Toertochten > Diekirch-Valkenswaard 2013

Diekirch Valkenswaard 2013


Dit jaar had ik me weer ingeschreven voor Diekirch-Valkenswaard. In het begin van het jaar had ik nog Limburgs Mooiste gefietst, een tocht van 185 kilometer. Daarna had ik niet meer getraind op mijn racefiets, tot anderhalve maand voor Diekirch-Valkenswaard. Vanaf toen heb ik ongeveer 500 kilometer getraind. Ik was dus al blij als ik hem gewoon uit kon fietsen dit jaar.

De dag voor Diekirch-Valkenswaard werd ik opgehaald door mijn oom. Mijn neefje, die pas 16 is, zou dit jaar voor het eerst meefietsen. Hij had pas vanaf het begin van het jaar een racefiets, maar hij had daar al wel 4000 kilometer op getraind. Limburgs Mooiste had hij ook mee uit gefietst. Eerst moesten we verzamelen bij mijn oom. Mijn tante had een rijstevlaai en letterlijk 100 broodjes en krentenbollen meegenomen, en mijn neefje had 10 kilo macaroni gemaakt voor 's avonds en nog 3 kilo macaroni om koud op te eten op de rustplaatsen. We zouden dus geen honger lijden.

Met de camper reden we naar de camping. Daar waren we net op tijd om nog gratis bier te krijgen. We hebben de tent op gezet en macaroni gegeten, en de fietsen in orde gemaakt. En er kwamen nog anderen aan die mee zouden fietsen. Uiteindelijk zijn we op tijd gaan slapen.

's Ochtends was het best koud, maar wel droog. Na een stevig ontbijt gingen we naar de start. Ik had het dit jaar lang niet zo koud als anders. Voordat we mochten vertrekken werd eerst nog omgeroepen dat de route met 8 kilometer verlengd was omdat ze een omleiding er in moesten doen. Het vertrekken ging dit jaar heel snel, met de scan poortjes.

Ik bleef het eerste stuk bij mijn neefje en Pietje, maar die klommen niet zo heel snel. Daarna ben ik tot de eerste post alleen verder gereden, wel in verschillende groepjes. Tijdens een klim zei opeens iemand tegen mij "hee heb je vorig jaar niet ook gefietst met jullie pap?". Maar ik kende hem helemaal niet, dus ik vroeg hoe hij dat wist. Schijnbaar had hij het verhaal van Diekirch-Valkenswaard van 2012 gelezen.


Op de Thommerberg

Bij de eerste post stond ons pap, dit jaar me de auto om eten mee te nemen. Jan stond daar ook, maar die wou eigenlijk net weer vertrekken. Vorig jaar had ik ook met hem mee gefietst, dus ik had snel wat eten gepakt en mijn kaart gescand, en toen zijn we samen verder gefietst. Vanaf de eerste post begon het met miezeren. De gevaarlijke stukken die in de route zouden zitten waren ook best gevaarlijk. Er was een weg waar een laag split op lag, dus dus super glad was.






Er was ook nog een afdaling die ook in de route van Limburgs Mooiste zat. Toen stond er bij een bocht een auto met een zwaailicht, en mensen die zeiden dat je moest remmen. Ik dacht al dat ik de bocht herkende, maar nu stonden er alleen bordjes dat je op moest passen. Ik kon niet hard genoeg remmen deze keer, dus ik ging maar rechtdoor een ander weggetje in. Tot we bij de tweede post waren begon het steeds harder te regenen. Het was ook nog steeds koud. En we hadden de hele tijd wind tegen. We zaten wel in een groep met een paar snelle fietsers, dus het schoot goed op.







Bij de tweede post was het nog steeds slecht weer. Tot de derde post fietsten we weer in de zelfde snelle groep. Er zaten vlakke stukken in waar we rond de 35 fietsten. Tijdens het klimmen vielen de groepen dan weer uit elkaar. Vlak voor de derde post kwamen er een paar steile klimmetjes. Het lukte ons bijna niet om de snelle groep bij te houden. Gelukkig was daar de post. Dit jaar had ik heel weinig getraind, dus ik had wel bijna kramp.


Op de Hallembaye


Op de Hallembaye

Vanaf de derde post begon het eerst weer over een betonplaten weg. De snelle groep werd nog sneller omdat ze een motor hadden geregeld die voorop reed. Die kon ook als er een zijweg was vast vooruit rijden om de weg af te zetten.

Daarna was het alleen nog vlak, en duurde het niet lang voor we weer bij de vierde post waren. Ik had deze keer extra veel gegeten, veel gel pakjes en bananen, dus op het einde had ik meer energie dan anders. Vanaf de vierde post zaten we alweer in een grote groep. Het werd nu eindelijk zonnig. De route was dit jaar iets anders, waardoor we op een andere manier in Leende uitkwamen. Daar zaten weer allemaal mensen buiten om ons aan te moedigen. Vanaf daar was het nog maar 5 kilometer tot Valkenswaard. In Valkenswaard was het druk, en de laatste post was deze keer voordat je langs de commentator kwam, dus daar had iedereen meer tijd voor. Ik was blij dat ik er was, en ik had niet gedacht dat ik al zo vroeg binnen zou zijn. Om 16:05 was ik al binnen. Van tevoren had ik gedacht dat ik rond 18:00 binnen zou zijn, omdat ik niet veel getraind had dit jaar.


Aan de finish




Ik ging mijn medaille ophalen in de Old Dutch, daarna kon je nog een bakje spaghetti krijgen. Ik zei dat ik die wel wilde, maar niet tegen inlevering van mijn medaille. Onder het genot van een biertje wachtten we toen op mijn neefje en Piet. Omdat mijn neefje pas vanaf dit jaar fietste wist ik niet zeker of hij het wel uit zou kunnen fietsen. Toch waren ze al om 18:00 binnen, toch mooi op tijd.

Uiteindelijk was ik als 77e binnengekomen, vorig jaar als 339e om 18:00:09.