Hike verhaal IJsland

Dag 7 : Dag Wilson

Ik was gisteren al om half 7 gaan slapen, toch werd ik vandaag iets later wakker dan anders, om 7:30. Ik pakte alles in, waar de muggen van gisteren ook meteen weer bij waren. Die beesten waren echt irritant. Tijdens het eten at ik er volgens mij ook een paar op.

De route ging eerst langs het meer naar de andere kant. Ik had gewoon moeite met kijken omdat er telkens muggen in mn oog vlogen. Een keer klapte ik uit frustratie met mn handen voor mn gezicht en had er meteen 3 te pakken. Het was ook weer super warm. Ik had alleen nog steeds geen plaats in mn rugzak voor mn jas, bovendien had ik met mn jas en T-shirt er tussen al blauwe heupen van de banden van mn rugzak. Toen bedacht ik dat ik wel mn T-shirt uit kon doen en mn broekspijpen af kon ritsen. Waarom had ik dat gisteren niet al gedaan?

Dat scheelde wel maar ik voelde mn heup- en borstband ook wel meer. Na een paar kilometer ging ik een zijweg in en kwam bij klein riviertje waar ik even stopte en mn sokken waste.










Daarna kwam ik bij een grote rivier. Deze was zeker 3 keer zo breed als de eerdere die ik over had moeten steken en 100 meter verder lag er nog een. Ik had weinig keus dus ik liep er maar door. Na de 1e stopte ik even om op te warmen en een foto te maken. Daarna was het tijd voor de 2e, die was al bijna even breed.







Ik had van te voren al bedacht dat dat zou gebeuren dus ik was niet verbaasd toen er vlak voor het einde van de 2e een auto aan kwam die me naar de overkant had kunnen brengen. De man vroeg waar ik heen ging en of ik alleen was, ook vond hij het maar raar/slecht dat ik de rivier op blote voeten overstak. Daarna vroeg hij of ik alles wel goed geplant had en hoe ik voorbij iets ging komen. Ik snapte niet wat hij bedoelde maar het bleek een grote rivier te zijn. Ik wees op zijn kaart aan hoe ik ging lopen en legde uit dat ik daar dan niet doorheen hoefde. Hij vroeg ook waar ik vandaan kwam en dat het hier wel anders was met al die berg die we in Nederland niet hadden.

Een half uurtje later was het etenstijd bij een mooie waterval die ik een stukje van de weg ontdekt had. Het eten bestond uit 100 gram pindas, als ik nu wat simpelere dingen at had ik later ook nog wat studentenhaver en expeditiemaaltijden over. Het was zo warm dat ik nog een kwartier in alleen mn korte broek in de zon had gelegen, dat was veel gaver dan in Spanje aan het strand.


De verborgen waterval

Het landschap na de waterval was redelijk uitgedroogd en veel van hetzelfde. Ik sloeg uiteindelijk een nog iets kleinere zijweg in, die zou ik nu volgen voor de komende +/- 100km. Daarna komt hij op een iets grotere gravelweg uit die ik helemaal tot aan de ringweg doorloopt.




Ik wou na 20km stoppen, dat was alleen bovenop een droge heuvel. Vandaar dat ik nog een kilometer of 3 verder ben gelopen totdat ik een klein meertje tegen kwam wat niet op de kaart stond. De muggen waren nu ook eindelijk weg. Wel begon het weer kei hard te waaien, dat deed het altijd s avonds. Ik had tijdens het opzetten serieus moeite met zorgen dat mn tent niet weg waaide.







Na zoals iedere dag eerst uitgeput op bed gelegen te hebben en daarna het verhaal bij te werken, was het tijd voor eten. Ik had alleen geen zin om weer naar buiten te gaan. Dat gaf niet want het was vandaag feest, ik was namelijk een week op vakantie. Daarom had ik als eten rijst en een toetje, gevolgd door muziek. Dat toetje was kloppudding en die kon ik mooi binnen maken. Ik koos de aardbei, voor 1 portie moest er 125ml melk bij. Ik had maar niet ook nog melkpoeder meegenomen door de douane dus het moest met water. Ik zag niet goed hoeveel er nog precies in mijn drinkfles zat, maar toen bedacht ik dat als ik hem zo schuin hield dat ik net de bodem zag, en dan van daar een horizontale lijn naar de andere kant trok, de afstand vanaf daar tot de bodem precies 2 keer het vloeistofniveau in de fles was. Ik had er alleen niet bij stilgestaan dat pudding maken met water misschien niet zou lukken.

Het werd een soort aardbeienlimonade en ik bedacht dat dat waarschijnlijk door het ontbreken van het vet in de melk kwam. Ik voegde wat van het palmvet dat ik bij had toe maar na 5min kloppen bleef het helaas nog steeds limonade alleen nu met brokken. Ik moest het uit principe natuurlijk wel opeten.




Na de rijst alsnog buiten gekookt te hebben en tandenpoetsen was het tijd voor de afterparty. Mn tent was half dubbel gevouwen van de wind en maakte een enorm kabaal, maar ik wilde toch muziek luisteren. Ik had thuis uren de tijd genomen om alleen goede muziek mee te nemen. Someone to talk toof Wish you were hereEzouden waarschijnlijk niet zon goede keuze zijn. Ik had vooral heel vrolijke of rustige muziek bij. Ook had ik de soundtrack van de film Into the wildEbij, die was precies goed voor zoiets als dit.

De route die ik eigenlijk wou volgen stond niet op de kaart in mijn GPS, daarom neem ik een omweg van 10-15km. Met de GPS is het toch makelijker/veiliger om de route te volgen, zeker op die kleine weggetjes hier.

De komende week gaat het meest afgelen stuk van mn route worden. Dat wordt waarschijnlijk de meest eenzame week van mn leven, maar ik denk dat het ook wel bijzonder en leerzaam wordt om dat mee te maken. Ik hoop alleen dat ik op het einde niet tegen allerlei dingen ga praten zoals die man in de film Castaway tegen zn volleybal Wilson.

N 6418E5,8Ebr> W 01809E4,7Ebr>
23km