Hike verhaal schotland

Dag 5 : Laatste stuk wandelen

's Nachts was het deze keer niet zo koud geweest. Mijn tentje was helemaal niet gemaakt voor koud weer, want de binnentent was van gaas, en de buitentent kwam niet helemaal tot de grond. Dus het waaide er altijd lekker door. Deze nacht had ik een poncho van de Action opgehangen in mijn tent om de wind een beetje tegen te houden. Alle andere jassen en kleren had ik weer uitgespreid over mijn slaapzak, zodat het zo warm mogelijk zou zijn. Het was redelijk gelukt, alleen nog steeds was het niet warm genoeg geweest om te kunnen slapen.

We begonnen de dag weer met een gezond ontbijt van droge muesli. Bram had op de paklijst gezet dat we als eten een kilo muesli en een kilo noten mee moesten nemen. En dan nog survival-maaltijden.

Vanaf de kampeerplek was het een halve kilometer lopen tot een gravelpad dat van Aviemore tot aan het grote meer liep. Eenmaal op het pad ging het een stuk sneller dan gisteren, maar nog steeds niet erg hard. Nic had nog overal last, van zijn enkels, knie, en alle blaren die hij ondertussen had. Ik vond het niet erg dat het niet snel ging, want mijn achillespees deed ook zeer, ik denk dat hij overbelast was. Het was wel een stuk saaier om over het gravelpad te lopen.

We liepen door een vallei. Na een uur lopen stopten we om koffie te zetten op de brandertjes, want we hadden nog veel gas over. Daarna kwamen we weer in een gebied met bomen, hoe we de eerste wandeldag ook waren begonnen.


Vandaag kwamen we alleen over brede paden.

Toevallig kwam de route langs het touristen-informatiepunt, en souvenir winkeltje, wat aan een meer lag. Daar rustten we wat uit en konden we een keer naar een echte wc. Het was deze dag heel zonnig en heet. Bij het souvenir winkeltje kocht ik een kettinkje voor Manon en een houten wisky bekertje.

Bram had alleen maar zin om door te lopen, dus die ging er weer snelwandelend vandoor toen we verder liepen. Maar uiteindelijk zouden we het makkelijk halen deze dag in Aviemore aan te komen. De volgende dag ging de trein die we moesten hebben pas aan het eind van de ochtend.




Aviemore was nog verder dan gedacht, maar uiteindelijk kwamen we er rond drie uur aan. Eerst haalden we eten en drinken in de supermarkt, want we hadden allemaal wel zin in vers eten, in plaats van droge muesli. Nadat we dat in een parkje opgegeten hadden gingen we nog naar drie verschillende outdoor-winkels die daar vlak bij elkaar zaten. Ik kocht een lakenzak voor in mijn slaapzak, zodat ik vannacht eindelijk een keer wel zou kunnen slapen. Daarna gingen we naar een café om bier te drinken.

We kwamen daar binnen en gingen maar zo ver mogelijk in een hoek zitten, want we stonken alsof we al vijf dagen niet gedouched hadden, want dat was ook zo. Na een half biertje was iedereen al zat. Het smaakte wel heel goed, het bier was Brewdog Punk IPA.

Nic had het de hele dag over eten. In het café had hij er een uur over na zitten denken hoe één bepaalde worst heette. De hele tijd hadden we het er over dat als we in Schotland waren we ook haggis moesten proberen. Aan dezelfde weg als alle andere dingen zat ook een fastfood ding met friet en haggis. Het was geen echte in een schapenmaag, maar een gefituurde bol haggis in beslag. Het smaakte wel heel goed, vooral naar lever.

Nadat we goed gegeten hadden was het tijd het dorpje weer te verlaten. We zouden net buiten Aviemore in de bosjes gaan kamperen, waar we de eerste nacht ook geslapen hadden. Het werd al donker toen we er waren. Er zat een grote fazant in de buurt, die de hele tijd rondjes liep en 'uuauauauaua' riep.

Door de lakenzak had ik het deze nacht eindelijk een keer wel warm, en kon ik wel slapen.