Toertochten > Limburgs Mooiste 2014

Limburgs Mooiste 2014

In 2013 fietste ik ook al Limburgs Mooiste, maar daarvan is geen verslag. Dit jaar ging ik weer, met mijn neefje en andere familie. In het volgende filmpje kun je een samenvatting zien van de opnamen die ik gemaakt heb.



Op vrijdag middag vertrokken we met de camper van mijn oom richting Limburg. Onderweg kwamen we langs een ongeluk op de snelweg, waardoor het wat langer duurde. De camping was op een groot grasveld bij een industrieterrein. Er was een markt met allerlei standje van verschillende fiets merken. 's Avonds moest het Nederlands elftal voetballen voor het wk, wat ze op een groot scherm lieten zien. Terwijl een paar honderd man de eerste vijf minuten stil zaten te kijken vond Piet dat hij wel eens zo hard mogelijk 'Holland' moest schreeuwen, zodat het niet meer zo stil was.


Het was tegen die tijd al weer droog, en de warmste kleren konden uit. Ik kwam er bij de eerste post pas achter dat de camera de hele tijd nog aan had gestaan, dat kun je ook nog zien in het filmpje. Er zitten veel klimmen in Limburgs Mooiste, en onderaan elke klim staat een bordje met de naam en een profiel van de klim. De meesten waren heel kort, maar ze waren wel allemaal steil.

Bij de tweede post was mijn neefje al helemaal moe. Een week ervoor had hij nog Alpe d'Huzes mee gefietst, en afgelopen woensdag had hij nog een wedstrijd mee gefietst. Na de tweede post kreeg Piet een lekke band, omdat er een steentje in zijn band zat. Hij deed er een nieuwe binnenband in, en we vertrokken weer. Na tien meter, 'pssssssssst', was de nieuwe binnenband ook leeg. Waarschijnlijk had hij klem gezeten tussen de velg en de buitenband. Dan maar weer een nieuwe binnenband er in, die iemand anders nog bij had. Hij wilde deze keer een CO2 patroon gebruiken, maar in het opzetstukje zat een leeg patroon. Ik gaf een vol patroon, en dat draaide hij er op, 'PSSSSST', ging het, en onze haren waaiden omhoog en het patroon was in een halve seconde leeg. Blijkbaar stond het opzetstukje nog open. Toen toch maar weer met een klein handpompje zijn band opgepompt. Deze keer bleef zijn band wel hard. Driehonderd meter verderop kwamen we de derde post tegen.

Vanaf de derde post tot de vierde post was het het meest heuvelachtig. Ik had dit jaar veel meer gewielrend dan normaal, maar minder op mijn gewone fiets gefietst omdat ik nu niet elke dag een half uur naar school moet fietsen. Na een paar kilometer was de zelfde band al voor de derde keer leeg. Deze keer lag het aan het ventieltje van de nieuwe binnenband die hij er in had gezet. Gelukkig kwam er een behulpzame Limburger zijn huis uit om ons een goede fietspomp te lenen, en konden we binnen een paar minuten weer verder fietsen. Het werd 's middags wel wat kouder, en een beetje regenachtig. De vierde post was de laatste voor de finish. Mijn neefje had het er heel zwaar mee. De post lag op de Vaalserberg bij het drielandenpunt. Vanaf daar was het nog maar een klein stukje (25 kilometer) tot de finish.

Bij de finish was het heel erg druk. We wachtten in de file, totdat we over de eindstreep waren en een biertje kregen.


Bij de finish