Hike verhaal Corsica

De voorbereiding



Ik (Bram) zou ergens in April afstuderen, daarom had ik zin om daarna nog even op vakantie te gaan. Bart was ook aan het afstuderen maar moest nog even en aangezien voor de rest ook iedereen naar school moest zou ik weer alleen gaan.

Ik had niet zoveel zin in alleen fietsen dus werd het weer hiken. Na wat rond zoeken was de keuze gevallen op of de GR20 in Corsica of ergens in Schotland. Omdat het in Schotland altijd regent werd het Corsica. Ik had Thibaut (een van de Franse hikers die ik in IJsland ontmoet had) nog gevraagd om mee te gaan maar hij kon ook niet. Volgens Internet zou er nog wel veel sneeuw liggen in Corsica dus ik had via marktplaats drie weken van te voren goede sneeuwschoenen bij iemand gekocht. Qua uitrusting was het vrij makkelijk, ik zou verder gewoon min of meer hetzelfde als naar IJsland mee nemen, alleen minder eten en een gas i.p.v. een benzinebrandertje zodat ik nu misschien wel door de douane zou komen.

In de week voor m地 vertrek studeerde ik af, kreeg een baan als PhD en had ik getekend voor een appartement om uit huis te gaan wonen. Samen met het voorbreiden van de vaknatie had ik het dus super druk. Opzich ging alles wel goed alleen ik had na 1,5 week m地 sneeuwschoenen nog niet binnen. Daarom mailde ik die gast maar een keer en kreeg ik na 3 dage antwoord dat z地 vrouw ze naar de verkeerde persoon had gestuurd. I.p.v. hem ze dan naar mij te laten sturen (of uberhaubt iets te laten weten) had hij ze weer terug naar hem thuis laten sturen. Maar hij zou ze die dag weer op de post doen en mij het 鍍rack & trace馬ummer sturen. Uiteindelijk had ik dat ook niet gekregen en waren mijn sneeuwschoenen op de dag van vertrek nog steeds niet binnen. Ik overwoog nog om nieuwe te gaan kopen, maar bij de outdoor winkels in de buurt hadden ze nergens de professionele die ik nodig had om met bagage te lopen. Daarnaast zouden ze nieuw een paar honderd euro kosten en zat ik dan met twee paar opgescheept. Het was wel heel irritant dat ze niet bezorgd waren, want behalve dat ik straks waarschijnlijk met sneeuwschoenen zat die ik niet nodig had, lag er op de route nog zo地 70 van de 170km onder de sneeuw.

Thuis blijven was ook niet echt een optie dus ik besloot maar gewoon te gaan en te zien hoe erg het was. Desnoods zou ik een iets andere route plannen.