Hike verhaal IJsland

Dag 22 : Terug naar Reykjavik

De bus zou pas om 2 uur gaan dus ik wilde vanochtend gaan wemmen. Het zwembad bleek echter pas om 12 open te gaan. Daarom ging ik nog maar even et mn Belgische buurman praten en daarna naar de geiser om nog wat fotos te nemen en de berg er achter te beklimmen.













Eruptie van dichtbij deel 1/3


Eruptie van dichtbij deel 2/3


Eruptie van dichtbij deel 3/3


Uitzicht vanaf de andere kant van de berg




Daarna ging ik mn spullen pakken en naar het wembad. Het bleek dat je er voor 12 ook al in kon en dan gewoon je kaartje in een bakje moest gooien. Het bordje waarop dat stond, stond alleen nog net niet op de bodem van het zwembad.

Er was nog steeds niemand maar ik ging toch maar zwemmen. Mn sokken legde ik op mn rugzak. Als iemand dan met gevaar voor eigenleven iets zou proberen te stelen had hij het ook wel verdiend. Tijdens het omkleden keek ik toevallig in een spiegel, dat was wel schrikken. Ik was al niet echt dik maar als ik nu iemand proberen wijs te maken dat ik anorexia had zou het gegarandeerd lukken.

Het zwembad was niet echt warm maar wel lekker en na even ontspannen stond ik om half 2 op de bus te wachten. Er kwamen 100 verschillende bussen van allerlei maatschappijen en reisorganisaties. Behalve dat er meerdere buslijnen in 1 bus zitten krijg je geen kaartje, zelfs niet als je daarna over moet stappen op een andere bus.

Om 2 kwam er een klein busje aan met een bordje van Pingvellir en Reykjavik, alleen de verkeerde lijn. Ik vroeg voor de zekerheid of hij daarheen ging, dat was zo dus ik betaalde en stapte in. Het kaartje was goedkoper dan van de grote bus die nergens te bekennen was terwijl het exact dezelfde organisatie was. Nouja zolang ik er maar aankwam.

Precies toen we aanreden kwam de grote bus die ik wou hebben aanrijden. De man in ons busje reed kei lomp en zat de hele tijd te bellen maar uiteindelijk kwamen we in Pingvellir park aan. Hier had vroeger ook een soort parlement gezeten en het lag precies op de splitsing tussen de Amerikaanse en Europese plaat. Het was daar echt belachelijk mooi, maar toch gingen 3 van de 6 mensen alleen naar het restaurant. Dat snapte ik echt niet.

We zouden een half uur blijven en dan nog een half uur op een andere plaats. Dat betekende weer belachelijk hard rennen maar ik had wel alles gezien en was op tijd terug. Een Russisch koppel dat bij ons was echter niet, ook zouden we aan de andere kant van het park nog iemand op moeten halen die er niet bleek te zijn. Uiteindelijk hebben we het park 10 keer rond geregend maar was het toch nog goed gekomen.





















Op weg naar Reykjavik hadden we 2 keer bijna een ongeluk, die busreis was gevaarlijker dan al die dagen alleen hiken bij elkaar. Gelukkig zette de chauffeur ons af bij de camping zodat ik niet weer een uur moest lopen. Op de camping zette ik alles op en ging toen iets doen wat ik al bijna 3 weken niet meer gedaan had: douchen! Het water was maar koud dus heel spectaculair was het niet, ook moest ik daarna mn stinkende kleren weer aan.

Daarna kwam zag ik Thibaut aankomen en we vertelden wat we de afgelopen dagen hadden meegemaakt, ook bespraken we wat we in Reykjavik konden gaan doen. Hij bleek ook nog erger te zijn als ik. Toen ik in de Vogezen was gaan hiken dacht ik namelijk dat ik macaroni bij had maar dat bleek alleen poeder voor de saus te zijn. Hij had macaroni gekocht maar toen hij het tijdens het hiken wilde klaarmaken dacht hij dat het alleen saus was zodat hij allemaal andere rommel had gegeten, nu op de camping kwam hij er achter dat het toch macaroni was.

Morgen staan er een hoop dingen op het programma en loop ik waarschijnlijk nog 15km. Maarja, ik ben niet iedere dag in Reykjavik.