Hike verhaal IJsland

Dag 24 : Walvissen en papegaaien

Gisterenavond bleken we live muziek bij de camping te hebben, er zat een of ander groot stadion langs. Vandaag wou ik de walvistocht gaan doen en verder gewoon wat rondwandelen. Voor de verandering liep ik aan de andere kant de camping af. Het bleek dat daar een groot park en een botanische tuin was, die was echt mooi.

Daarna liep ik naar het zuiden van Reykjavik langs de kust en door de bossen. Dat was wel mooi en bij de kust was een heetwaterbron en waren mensen aan het zonnen. Het leek net Zuid-Frankrijk, er waren zelfs mensen in zee aan het zwemmen.






Daarna ging ik terug naar het centrum om de kaart voor thuis op de post te doen en nog wat winkels te kijken. Voor ‘spap vond ik nog geen souvenir maar voor ’s mam kocht ik wat soorten thee van IJslands mos. Als ik wist dat ze hier zoveel lavasteen, gletsjerwater en mos verkochten had ik een paar kilo meegenomen tijdens het hiken.

Daarna was het weer tijd om te eten, ik kocht net als gisteren een stokbrood en vlees, ik moest niet te goed eten. Terwijl ik zat te eten kwam er een kerel enthousiast hoi tegen me zeggen, eerst herkende ik hem niet maar toen zag ik wie het was. Het was de Israëlische hiker die ik 2 weken terug had ontmoet bij de muggen.

De andere hiker was naar huis maar hij was nu met 2 Israëliërs die hij op de camping had ontmoet. Hij had met hun heel de zuidkust afgelift en ging over een paar dagen naar huis, maar de andere 2 gingen nog een maand liften en hiken. Ze hadden ook “the golden circle” gelift, wat de naam was voor de route met Pingvellir, geysir en gulfoss. Thibaut kwam er ook nog aan en die had blijkbaar dezelfde Israëliër ook gezien tijdens het hiken. Hij vroeg wat hun van the golden circle vonden en ze zeiden alle drie in koor dat het klote was. Opzich waren Pingvellir en geysir nog wel mooi maar ze hadden wel gelijk, er waren veelte veel toeristen en al het natuurlijke was weg door de winkeltjes en wegen.

De Israëliër had ook 3 dagen alleen gehiked en we praten nog wat over hoe dat was. Hij zij dat het eigenlijk compleet kwam doordat Bart een vriendin had dat ik nu alleen was gaan hiken. Opzich was dat wel waar, maar ik zei dat als ik achteraf de keus had gehad ik het nog steeds liever alleen gedaan had.

Daarna ging ik met Thibaut nog wat rondlopen om de tijd te doden. Hij was vanochtend met z’n kaart weesten wemmen en naar 2 kunstmuseums geweest. Na een halfuurtje ging hij naar de camping en ik naar het walvis kijken.

Onderweg kwam ik langs een soort vlooienmarkt, ze hadden allemaal rommel en ook eten. Ik kon eindelijk een typisch IJslandse delicatesse proeven: gedroogde vis. Dat waren vissen die ze platgeslagen en gedroogd hadden en dat was ook precies hoe het smaakte. Na een stukje had ik wel weer genoeg gehad voor de komende 10 jaar.

Bij het walvis kijken was er eerst een klein soort museumpje met wat walvisbotten. Volgens de brochure was het bijna 100% zeker dat we kleine dolfijnachtige walvissen zouden zien en 89% dat we 10 meter grote Minke whales zouden zien. Er kwamen ook nog wat grote voor maar die zagen ze minder vaak.






Opeens kwam er een vrouwtje super enthousiast binnen. De vorige boot (die ik eigenlijk had willen pakken) had 10 min vertraging want ze hadden iets heel bijzonders gezien. Er was een grote school met 6 meter lange walvissen in het zuiden. Niet alleen hadden ze die soort in de 13 jaar dat het bedrijf bestond nog nooit gezien maar het waren er ook 2- tot 300. Toen dacht ik wel van “dat heb ik weer” maar de vrouw zei dat ze er nu nog zaten en wij er ook heen zouden gaan. Dat was echt gaaf dus ik was wel enthousiast toen ik aan boord ging.

Na een kwartier varen kwam iemand van de boot met slecht nieuws. Er waren ene paar van de walvissen gestrand, die hadden ze wel weer in het water gekregen maar voor de zekerheid hadden ze de school met boten verder in de zee gedreven dus het had geen zin meer om daar heen te gaan. Dat vond ik wel jammer maar van de andere kant hadden we nu meer tijd om grotere in de buur te zoeken.

Uitzicht richting Reykjavik







Na een tijde zagen we dolfijnen, de man van de boot was super enthousiast maar eigenlijk zag je ze alleen in de verte. Ook hadden ze het constant over de Minke whales waarbij ze dat telkens kei irritant uitspraken als minkIIIIIIIIwhales.




Als je de grote foto bekijkt zie je waarschijnlijk net de dolfijn uit het water springen

Na 2 uur zoeken hadden we nog geen walvis gezien, alleen een glimp van 2 andere dolfijnen. Daarna gingen we naar het eiland van de papegaaiduikers. Die zaten er wel een paar maar zag je ook maar van 100 meter afstand. Door de grote afstand en het deinen van de boot lukte het telkens niet om een goede foto te maken maar uiteindelijk had ik er toch een waarop je in ieder geval kon zien dat het een papegaaiduiker was. Opzich was dat ook wel goed want dan kon ik weer een van onze legendarische inzoom foto’s maken net zoals Bart en ik die al een van een 3 pixel grote bergmarmot hadden.

Papegaaienduiker eiland met allemaal andere vogels


De beste papegaaiduiker foto

Daarna gingen we terug naar de haven. Ik was wel teleurgesteld dat we eigenlijk nog niets gezien hadden. Opzich waren de dingen als walvis kijken en de bustocht langs Gulfoss etc. wel mooi maar als je het vergelijkt met de watervallen en poolvossen die ik gewoon toevallig in het wild had ontdekt is het gewoon rommel. Volgende keer ga ik niet meer van dat soort dingen doen.

Opzich is de manier waarop de andere Israëliërs reisden wel het beste. Die besteden hun geld aan een goede uitrusting en vliegtickets en gingen dan gewoon zo lang en goedkoop mogelijk op vakantie. Dat is wel weer heel zwaar, zo hadden ze de afgelopen 6 dagen non-stop gelift, maar je maakt wel veel meer bijzondere dingen mee en het werkt nog redelijk goed; de vorige keer hadden ze met z’n 3en 400km gelift in 1 dag.

Morgen is de laatste dag, ik heb alles in Reykjavik gezien wat ik wou en de winkels zijn dicht omdat het zondag is dus ik denk dat het redelijk saai gaat worden. Het liefst zou ik nog gewoon 1 dag door de binnenlanden willen hiken en dan ’s avonds op het vliegtuig stappen, maar dat zal niet gaan. Opzich is het waarschijnlijk ook wel goed als ik een dag stil zit want de kans groot dat ik 2 dagen nadat ik terug ben alweer moet/mag gaan studeren (Koen en Bart studeren elektronica en ik scheikunde).

Ik ben namelijk zover dat ik mag beginnen met afstuderen en daar had ik wel zin in dus had ik voorgesteld om 2 dagen nadat ik terug was te beginnen (thuis leek dat wel een goed idee). De promovendi die me zou begeleiden was deze week echter zelf op vakantie en die wist niet zeker of hij alles dan al klaar zou hebben, anders zou ik de maandag erna kunnen beginnen. Ik heb er nog steeds veel zin in maar ik hoop toch dat hij het niet heeft gehaald, meer als 1 dag rust zou geen overbodige luxe zijn. Bovendien moet ik de foto’s nog uploaden en het verhaal over typen.

Als ik woensdag al moet beginnen ga ik wel gewoon veel koffie drinken.