Hike verhaal Noorwegen Zomer

Dag 7: Rustdag



's Ochtends regende het nog steeds, maar gelukkig was mijn tent blijven staan. Ik besloot om voor dat ik alles in ging pakken eerst maar even naar de berghut te lopen om te kijken wat voor weer het zou worden. De voorspelling was dat het in ieder geval de komende 24 uur heel hard ging regenen. Thulie zei dat ik best nog wel een dag kon blijven, en dan kon ik 's avonds gratis in een blokhutje overnachten dat ze nog schoon moesten maken. Eigenlijk zou ik door de regen verder moeten lopen, maar zo werd het wel heel verleidelijk. Ik besloot nog maar even te blijven "totdat het weer opklaarde". Binnen was ook een woonkamertje met een boekenkast en verwarming zodat ik nog wat meer kleren kon drogen en een boek kon lezen, het was een of ander Dan Brown achtig boek over een tuin in de buurt van Florance. Thulie kwam nog vragen of ik misschien een wafel met kersen en slagroom wou... die was wel lekker. Daarna gingen ze poetsen, het regende nog steeds dus ik besloot nog maar even te blijven. Therese kwam daarna nog een wafel brengen.







Een paar uur later had ik het boek uit en was het etenstijd. De rest at de restjes van gisteren avond maar omdat ik gast was hadden ze voor mij vis uit het meer langs de berghut gemaakt. De vis uit dat meer was officieel verkozen tot de lekkerste van heel Noorwegen. Omdat ik gisteren zoveel had gegeten hadden ze veelste veel eten gekookt, maar omdat ik alleen maar stil gezeten had had ik niet zoveel honger. De spaghetti was gisteren al moeilijk om fatsoenlijk in vrouwelijk gezelschap te eten maar de hele vis was helemaal een ramp. Alsof ik een klein kindje was deed Thulie nog voor hoe ik de graat er uit moest halen, maar dat lukte voor geen meter zodat ik de hele tijd in m'n eten moest graven. Volgens mij vonden ze het wel raar en jammer dat ik maar een kwart van het eten op at, maar daar kon ik ook weinig aan doen. Er waren in sommige jaren blijkbaar ook grote kudde rendieren in de buurt, hopelijk zou ik die later nog zien. Thulie vertelde ook nog dat ze naar Spitsbergen was geweest en Therese en Ronde hadden ook op allerlei plaatsen gehiked. Na het eten bleef ik met Theresa achter om bier te drinken. Omdat we allebei die avond even echt vakantie hadden was dat extra gezellig. Ze had allemaal gave verhalen over de eerste hulp in het ziekenhuis, dat was wel heel ander werk dan ik doe. Rond 9 uur kwam het nieuws er op, dat moest ik mee kijken want er waren allemaal overstromingen in Oslo. Ik verstond letterlijk geen enkel woord, wel was er een man waarbij het rioolwater 1,5 meter hoog uit z'n wc pot spoot. Na het nieuws gingen we weer verder met bier drinken, dit was verreweg de beste rustdag van alle vakanties ooit. Ze dronk 2 glazen wijn in de tijd die ik over een flesje bier deed, dat was ook wel te merken aan de gespreksonderwerpen. Aanvankelijk ging het over hiken en wat voor werk ik deed, daarna vroeg ze of ik veel verdiende en wanneer ik weer naar huis ging, nog even later ging het over hoe ze in het ziekenhuis de broek van vrouwelijke patiënten uittrekken en dat "komkommer" het enigste Nederlandse woord was dat ze kon. Rondé kwam nog een grote schaal met fruit en kersen brengen maar gelukkig kwam ze er niet bij zitten, wel keek ze een paar keer veelzeggend naar mij en haar dochter. Rond kwart voor 12 was ik zo moe dat ik bijna letterlijk in slaap viel, dus moest ik toch maar gaan slapen. Ik ben er nog niet helemaal uit waarom ik vooral tijdens vakanties zo'n leuke mensen ontmoet. Het hutje waar ik mocht slapen bleek een 5 persoon blokhut met douche, verwarming en fatsoenlijk bed te zijn. Het regende nog steeds.