Hike verhaal Noorwegen

Dag 1: Vertrek


Vandaag was het weer tijd om te vertrekken. Ik nam eerst de bus naar het station in Eindhoven en daarna de trein naar Schiphol, het was al redelijk koud buiten. Op Schiphol ging het inchecken zonder problemen, na de douane had ik nog een paar uur voordat mijn vlucht ging. Ik kocht nog maar een appel en sinaasappel en ging daarna wa rond kijken in de winkeltjes. Aangezien het in Noorwegen 17 uur per dag donker was besloot ik nog maar een boek te kopen zodat ik eventueel iets te lezen had in mijn bivakzak. Na wat rondzoeken vond ik bij toeval het vervolg op een boek wat ik eerder dit jaar gelezen had (Het Rosie project). Dat boek ging over een autistische wetenschapper die overal met de fiets heen ging en die maar geen vriendin kon krijgen en daarom met een checklist allerlei vrouwen ging keuren. Nou kon ik me daar helemaal niet in inleven, maar het was wel een heel erg grappig boek. Het vervolg (Het Rosie effect) ging zeker mee. Daarna kwam ik bij een soort hometrainers waarmee je je gsm op kunt laden. Omdat ik toch niks te doen had ging ik maar zo hard mogelijk fietsen en ondertussen het boek lezen, de mensen die langs liepen keken wel raar toen ze ontdekte dat ik helemaal niets aan het opladen was.

Daarna konden ik instappen en vertrok het vliegtuig. Tot nu toe ging alles heel goed, maar ik had nog niet echt zin om 5 dagen kou te lijden en door de sneeuw te ploegen. Normaal als je moet een vliegtuig ergens naartoe gaat roepen ze voor de landing altijd om 'het is 35 graden en zonnig blabla", nu werd er om geroepen "het is -16, het sneeuwt en het is al donker". Na het landen duurde het nog even voordat mijn rugzak kwam waarna ik met de trein naar Oslo ging, zo'n 30 km naar het zuiden. In het centrum was het maar -11 C. Op het centraal station in Oslo was het nog even zoeken naar de metro, maar uiteindelijk had ik die ook gevonden. De lijn die ik moest hebben ging weer naar het noorden, naar de rand van de stad/het bos. "Fun Norway fact #1: Die metrolijn is de metrolijn met het grooste hoogte verschil ter wereld, hij loopt van net boven zeeniveau naar 450 m". Na zo'n 20 minuten kwam ik bij het eindstation aan, het heette Frosnerseteren. Er waren een aantal sleebanen, in plaats van de lamme bultjes van 20 m die je in Nederland hebt kon je hier een slee met besturing en een helm huren en dan een baan van een paar kilometer af racen, er waren ook allemaal volwassen die dat deden. Verder was er nog een luxe houten restaurant.

Ik verpakte al mn spullen zodat ik klaar was om te gaan lopen. Ik bedacht me dat ik vergeten was om een reverse aansteker te kopen, maar daar was het nu te laat voor. Na 100 meter besloot ik nog even op mijn GPS te kijken waar ik precies was. De GPS ging aan, ik zag de batterij binnen 20 seconden leeg lopen en toen hield ie er mee op. Bij het 2e setje batterijen gebeurde precies hetzelfde. Ik bedacht dat dat waarschijnlijk door de kou kwam. Aangezien ik geen kaart had kunnen vinden op internet had ik nu niets om me te orienteren. Ik besloot dat ik dat niet ging doen en liep weer terug naar de metro, misschien hadden ze daar ergens een kaart. Bij het restaurantje bleken ze gelukkig een winkeltje te hebben waar kaarten verkocht werden, de schaal was ook heel goed. Nu kon ik weer op weg. Na een kwartier lopen bedacht ik me dat ik eigenlijk een 2e aansteker had moeten kopen in het winkeltje, maar ik had geen zin meer om terug te gaan.

In het begin liep er nog een breede weg door de bossen die zelfs verlicht was, daarna werd het een iets smallere weg zonder verlichting. Door het licht van de maan zag je overal de ijskristallen glinsteren, dat was wel mooi. Na een uur was het 8 uur 's avonds en vond ik het wel tijd om te gaan slapen. Het was wel echt goed koud. Omdat ik tijdens het reizen niet heel veel gegeten en gedronken had besloot ik maar verstandig te zijn en de tijd te nemen om fatsoenlijk wat eten te koken. Ik zette alles klaar en pakte toen mijn aansteker om de esbit blokjes aan te steken... die deed het niet. Ik dacht eerst dat hij misschien leeg was, maar het kon ook door de kou komen. Ik besloot morgen maar om te draaien en eerst ergens een aansteker of lucifers te kopen. Ik had expres wat extra muesli repen meegenomen voor als ik problemen zou krijgen met mijn brandertje, maar zonder vuur kon ik ook geen sneeuw smelten en dus niets drinken.

Ik at maar een berg pepitamix en mueslirepen als avondeten, ook leek het me verstandig om de sinaasappel die ik nog bij had op te eten voordat die in een bevroren kanonskogel zou veranderen. Het opzetten van mijn bivakzak en slaapzak ging best goed, er in gaan was weer heel erg koud omdat je dan eerst je kleren uit moet trekken en half naakt buiten staat terwijl het kei hard vriest. In mijn slaapzak was het wel te doen maar niet heel erg warm. Ik besloot om de lakenzak die ik mee had genomen er ook maar in te doen. Na een tijdje was het echt nacht en nog kouder dus besloot ik om ook de legging die ik als "2e broek" bij had aan te doen. Toen had ik het niet koud meer, maar dit was wel serieuzere kou dan ik in de Vogezen of Zwarte Woud had gehad.