Toertochten > Diekirch-Valkenswaard 2007

Diekirch Valkenswaard

Diekirch-Valkenswaard is een tourtocht van meer dan 250 km. Na de fietsvakantie van het Zwarte Woud wilden we er aan meedoen, maar er was geen tijd meer om in te schrijven. Dit jaar hebben we er aan meegedaan.

's Ochtends om 7 uur stonden we bij de start. Het was nog niet ze heel erg druk. In totaal zouden er 1298 mensen meedoen maar die stonden er nog niet.


Drukte bij de start


De start was om 7 uur, maar omdat we niet helemaal vooraan stonden konden we pas om kwart over zeven aanrijden.


We zijn weg


De eerste twintig kilometer waren anders dan we verwacht hadden. Het was helemaal niet bergachtig. Daarna kwamen er wel bergen. Bij de bekende tommersberg, die meer dan 20% is, zagen we wat mensen afstappen. Zelf zijn we gewoon doorgefietst.

We hebben heel veel mensen ingehaald, en zijn telkens een groep verder uitgekomen. De eerste stop na 70 kilometer was in St. Vith.


Bij de eerste post was het ook druk



Zonder de stempels van de start, de vier posten en de finish krijg je geen medaille.





Daar hebben we een minuut of 10 uit staan rusten. Daarna werd het parcours nog wat bergachtiger, met constant heuvels en langere klimmen. Op één van die klimmen viel Bram's bidonhouder van z'n fiets, z'n fietspompje konden we daardoor ook niet meer meenemen.

Alle afdalingen waren vrij gevaarlijk, omdat de wegen zo smal waren en je in een groep reed, maar één was het ergste. Er was een driebaans weg, waarvan anderhalve baan aan de rechterkant was afgezet met hekken. Aan de linkerkant van de hekken was niet genoeg plaats voor een groep wielrenners, dus moest je naar rechts. Om dat te doen moest je met 50 km/h tussen de hekken door slalommen, die om de tien meter stonden. De rechterkant van de weg zat vol met gaten en geulen. Het ergste bleek nog te komen. Op een gegeven moment stonden de hekken die de weghelften scheidden niet meer om de tien meter, maar gewoon constant. Twintig meter daarna stonden ze ook dwars over de rechter kant van de weg. De mensen die dus niet op tijd zagen dat ze weer terug moesten naar de linkerkant reden met 50 km/h op die hekken af.

Bij de tweede post was het weer een korte stop. Na die post moesten we eerst een hele tijd wachten voor een stoplicht. Er was een kruising waar telkens maar één kant van de auto's mocht rijden omdat er aan de weg gewerkt werd. Er stond politie bij, de boete zou 150 euro zijn. Na dat stoplicht zijn we hard doorgereden, met een hele groep achter ons aan. Hierdoor kwamen we uiteindelijk in een hele snelle groep terecht. Het ging op het vlak ongeveer 36 km/h. Toen er weer heuvels kwamen viel de groep uit elkaar. Bram en ik bleven samen met een kale vent met een rood hoofd, en twee jongere, van een jaar of 30 vooruit. Net voor de derde stop kon ik het niet meer bijhouden, en stond bijna stil.


Snel wat eten om weer energie terug te krijgen. Bij elke post was er goeie verzorging.


Na de derde post zou het gelukkig vlak zijn. Dat was ook zo. Al snel kwamen we in een grote groep terecht. Zonder veel moeite konden we meerijden, met 36 km/h. De laatste, vierde, post was zo bereikt.


We hangen lekker achter een grote groep



De laatste post



De man met z'n rooie hoofd. Hij was ook de enige die ik heb gezien zonder helm.


Voordat we het doorhadden was de grote groep al weer doorgereden. We moesten dus weer alleen verder.


Op weg voor de laatste kilometers.


Een groepje van een toerclub reed achter ons aan. Later zijn we achter hun aangereden. We kwamen langs een weggetje waar we op de laatste dag van de fietsvakantie naar Zuid-Frankrijk ook over hadden gereden. Vanaf daar was het nog maar 10 kilometer naar Valkenswaard, maar we reden met een lange omweg. Met nog 5 kilometer te gaan kon Bram het tempo van de groep niet meer bijhouden. We zijn toen samen naar de finish gereden. Bij de finish kwam je over een soort brug, zodat iedereen kon zien wie er binnenkwam.


We zijn binnen !


Er waren jammergenoeg geen rondemissn, en we waren nog wel zo vroeg mogelijk binnengekomen. We waren al om half 5 binnen, als je voor 8 uur binnenwas kreeg je de Wim-Kemps troffee als teken dat je de tocht uit had gereden.

We haalden onze medaille op.


De medailles moest je ophalen in 't café.



Een volle stempelkaart en je krijgt de medaille.



Bram is er blij mee.


De vent met z'n rooie hoofd die met ons in die snelle groep reed hebben we ook nog goeiedag gezegd. Daarna zijn we op een terrasje gaan zitten en hebben, zoals we al lang vantevoren hadden afgesproken, een duvel gedronken.


Met onze medailles om zitten we lekker uit te rusten op het terrasje.



Een Duvel om de tocht mee af te sluiten.


In totaal was de toch 246 kilometer, wel wat korter dan de vorige jaren. De gemiddelde fietssnelheid was volgens Bram's kilometerteller 29,3 km/h. Dat was wel 4,3 km/h sneller dan we verwacht hadden.


Hier een grafiekje van de tijd tegen 't aantal mensen uitgezet. Er deden 1298 mensen mee, dat stelt het lege stuk in de grafiek voor. Zoals te zien is was bijna iedereen die het haalde al ruim voor 8 uur binnen. Met wit is aangegeven waar wij binnen zijn gekomen.


We zijn om 16:38 binnengekomen, op de 228e en 229e plaats. Hier is de website: www.diekirch-valkenswaard.nl