Hike verhaal IJsland

Dag 3: Porsmork – Emstrur

Om 5 uur ’s ochtends ging de wekker zoals gepland, ik moest op tijd bij de bus zijn. Ik begon m’n matje en slaapzak in te pakken maar toen realiseerde ik me dat ik alleen m’n horloge op IJslandse tijd (2 uur vroeger) had gezet maar m’n gsm niet. Ik was dus 2 uur te vroeg wakker. Dan m’n slaapzak maar weer uitrollen en verder slapen. Toen de wekker weer ging pakte ik alles in en liep aan naar het busstation. Daar was ik natuurlijk veel te vroeg, maarja als ik de bus zou missen zou ik meteen weer een dag moeten wachten. Onderweg kwam ik nog langs de Hallgrímskirkja, een grote kerk in Reykjavik.


De Hallgrímskirkja

Ik kocht een kaartje en wachtte. Eerst snapte ik niet welke bus ik nou moest hebben. Het bleek dat meerdere lijnen in dezelfde bus zaten, later moest je dan overstappen op kleinere off-road bussen. Er stond alleen nergens of en waar je dan zou moeten overstappen. De bussen waren ook meteen een soort tourbussen.

We reden eerst door wat valleien en dorpjes. Toen zei de chauffeur dat ik over moest stappen. Daarna stopten we nog bij een mooie waterval en gingen daarna off-road.










De bus reed door een groot lava-veld van de vulkaan die in 2010 uit was gebarsten en toen al het vliegverkeer in Europa ontregeld had. We reden dwars door allerlei rivieren en stopten ook nog even bij een mooi uitzicht over een gletsjer.










Er bleken 3 ?orsmork stops te zijn en ik had geen idee welke de goede was, ik dacht dat dat de naam van de hutjes hier was. Na navragen bij de chauffeur was ik nog niet veel wijzer, hij zei alleen dat als ik de wandelroute naar Landmannalaugar wou volgen en vandaag wou beginnen ik het beste hier kon starten. In het hutje hing gelukkig een kaart waarop ik zag dat dit het begin van de route was en de andere 2 stops bleken berghutjes onderweg.

In het hutje was ook een werknemer die informatie gaf over de wandelroutes in de omgeving, die had het vast druk met die 10 mensen per dag. Ik vroeg voor de zekerheid of dat de richting waar ik heen wilde lopen ook echt de goede was. Hij stelde een iets andere route voor, die ging eerst nog een stukje door een van de weinige bossen in IJsland. Ik vroeg nog hoever de volgende hut was en hij zei 15/20km “dat zou ik nog wel moeten kunnen halen voordat het donker werd”.

Ik maakte alles klaar en toen was het tijd voor de 1e stap. Toen ik door de bossen liep bedacht ik me dat het in IJsland niet zo moeilijk was om wat dan ook te doen voordat het donker werd. Het werd namelijk niet of nauwelijks donker in de zomer. Tijdens het lopen was ik meteen blij dat ik besloten had hike-stokken te kopen, het pad ging namelijk heel stijl omhoog en omlaag en ik was helemaal topzwaar door de rugzak.

Na een paar kilometer kwam ik uit de bossen en kwam ook meteen de 1e uitdaging, ik moest een rivier oversteken.










Er kwamen net 2 hikende meidjes door gelopen die bevestigden dat het ijskoud was. Dat was ook niet heel gek, de rivier kwam letterlijk een paar honderd meter verderop uit een gletsjer gelopen. Ik hing m’n schoenen met de veters aan elkaar geknoopt om mijn nek stroopte m’n broek op. Ik was wel eens in een zwembad in zo’n ijsbadje gesprongen maar dat stond stil en daar kwam je net uit een subtropisch zwembad. Dit was echt 100 keer kouder, je zat de hele tijd naar adem te happen van de kou. De stroming was ook heel sterk, ik had m’n stokken hard nodig. Bij de overkant voelde je heel je benen niet meer, maar toen ik er eenmaal uit was, was ik redelijk snel weer opgewarmd. Ik zag dat ik m’n voet open had gehaald maar had daar niets van gevoeld. Ik had er thuis nog aangedacht om slippers mee te nemen voor het oversteken maar ik had al super veel spullen bij. Slippers zouden meteen weer een kilo zijn die ik 3 weken lang mee moest zeulen, en uiteindelijk zou ik ze alles bij elkaar misschien en half uur aan hebben.

Na het oversteken kwam de route door open vlaktes en bergen. Het was super mooi, vooral toen de route weer dichter bij de rivier kwam. Om de 20 min ofzo kwam ik iemand tegen, dat was precies genoeg. De mensen waren ook allemaal heel aardig. Na een keer stoppen om te drinken en wat uit te rusten kwam ik over een lange kale vlakte en ik merkte dat ik steeds minder mensen tegen kwam. Dat kwam waarschijnlijk omdat de meesten de route in de andere richting liepen en het niet meer zouden halen als ze nu pas hier zouden zijn.
















Hierna was ik wel moe, maar omdat ik wist hoe laat de mensen in tegengestelde richting ongeveer vertrokken waren kon ik inschatten hoever het nog was. Ik schatte dat het nog ongeveer 1,5 uur lopen was wat achteraf best goed klopte. Ik kwam over nog een berg en toen kwamen er 2 bruggen, daarna stopte de weg en moest je aan een touw gaan hangen en een paar meter tegen de rotswand oplopen.


De brug

Ik schatte dat ik al zo’n 15km gelopen had, plus vanochtend nog 5, dat was wel veel met zoveel bagage maar nou wist ik in ieder geval wel hoe dat was. Ik had wat blauwe plekken van de heupbanden en last van m’n rug maar niet zoveel als ik verwacht had. Na nog een beklimming zag ik hem dan eindelijk, de berghut.


De berghut

Daar aangekomen zei het meisje dat daar werkte dat ik m’n tent overal neer kon zetten waar ik wou en kon betalen wanneer ik wou. Ik zette hem langs een riviertje, dan had ik meteen water bij de hand. Ik besloot vanavond goed te eten omdat ik nog aan het lopen moest wennen: macaroni met ham en kaas.

Ik was benieuwd of het brandertje het nog deed want ik was vergeten die nog te testen na de vlucht. Ook was ik benieuwd hoe goed zo’n expeditiemaaltijd nou echt vulde. De maaltijd was veel lekkerder dan ik verwacht had, hij vulde ook redelijk goed. Het voelt altijd echt super goed om na zo’n zware dag en als je het koud hebt (overdag was het tot mijn verbazing meer als 20 graden maar ’s avonds koelde het snel af) iets warms te eten.


De expeditiemaaltijd “macaroni met ham en kaas”

Na het tandenpoetsen zag ik dat ik inderdaad geen bereik meer had. Ook stond er een kaart waarop ik zag dat ik vandaag 15km gelopen had, dat was iets minder dan ik dacht maar ik had vandaag dan nog steeds 20km gelopen met 24kg bagage. Ik werkte nog even aan het verhaal en ging toen op tijd slapen, morgen zou weer een zware dag worden.

N 63°45’58,3”
W 019°22’21,8”

15km