Hike verhaal Noorwegen

Dag 6: Terugweg


's Ochtends was het tijd om te gaan, ik had alleen helemaal geen zin. Ik besloot nog maar een paar uur rond te lopen door de bossen. Daarna had ik nog steeds teveel tijd over dus besloot om maar te voet naar het centrum gaan, dat zou nog zo'n 2 uur lopen zijn. Ik had geen kaart van Oslo maar het station lag vlak bij de kust dus ik vond dat als ik gewoon telkens de weg koos die het sterkst afdaalde ik er wel moest komen.











In plaats van zout te strooien hadden ze hier overal grind over de weg heen gegooit, dat werkt veel beter. Er liepen ook overal bejaarden rond over de sneeuw zonder allemaal te zeuren dat dat gevaarlijk was. Mijn afdaal methode werkte ook heel goed, uiteindelijk bleek ik maar een paar honderd meter van het station uit gekomen te zijn. In het station was het tijd voor DE hamburger bij de Burgking. De hamburger was al goed, maar de cola nog beter. Na flink uitbuiken ging ik maar vast naar het vliegveld, dan was ik zeker op tijd voor de vlucht.


Bij het vliegveld aangekomen was ik veelste vroeg, dus had ik nog tijd om wat te lezen. Na een paar uur trok ik m'n meest schoone kleren aan en ging naar de douane. Toen ik door de metaaldetector moest ging deze af. Ik kon niets vinden maar de douane mensen kwamen ook niet fouilleren, na een tijdje kwam ik er achter dat m'n gsm nog in m'n broekzak zat en mocht ik verder. Bij de tax-free zone kocht ik nog een koelkastmagneetje van de Noorweegse vlag waarna ik naar de gate ging. Op de terugweg van Groenland had ik op het vliegveld van Copenhagen een leuk meidje leren kennen, ik zag dat ik deze traditie nu weer in leven kon houden. Ze zat de hele tijd naar het vliegtuig te kijken terwijl ze de spullen inladen.



Daarna moesten we inchecken en ging ik op m'n plaats zitten. Terwijl ik zat liepen er wat kerels langs waarvan er een zei "nondedju wat stinkt het hier". Ik wist niet zeker of dat door mij kwam of niet. Daarna kwamen er 2 mensen langs mij zitten. Ze zaten de hele tijd tegen elkaar te fluisteren en na een tijdje stond de vrouw op en vroeg aan de stewardess of ze ergens anders mochten zitten. Dat was duidelijk omdat ik te erg stonk. In de zomer lucht dat nog een beetje maar in de winter heb je de hele tijd, dag en nacht, een hoop kleren aan en blijkbaar ruikt dat niet zo lekker na een week. Dit was wel weer een hoogtepunt in mijn hike cariere. Ze zaten de hele tijd in het Nederlands met elkaar te praten omdat ze dachten dat ik Noors was en ik het toch niet verstond. Toen de vrouw vroeg "sorry, could we please passe by, thank you", reageerde ik ook extra duidelijk met "graag gedaan". Na anderhalf uur kwamen we op Schiphol aan, het was nieuwjaarsavond en het was wel mooi om al het vuurwerk vanuit de lucht te zien.

Ze stond bij de bagageband dus ik ging maar even bijpraten. Ze kwam uit Noorwegen maar had ook een tijd in Nederland gestudeerd. Ze had ook haar hond bij en was wel zenuwachtig hoe die het gehad had tijdens de vlucht. Ze leek het helemaal niet erg te vinden dat ik stonk. Alhoewel, toen ze vroeg nog wat ik precies voor onderzoek deed en toen ik dat wild met m'n armen zwaaiend uitlegde keek ze wel beetje vreemd. Na 10 minuten kwam m'n rugzak er helaas al aan, haar hond was er nog niet maar ik moest volgende keer wel met een hond gaan hiken zei ze. Daarna ging ik naar de ontvangsthal, daar stonden onverwachts spap en mam me op te wachten. Het bleek dat omdat het oudjaarsavond was er geen treinen reden en ze me daarom op kwamen halen. Dat was wel beter dan nieuwjaarsnacht op Schiphol doorbrengen, zo kon ik ook nog naar de Top 2000 luisteren. Thuis kon ik eindelijk douchen, na deze hike is het wel weer tijd voor een fietsvakantie.