel maar niet erg gevaarlijk.






Dichterbij de rivier stond het weer vol met struiken. Ook zaten hier een raar soort beesten, ze leken een beetje op fruitvliegjes en er zaten er echt 10.000-en. i zat helemaal onder die beesten. Hier was een aangegeven kampeerplaats, maar het was pas 16:00 en met die vliegjes zou dat een grote hel worden. Het volgende stuk zou waar worden. eerst moest ik een redelijk grote rivier oversteken die uit een ravijn kwam en in de grote rivier van de watervallen stroomde. Na een hele tijd op en neer lopen vond ik een goede plek om over te steken. Daarna moest ik volgens de kaart en route beschrijving de rivier stroomopwaarts volgen langs een ravijn omhoog. Ik zag echt totaal niet hoe dat ging gebeuren. Het zag er uit als een grote steile verzameling van losse rotsen. Volgens de route was het wat minder stijl iets verder van het ravijn af, maar dat sloeg ook nergens op.





Vol met beestjes

Ik overwoog om dit stuk met de boot via de grote rivier af te snijden, maar omdat die snel stroomde besloot ik toch te kijken of ik niet ergens de berg op kon klimmen. Als het in de route beschrijving stond moest het toch op een bepaalde manier kunnen, en als iemand het kon moest ik het ook kunnen.

Wat de route ook zei, in de buurt van het ravijn was het veelte gevaarlijk. Een halve kilometer verderop was de berg minstens net zo stijl maar wel vol met mos en struiken in plaats van losse stenen. Hier was de kans op uitglijden veel kleiner en als ik uitgleed zou ik nooit meer dan 1 of 2 meter naar beneden rollen, in plaats van met een berg stenen in het ravijn storten.

Ik begon maar te klimmen over een schapenpaatje (dat waren 10 cm brede nauwelijks zichtbare stroken zand die hier en daar door het landschap liepen). Het was enorm zwaar om zo in de zon stijl omhoog, maar zolang ik goed bleef opletten niet echt gevaarlijk en vooral een kwestie van doorzetten om boven te komen. Een half uur later, 250 meter hoger en volgens de kaart ongeveer 500 meter van der rivier af (het was dus gemiddelde 50 % klimmen geweest), was ik boven. Langs het ravijn liepen hier wel steile stukken met gras en struiken, maar hoe ik daar vanaf beneden ooit op had moeten komen was mij een raadsel.

Van hieruit moest ik door mijn andere route nog om de top van de berg heen, dat was nog wat meer klimmen en klauteren, maar toen kwam ik dan toch bij het meer uit wat op de aart stond en waar de route langs liep. Ik liep nog via een heuvel naar de andere kant waar er betere plaatsen voor de tent leken te zijn. Daar zag ik tijdens het opzetten van de tent nog een poolhaas. Het begon ook beter weer te worden, in de zon en samen met de muggen ging ik uitrusten en daarna eten koken en het verhaal schrijven.









Morgen moet ik nog afdalen terug naar de rivier en dan zit het grootste/gevaarlijkste geklim er op voor deze Noordelijke lus, en waarschijnlijk voor de hele vakantie (ik moet nog wel veel klimmen maar die zijn allemaal over een iets makkelijkere rode route). Na de afdaling moet ik een lang stuk langs de rivier lopen, maar als ik kan wil ik deze afvaren. Er zitten volgens de kaart geen watervallen meer in en ook het hoogste verschil is gemiddeld maar 1 %, dus hij zou niet belachelijk snel moeten stromen. Ik zie morgen wel. Vandaar weer niemand gezien (dag 5).

N 6119.598' W 04524.567'