Toertochten > Postel

Postel

Fietsvakantie naar Postel Vandaag, 16 april 2010, was het eindelijk zo ver. Bas, Jorien en ik gingen op internationale fietsvakantie. Helemaal naar het 15km verder gelegen Postel in België.

Om een uur kwamen Jorien en Bas online en begon Jorien ons te dwingen om zo snel mogelijk naar Bas te gaan. Bas moest in echte Bas stijl nog 3 uur in bad liggen maar dat mocht niet van Jorien en ik moest binnen een kwartier eten en naar Eersel fietsen. Drie kwartier later kwam ik bij Bas aan en duurde het verdacht lang voordat Jorien de deur open deed, ik had maar niet verder gevraagd. Een kwartier later maakten we ons klaar om te gaan, na nog even kort naar de tussen een muur verstopte fiets van bas gekeken te hebben en de banden van zijn andere “fiets” opgepompt te hebben. Toen konden we nog niet gaan want de oma van Bas kwam langs om te roken wat ik verder niet helemaal snapte maar dat was wel grappig. Weer een kwartier later fietste we dan toch aan voor onze wereldreis, er lagen 10 lange kilometers van totaal bekend terrein voor onze wielen….

Bas zijn “fiets” begon na 100 meter al te piepen en te kraken en we vroegen ons sterk af of hij Postel zou halen. Ondertussen begon Jorien weer een van de geweldige verhalen over haar vader te vertellen. Jorien had toen ze klein was blijkbaar ooit een lekke band gehad waarna ze haar vader gebeld had, deze was toen naar haar toe gereden, maar in plaats van haar en haar fiets mee te nemen had hij een andere fiets genomen zodat ze daarop naar huis kon fietsen. Ik ga later mijn kinderen ook zo opvoeden, dat is kei goed.

Ondertussen kwamen we ook een wielrenner tegen waar we constant achter bleven rijden waardoor deze helemaal zenuwachtig werd en vervolgens afsloeg zodat wij weg waren. Hierna was het nog zeker 4km naar Postel waardoor Jorien en Bas allemaal gingen klagen en aan elkaar gingen hangen. Jorien wou nog een keer met mij naar de Noordkaap fietsen maar ik denk dat ik beter met haar vader kan gaan.

Uiteindelijk kwamen we dan toch in Postel aan, hier was alles dicht, behalve de ijscoboer. Hier kochten we allemaal een ijsje waarna Bas er ongekend lang over deed om hem op te eten. Toen had ik nog op Joriens en daarna Bas z’n “fiets” gefietst, dat fietste echt verschrikkelijk ze moeten maar snel een nieuwe fiets kopen.

Nadat Bas z’n ijsco eindelijk op had fietsten we weer aan voor de terug weg. Jorien en Bas waren denk ik blij dat er niemand bij was wat ze begonnen allemaal rare verhalen te vertellen over verkeerde gaten en rozen, ik heb (gelukkig) nog steeds geen flauw idee waar het nou eigenlijk over ging. Ze fietsen allebei wel heel langzaam, ik wou bijna vragen of ze hun tent wel mee hadden genomen.

Bas zei dat ik wel een verslag moest typen van onze fietsreis (bij deze) en dat we eigenlijk een foto in Postel hadden moeten maken. Omdat geen van hun tweeën terug wou fietsen heb ik toen terwijl ik met zonder handen aan het fietsen was maar snel een foto boven m’n hoofd gemaakt die wonderbaarlijk genoeg nog best goed gelukt was.


De achterstevoren foto van Jorien en Bas op de fiets.


Toen we weer bijna terug in Eersel waren wilden we nog langs iemand fietsen, maar Jorien zei dat ze een vriendin had die laatst een fietsbroek had gekocht en dat ik die moest zien. Daarom waren we toen nog langs haar huis gefietst maar ik heb haar nog steeds niet gezien. Ik had geen zin om langs iedereen in Eersel te fietsen dus toen waren we weer terug naar Bas gegaan waarna Jorien en ik naar huis gefietst zijn.

Bas en Jorien moeten nog veel trainen willen ze ooit een echte fietsvakantie overleven, tijdens de zomervakantie gaan Jorien en die vader misschien een dag mee fietsen dus dan zal ik dat wel eens met die vader bespreken. Nu moet ik stoppen met typen want ik moet straks nog ergens in de bosjes gaan liggen om naar een rapper, een acupuncturist en iemand met een spons te gaan kijken, volgens Bas.