Hike verhaal Vogezen

Dag 5 : Le Petit Ballon 2 en De hemel

De volgende dag werd ik wakker en ondanks dat ik helemaal uitgehongerd was had ik niet zon erge honger en de dorst viel ook wel mee.

Mijn schoenen waren wel weer wat bevroren dus dat koste tijdens het inpakken wel weer wat tijd maar niet zo lang als de eerste keer.

Daarna liep ik naar een riviertje toe wat in de buurt van mijn slaapplek stroomde en hier heb ik nog wat gedronken.
















Hierna volgde ik het riviertje de berg op waarbij ik weer door allerlei mensen zn bos kwam maar wonder boven wonder ben ik niet betrapt.

Daarna kwam ik weer op een echt pad uit waar er een hond me achterna liep en zat te grommen, ik was wel blij dat ie me niet beet want dan had ik hem ook weer moeten slachten en dat had alleen maar tijd gekost. Daarna kwam ik weer terug in de sneeuw, goh wat was dat fijn. De sneeuw werd steeds dieper en losser en uiteindelijk was er ook geen pad meer te bekennen. Tegen de middag had ik weer ongelofelijke honger maar ik kon nergens mijn brandertje gebruiken want het was er veelte koud, en de sneeuw was veelte los om er op te gaan zitten of een brandertje op te zetten. Daarom besloot ik om nog maar wat muesli met smeltwater te gaan eten. Dit hielp wel een beetje maar het was wel uitstel van executie.

Uiteindelijk was ik weer terug op de top van de coll langs de Petit Ballon waar ik de vorige dag ook op was geweest. Het bleek dat ik de vorige dag over dezelfde weg terug had moeten lopen tot aan deze coll en vanuit hier naar rechts had moeten afdalen. Hoe die wegen daar liepen is een groot raadsel omdat ze zo over de berg heen slingerden liepen de wegen die een bepaalde kant op leken te lopen uiteindelijk helemaal ergens anders heen. Ik keek nog eens goed op de kaart of ik goed zat en dat bleek zo te zijn. Ik volgde de weg naar het dorpje en na weer een paar uur afgedaald te hebben kwam ik weer in een dorpje uit namelijk Sondernach.

Na hier een uur rond gewandeld te hebben kwam ik er achter dat er geen winkel of bank was.

Gelukkig was er 1,5 kilometer verderop nog een dorpje en daar ging ik dan maar naartoe. Daar aangekomen liep ik eerst langs een bakker, als er nu een bank was was het geweldig, als die er niet was zou ik alsnog een kilometer of 7 naar Munster moeten lopen.

En toen gebeurde het. er kwam een straal van licht uit de hemel naar beneden en met een enorme halo eromheen zag ik een hand naar beneden komen welke met zijn vinger de grond aanraakte waarna er een bank met een pinautomaat verscheen, hierna raakte de hand de grond aan de andere kant van de straat aan waarna er een winkel verscheen. Een andere man die het ook zag kreeg 2 stenen platen met 10 geboden erop in zijn handen gedrukt en ik..ik een pinpas!

Nadat we bijgekomen waren van de geweldige ervaring liep ik naar de pinautomaat toe en besloot het pasje dat ik gekregen had er in te steken om te kijken wat er zou gebeuren.

Het werkte.




Ik pinde 40 euro en besloot dat ik deze goddelijke oase niet kon verlaten zonder minstens 20 euro aan eten uitgegeven te hebben. Daarom liep ik naar de winkel toe en kocht kaas, een mango, ravioli, oasis tropical, chocolade, snoep, een blikje vis, een cake en een pakje vijgen. Daarna ben heb ik een deel ervan opgegeten en bleek de mango rot te zijn. Na mezelf vol gefrot te hebben heb ik bij het bakkertje nog 2 stokbroden en een baguette au raisin gehaalt want die hadden we op fietsvakantie ook altijd.

Daarna ben ik helemaal vol beladen een slaapplek gaan zoeken. Ik vond een pad wat de bossen in liep maar het bleef maar parallel aan de weg lopen en op een gegeven moment kwam ik terwijl het donker was langs en kerkhof, dat was wel leuk en omdat ik ondertussen wel erger gewend was, kon het me ook niet schelen en de enige reden dat ik er niet ben gaan slapen is dan ook dat ik dat toch wel wat ongepast vond. Daarom ben ik maar doorgelopen maar toen bleek de weg weer terug op de grote weg uit te komen.

Toen ben ik weer terug gelopen naar het dorpje en aan de andere kant de bossen in gelopen, hier bleek de GR5 ook weer te lopen. Na een uur lang een pad door de bossen gevolgd te hebben om zover mogelijk van het dorpje af te zijn ben ik ergens op een helling in de bossen gaan liggen. Terwijl ik mijn bivakzak op aan het zetten was hoorde ik in een keer GGRR BBRRRFF ik keek op en op ongeveer 10 meter afstand zag ik de schaduw van een gigantisch wild zwijn. Dat was wel mooi om te zien, het nadeel was alleen dat die waarschijnlijk op mijn eten afwas gekomen. Mijn eten ging ik nu echt niet afgeven wild zwijn of niet. Ik besloot maar gewoon terug te GGGRRR-en en toen liep hij met een boog om me heen en hoorde ik dat het er 2 waren. Ik ging maar gewoon verder met mijn slaapzak uit rollen en ben gaan slapen, ik heb ze verder niet meer gezien.