Hike verhaal IJsland

Dag 10 : De wind van voren

Ik was de vorige nacht net als anders rond 8 uur naar bed gegaan. Het waaide echter zo ongelofelijk hard dat ik pas om 10 uur sliep en daarna ben ik nog een aantal keer wakker geworden. s Ochtends waaide het nog steeds hard en recht van voren. Mn blaren waren iets hersteld maar ik voelde ze nog wel. s Middags had ik al 3 autos gezien, het leek hier de A2 wel. Ook kwam ik langs een noodhutje.


Het noodhutje

In de verte zag ik weer een klein stipje aan komen, het bleek Speedy Gonzales te zijn. De andere hikers tot nu toe waren super enthousiast en blij om weer een keer iemand te zien. Deze keek alsof ik er niet was en hij het liefst zo snel mogelijk door wou lopen. Hij zag er echter zo raar uit dat ik wel iets moest zeggen, ik zou hem daarna toch nooit meer zien. Hij had in plaats van een rugzak een soort golfkarretje achter zich aan hangen met daar zijn bagage op. Ik vroeg hoe ver hij ongeveer per dag liep en hij zei 30-40 kilometer. Dat was wel echt ver, maar ik moest nu ook meestal stoppen omdat ik last van mn rug of voeten begon te krijgen en dan hoefde dat niet zo snel.

Hij kwam uit het Noorden en zij dat je daar op een mooie walvisboottocht kon, dat had ik de vorige avond toevallig ook al bedacht maar ik had uitgerekend dat dat dan zon 160 euro zou kosten omdat ik nog een heel eind met de bus zou moeten om in dat dorpje te komen. Dat was wel iets teveel.

Ik vroeg nog of ik een foto van Speedy mocht maken, nadat ik dat gedaan had zei die ariba ariba en vloog er weer vandoor.


Het stipje in de verte


Speedy Gonzales

Door de wind, mn blaren en dat ik slecht geslapen had ging het lopen vandaag maar moeizaam. Een paar uur later vond ik nog een camera, hij lag tussen 2 stenen alsof hij daar neer was gelegd. Het scherm zat echter vol krassen en alle toetsen zaten vast door het zand. Ik had eerder al wat plastic afval langs de weg meegenomen, maar een camera was echt te zwaar. Wel nam ik de geheugenkaar mee, god weet wat daar op zou staan.

[Thuis bleken er nog fotos op het kaartje te staan. Aan hun kenteken te zien waren het Duitsers. Ze waren ook in het warmwaterbad geweest op de camping waar ik naartoe liep. Ik heb de fotos op www.ifoundyourcamera.net laten zetten, dat is een site om de eigenaar van een gevonden camera terug te vinden; ik heb tot nu toe echter nog niets gehoord.]

Ik kwam nog een man in een gigantische jeep tegen, die had ik al een paar meer gezien. Het waren een soort mini monstertrucks. Hij vroeg weer het gebruikelijk, of het goed ging, waar ik naartoe ging, etc. Ik vertelde wat ik aan het doen was en ging daarna weer verder. Ik zou over een paar kilometer bij een weg uit moeten komen die wel op mn kaart maar niet op mn GPS stond. Ik hoopte dat hij bestond anders moest ik zon 20km omlopen.

Als ik die weg volgde zou ik morgen avond op de grote Noord-Zuid gravelweg komen en dan 2 dagen daarna s ochtends op een camping met de heetwaterbron waar de Engelsman het over had. Daar zou ik dan de rest van de dag blijven om wat uit te rusten en daar keek ik wel naar uit.

Uiteindelijk bleek de route te bestaan, dat was wel een opluchting. Ik zou wel 4x een rivier door moeten lopen.


De weg naar links was de gene die ik moest hebben

Na 500 meter kwam ik bij de rivier, de weg stopte en de rivier lag 4 meter lager. Het was een flink grote rivier, die zou ik niet zomaar kunnen oversteken. Er liep een vaag auto spoor een andere kant op en volgens de kaar zou ik op die manier maar 2x een rivier moeten oversteken. Dat zou nog steeds niet ideaal zijn, zeker zonder weg, maar het scheelde wel 20 kilometer omlopen.

Ik volgde de rivier tot het punt waar er 2 samen kwamen. In het midden waren wat zandbanken. Als ik hier over kwam moest ik verder nog maar 1 rivier over. Ik mat hoe diep het was voor de zandbank, dat was zeker een meter en er achter stroomde het ook redelijk snel. In de stroompjes van 40cm diep was het al ijskoud en soms moeilijk om te blijven staan.


De grote rivier

Als ik ergens niet tegen kan dan is het wel dat ik toe moet geven dat iets me niet gaat lukken. Ik moet toegeven dat het me hier ook wel wat moeite koste om de knoop door te hakken, maar dit was echt te gevaarlijk. Ik zou bij deze 1e River al 2x tot mn middel in een snel stromende gletsjerrivier moeten gaan staan als ik uit zou glijden zou ik meteen drijfnat zijn en meegevoerd worden door de stroming, zonder dat iemand wist wat er gebeurd was.

Er zat niets anders op dan terug te gaan naar de weg en de 0k lange omweg te nemen. Dat betekend ook meteen dat ik pas een dag later op de camping zou zijn. Ook zou ik nu ergens in de wind op de stenen moeten slapen terwijl als ik dit had geweten ik s middags al naar de grote weg met daarna een andere berghut/camping kunnen lopen (dat waren overigens wel de enigste 2 campings langs de grote weg).

Eenmaal terug bij de weg was ging ik mn tent opzetten en verankeren. Dat moest ik met 1 haring minder doen, die was ik afgelopen nacht namelijk kwijt geraakt in het zand. Daar baalde ik wel van, ik had hem niet per se nodig maar ik kon het me niet veroorloven om dingen kwijt te raken. Bovendien wilde ik niets achterlaten in de natuur.







Toen mn tent stond was het tijd voor iets waar ik al de hele vakantie benieuwd naar was maar niet aan had gedurfd. Ik had namelijk een camera gekocht die vervloekt was. Ik was op marktplaats aan het kijken naar een goede 2e hands camera. Ik zou die en mn gsm opladen met een ding waarmee je via batterijen van alles op kon laden. Ik had 11 soorten verloopstekkertjes en ook nog 3 soorten geheugenkaartjes liggen, dus toen ik een goede camera tegen kwam had ik die zonder al teveel nadenken gekocht.

Hij was van Sony en toen hij binnen kwam bleek dat die een eigen systeem had voor opladen, memory cards en tv aansluiting. Dat was echt irritant maar als ik hem zou verkopen was ik in ieder geval de verzendkosten kwijt. Daarom besloot ik om een nieuwe geheugenkaart en een extra adaptertje te bestellen. Toen de 4gb kaart binnen kwam bleek die niet te werken ook al stond op de site van Sony letterlijk van wel. Kort nadat ik een 2gb kaart binnen kreeg kwam het adaptertje binnen.

Ik deed het in de camera maar het kwam er niet meer uit. Toen ik het er voorzichtig uit wilde halen viel het uit elkaar in 2 stukken, met 1 vast in de camera. Ik kreeg wel een nieuwe van de garantie maar die moest helemaal uit Engeland komen terwijl ik 1,5 week later al ging. Uiteindelijk heb ik een deel in 2-en gezaagd, daar een nieuw kabeltje door getrokken en daarna vast gesoldeerd en alles dicht gelijmd. Ik moest natuurlijk wel een beetje nerd blijven.

Thuis op de keukentafel werkte het opladen prima, alleen als het nu toch kapot was zou ik de rest van de reis geen fotos meer kunnen maken. Zo voorzichtig mogelijk sloot ik alles aan en ik kan met trots zeggen dat mn camera nu op ligt te laden. Ik ga zo maar eens de rest van de gehaktschotel eten (ik heb vanmiddag pindas gehad dus dat mag), en daarna proberen bij te slapen. Morgen is het via de nieuwe route nog zon 12km tot de grote weg, die ik dan helaas/gelukkig blijf volgen tot het einde.

N 644613,7
W 0181757,2

21km