Hike verhaal Corsica

Dag 6



痴 Ochtends was nog steeds alles nat, gelukkig was het sneeuwen hier wel gestopt. Ik keek vanuit m地 slaapzak naar buiten en wachtte totdat de zon hopelijk doorkwam. Dan zou ik m地 spullen redelijk snel kunnen drogen en weer op weg kunnen. Net toen de zon langzaam door begon te komen hoorde ik allerlei mensen. Het bleek dat er een bus met mensen gestopt was om over het survival parcours te lopen. Dat begon aan de andere kant van de weg en liep dan meteen richting mijn tent. Ik had geen keus dan snel mijn natte kleren weer aan trekken en alles in pakken. Ik had net alles in m地 rugzak geladen toen de eerste de weg begon over te steken, ik liep snel weer verder, volgens mij hadden ze me niet gezien.

Ik kwam na een flink stuk lopen in een dorpje aan. Daar was niets en het begon ook te regenen. Bij de VVV waren twee knappe meidjes waaraan ik vroeg of er een bus kwam. Blijkbaar was die er die ochtend om half 7 een geweest en kwam de volgende pas over drie dagen. Ik besloot om dan maar half hikend/half liftend naar Porto Vechio te proberen te komen, ik zat nu echt in the middle of nowhere. Na flink wat liften stopte er ook daadwerkelijk iemand. Het was een man met zijn dochter? die daar een route gingen lopen. Hij wou me wel een stukje mee nemen, maar dat was maar drie kilometer verder. Ik zei dat dat goed was, alle beetjes helpen. In de auto praten we nog wat, dit waren duidelijk geen echte Fransen want ze wilden wel Engels spreken. Na een paar kilometer gingen hun de route lopen en moest ik er ook uit. Ik liep weer verder maar iedere auto die langs kwam reed door, het begon ook steeds harder te regenen. Uiteindelijk stopte er een auto met 2 mannen er in die er uit zagen alsof ze bij de mafia zaten. Nu zag ik er waarschijnlijk ook niet heel betrouwbaar uit dus ik stapte maar in. Ze reden helemaal naar Porto Vechio wat nog een kilometer of 35 was.


Uitzicht onderweg, de zon kwam eindelijk even door


Een hutje op de hei


Met zulke wegen leek Porto Vechio niet snel dichterbij te komen

Daar aangekomen scheen de zon weer. Ik ging meteen bij een bakkertje wat broodjes kopen en daarna kocht ik bij een boer langs de weg nog een bakje aardbeien, dat was echt lekker. In Porto Vechio moest ik dezelfde buslijn hebben om terug te komen in Ajacio. Tot mijn schrik reed dezelfde chauffeur als op de heenweg. Gelukkig reed hij nu iets normaler als op de heen weg zodat ik m地 eten nog binnen kon houden.

In Ajacio aangekomen besloot ik om maar weer op dezelfde camping te gaan zitten als in het begin zodat ik even rustig kon nadenken over wat ik nu zou gaan doen. Ik had opzich nog tijd genoeg en nog voor twee weken eten bij, maar ik was wel heel erg moe en het sneeuwde nog steeds in de bergen en zou daar de komende 2 dagen nog mee doorgaan. Ik wist niet meer precies waar de camping zag dus vroeg een huisvrouw op een parkeerplaats bij een winkel de weg. Ze was super behulpzaam. Zij en haar vriendinnen begonnen van alles uit te leggen en toen zei ze tegen een vriendin van haar dat ze mij maar naar de camping moest rijden want lopen was ook niks. Als ik eerst nog boodschappen wilde doen dan zouden ze wel wachten. Mijn charmes werpten hun vruchten weer af. Ondanks dat ik totaal geen Frans kan snapte ik wel bijna alles wat ze zeiden en andersom.

Bij de camping aangekomen bedankte ik de huisvrouwen en ging ik m地 tent op zetten, douchen en alles laten drogen. Ik wist nog steeds niet wat ik ging doen. De wandelroutes die niet door de bergen gingen waren allemaal vrij kort en begonnen op totaal andere plaatsen in Corsica. Ik kon ook nog via de weg langs de kust naar Calvi lopen, vanwaar mijn vlucht zou gaan. Dat zou een dag of 8 duren maar daar had ik nog wel tijd voor. Eigenlijk had ik ook wel zin om gewoon naar huis te gaan, ik had wel genoeg afgezien (en daarvoor ga je immers op vakantie) en als ik eerder thuis was had ik ook iets meer tijd om te verhuizen voordat ik moest beginnen met werken.