Toertochten > Shimano-Fiets Challenge

Shimano Fiets Challenge

Dit jaar (2007) hebben we meegedaan aan de Shimano Fiets Challenge. Er stond op de site dat je eten en drinken kreeg onderweg, maar dat was er niet, dus toen hadden we een goede uithongeringstraining voor fietsvakantie.

Het begon al meteen goed. Er moesten startbewijzen opgehaald worden om te mogen starten. Op de site had ik gelezen dat het bij de vaalser berg was, maar we stonden onderaan die berg, op het dorpsplein, waar de start was. Het was nog 15 minuten voor de start toen we er eindelijk achter waren waar die startbewijzen opgehaald moesten worden. Dat was dus op de Vaalserberg. We zijn er zo snel mogelijk op gefietst, het was best een steil klimmetje. Bovenaan snel ons rugnummer opgehaald, en toen zo snel mogelijk terug naar de startplaats. Toen we er bijna waren was de race al gestart. We moesten een alternatieve route nemen, om achteraan aan te kunnen sluiten. De route van de race had namelijk na 300 meter als eerste klim: de Vaalser berg. Dus nadat we achteraan waren gesloten konden we meteen weer omhoog :(.
Tot zover de dingen waar we zelf de schuld aan hadden.

De route was 150 km lang, en ging door Nederlands en Belgisch Limburg, rondom de Vaalser berg. Er was geen 2 km vlak bij. Er was een toertocht en een "race". De race was niet echt een race, maar wel een soort toertocht waarin iedereen zo hard mogelijk reed.

Er zou na 80 en na 120 kilomter een post zijn met eten en drinken. Het parcours zat vol met heuvels en klimmetjes. Op een weg met kasseien zijn we verkeerd gereden, maar we zijn terug gereden om wel de hele route te rijden. Na 80 kilomter was er geen post. We keken er wel naar uit, want ik had niet veel eten, Bram een beetje en ons water was al een tijdje op. Toen we al helemaal gaar waren was er na 100 kilomter een post. We fietsten wel helemaal achterin bij die tocht, dus we hoopten dat het eten nog niet op was. Er was helemaal geen eten te vinden. Wel drinken. We dronken twee bidons met sportdrank, die wel lekker was, en vulden ze daarna nog eens om mee te nemen. De mensen achter de post zeiden dat er helemaal geen eten was bij die post.

Bij de volgende post zou er wel wat te eten zijn. Na die eerste post werd het nog veel heuvelachtiger. We werden nog ingehaald door een hoop andere fietsers. Op een terrasje zaten zelfs mensen die aan de 'race' meededen. De tweede post liet lang op zicht wachten. Na 135 kilometer hadden we de hoop al een beetje opgegeven dat ie d'r nog zou zijn. Omdat we nog twee keer foutfietsten wisten we ook niet zeker of we de tweede post met eten voorbijgereden waren.

De finish was op de vaalserberg, fijn. Helemaal verhongerd en verdorst waren die 3 kilomter extra zwaar, het leek weer bijna op de holoh op fietsvakantie. We werden aangekondigd door de speaker, wat wel heel leuk was. "Daar komen de twee vrienden Bram en Bart, uit Westerhoven en Valkenswaard." Na de finish moesten we ons tijdregistratie-ding inleveren, wat we zeker waren vergeten als ze niet voor onze fiets gesprongen waren. We zijn snel een frietje gaan eten.

Uiteindelijk zijn we als 910 van de 990 geeindigd. Uiteindelijk zijn we die dag 3 keer de vaalserberg opgefietst, maar 't ergste was nog wel dat we vanaf half 7 's ochtends tot 4 uur 's middags niks te eten hadden gehad.

De organisatie heeft later nog veel klachten gehad, vooral over dat er maar één post was, zonder eten, maar er zou nog een pakket met eten en energierepen nagestuurd worden. Dat pakket is inmiddels binnen. Iedereen kreeg ook 7,50 korting op de editie van 2008. Hopelijk is die wat beter georganiseerd, maar dat is dan niet op deze site te lezen ;).