Hike verhaal Ardennen

Dag 4 : Terugreis

Het was de laatste dag alweer. Ik was blij dat ik niet nog veel verder hoefde te lopen op mijn voeten. De blaren op mijn hakken waren helemaal weg. Nu lagen ze gewoon allebei helemaal open. Er zaten gaten in met een diameter van een centimeter of drie. Het is nu bijna 3 jaar later en ik kan nog precies zien op mijn hakken waar die plekken zaten. Toch liepen we die dag nog een aantal kilometers.

We liepen langs het circuit van Spa-Francochamps af. In Francochamps pakten we de bus. Die kwam pas over een uur. Toen het nog een kwartier was voordat de bus kwam kwamen er twee meisjes naar de halte. Ze moesten ook met die bus mee. Omdat wij er stonden gingen ze weer weg. Vlak voordat de bus kwam kwamen ze pas weer aangelopen. Het leek wel of die mensen daar allemaal geen ander vervoer hadden dan de bus. De terugreis met de trein ging redelijk goed, beter dan de heenreis.

In Maastricht kwam er toen we uit de trein kwamen een zwerver naar ons toe. Hij begon een vreemd verhaal. Hij was de kroonprins van Guinea, en hij ging met Maxima trouwen. Hij had helemaal geen geld zei hij. Toch had hij van een brief die hij geschreven had kopietjes gemaakt. Hij gaf ons er één.

Download hier de ingescande brief van onze aanstaande kroonprins

Het laatste stuk met de bus van Eindhoven tot Valkenswaard waren wel grappig. We stonken allebei een uur tegen de wind in. Voor in de bus zat een stel jongens waarvan je zo kon zien dat die nooit zouden gaan hiken. Ze hadden allemaal hun petje op en waren een beetje dom aan het doen. Wij lagen allebei dubbel van het lachen over het verschil tussen die ventjes en ons. Vanaf de bushalte moest ik nog naar huis lopen. Dat was gelukkig en heel zeker de laatste kilometer die ik ooit op die schoenen heb gelopen.