Hike verhaal Vogezen

Dag 6 : De Hohneck,en de Efteling

De volgende dag werd ik wakker en besloot voor de verandering eens wat te eten en daarna mijn spullen in te pakken. Hierna liep ik verder over het pad richting de Hohneck.

In het begin was dit wel een fijn pad het liep gewoon langzaam tegen de berg op en er lag nauwelijks sneeuw. Ik kwam nog wel door een tunneltje waar ijspegels van 15cm dik op de grond lagen, dit zijn daar nog wat foto’s van:










Daarna kwam ik bij lac du fishboedle uit dat was een mooi bergmeertje




Daarna ging er een paadje wat steiler de berg op naar een volgend meertje. Over dit paadje stroomde om een of andere reden een riviertje waardoor er nou over het hele pad een laag van 10cm dik ijs lag zodat het bijna onmogelijk was om naar boven te komen maar op een of andere manier is het me uiteindelijk toch gelukt.

Toen kwam ik uiteindelijke bij het bergmeertje aan er woonden zelfs mensen en er was volgens mij ook een hotteltje, het leek me wel mooi om daar te wonen want dat lag echt helemaal afgelegen.







Hier kwam er wonderbaarlijk genoeg in een keer 2 mensen aangelopen die dezelfde route naar de top aan het volgen waren.

Hierna ging ik min of meer tegelijk met die 2 mensen verder, er lag nu al wel veel sneeuw maar op het pad was het nog redelijk aangestampt. Uiteindelijk kwamen we bij de top van de de bergkam aan die naar de top van de hohneck zou lijden. Hier liepen nog meer mensen, ik heb er zeker 10 gezien.

Eerst moest ik hier weer een meter of 100 door diepe sneeuw wandelen en daar had ik echt geen zin in, daarna kwam ik op een pad terug en daar kon ik gewoon over de sneeuw lopen want omdat iedereen daar al met sneeuwschoenen overheen was gelopen was deze helemaal aangestampt.

Na een halve kilometer ofzo kwam ik bij een stuk uit waar het “pad” bestond uit een paar honderd meter lange steile sneeuw helling waar je over moest lopen en als je uitgleed gleed je gegarandeerd een paar honderd meter naar beneden waarna je of tegen een boom of rots of in het bergmeertje waar ik eerder was vloog. Dit was wel gevaarlijk maar ik moest naar boven dus uiteindelijk heb ik het maar gedaan en het was nog gelukt ook. Daarna was het nog ongeveer 200 meter lopen tot de top van de Hohneck.

Daar aangekomen heb ik even genoten van het uizicht en deze foto’s nog gemaakt:













Na even uitgerust te hebben ben ik verder over de top gelopen totdat ik zag dat een stel mensen de berg aan het beklimmen waren en daar wou ik wel een foto’s van maken.

Ik dronk eerst nog wat uit mijn thermosfles waarna ik deze op de grond legde en de fotos maakte. Toen ik deze gemaakt had wou ik mijn fototoestel terug doen in het tasje waarbij ik daar perongeluk met m’n voet tegenaanstoote en ook tegen m’n thermosfles. Omdat heel het pad een beetje afliep richting de afgrond verschoof mijn fototas wat maar mijn thermosfles schoof omdat deze zo glad is in een mooi boogje de afgrond in. Wat een geluk, die zag ik nooit meer terug.

Om een of andere reden vond ik het echt kut dat ik m’n thermosfles kwijt was, waarschijnlijk omdat ik nog gewend was zonder eten en drinken te zitten en in die situatie het een ramp zou zijn als ik geen thermosfles meer zou hebben. Dit zijn de foto’s van de bergbeklimmers die ik gemaakt had:













Hierna liep ik weer verder waarbij ik me bedacht dat ik nu behalve dat ik mijn thermosfles kwijt was ook niets meer had om water in te doen en ik dus echt alleen maar op de plaatsen waar een riviertje was of waar ik sneeuw kon smelten kon drinken.

Ik liep weer verder en kwam op een of ander rare kronkel van paden uit waar veelte veel mensen zaten, het bleek een uitgezette wandelroute te zijn door de sneeuw.

Toen ik eindelijk uit het doolhofkwam bleek het nog veel erger te zijn, je kon er sneeuwschoenen en ski’s huren. Daarna kwam ik bij een parkeerplaats, daar stonden idioot veel mensen en honderden auto’s van dagjes mensen die naar de “leuke sneeuw” kwamen kijken.

Na 6 dagen lang alleen door de sneeuw getrokken te hebben en hebben mee gemaakt hou zwaar dat is was het echt verschrikkelijk om in een keer zoveel mensen te zien die in diezelfde sneeuw waar ik bekant in was omgekomen kwamen wandelen voor hun lol. Ik besloot om maar weer snel door te wandelen over de weg, niet wetende dat het nog veel erger zou worden……

Ik liep naar beneden waarbij iedere auto die mij voorbij kwam gereden me raar aan keek omdat ik niet met 2 kinderen, een vrouw, een donsjas en een veelte dure stink auto daarnaar toe kwam. Langs de weg was wel goed te zien hoeveel sneeuw er lag, het kwam tot aan mijn zij en lag er dus minstens een meter hoog.

Hierna kwam ik bij een heus ski dorp uit waar er allemaal ski kabelbaantjes en ski pistes waren en ook souvenirwinkeltjes en terrasjes waar allemaal mensen op zaten die mij raar aan zaten te kijken. Het was een groot “ik heb niets beter te doen op zondag” gebeuren en het leek net de Efteling.

Hierna liep mijn route de bossen in, hier bleef ik maar mensen tegen komen zelfs toen ik al een uur aan het lopen was en 1 vrouwke vroeg nog of ik in de bossen ging slapen ik zei voor de zekerheid maar dat ik in een chaletje ging slapen en liep weer door.

Er zaten rare betonnen “bunkers” langs het pad en op eentje stonden bomen en was half ingezakt.




Het pad liep de hele tijd parallel aan de weg en uiteindelijk kwam het daar weer op uit, toen kon ik kiezen of het pad verder door de bossen volgen en weer door de sneeuw heen baggeren of de vlakke weg volgen welke vol lag met een dikke laag platgewalste sneeuw die als langlaufbaan gebruikt werd. Ik had al genoeg sneeuw gezien dus besloot maar gewoon de weg te volgen. De langlaufers keken me allemaal raar aan omdat ik de berg op liep in plaats van naar beneden maar gelukkig deed er niemand moeilijk. Uiteindelijk had ik een slaapplaats gevonden deze lag ongeveer 100 meter van de weg af. Er lag hier omdat ik op ongeveer 1200 meter hoogste zat wel weer een dikke laag sneeuw dat was weer klote met het in en uit pakken van mijn spullen. Het was hier ook enerom koud en in een poging om mijn schoenen deze keer niet te laten bevriezen besloot ik de regenhoes van mijn rugzak omheen te doen en ze dan als kussen te gebruiken.

Snachts was het super koud dit kwam mede doordat ik dus op de sneeuw lag. Ik weet niet precies hoeveel graden het is geweest maar ik had het in mijn splinternieuwe slaapzak met een comfort temperatuur van -15 met mijn t-shirt, thermobroek, das en muts aan nog goed koud.

Na een paar uur wakker gelegen te hebben (dit kwam mede omdat het pas 5 uur was toen ik ging slapen) ben ik toch in slaapgevallen en ik heb verder best goed geslapen alleen keek ik er niet naar uit om wakker te worden omdat alles dan weer bevroren was en ik meteen weer door de sneeuw moest ploegen.